Bijbel in een jaar

1. Daarna zei de Heer*** tegen Noach: "Ga met je hele gezin de ark in, want Ik heb gezien dat van deze hele generatie jij de enige bent die rechtvaardig is.
2. Neem van alle reine dieren zeven paar, telkens een mannetje en een vrouwtje, maar van alle onreine dieren één paar, een mannetje en zijn vrouwtje.
3. Neem ook van alle vogels in de lucht zeven paartjes, telkens een mannetje en zijn vrouwtje. Zo zul je hun voortbestaan op aarde verzekeren.
4. Want over zeven dagen zal Ik het laten regenen op de aarde, 40 dagen en 40 nachten lang. Ik ga alles wat bestaat, alles wat Ik heb gemaakt, van de aardbodem wegvagen."
5. Noach deed alles wat de Heer*** hem bevolen had.
6. Noach was 600 jaar toen de watervloed de aarde bedekte.
7. Noach ging met zijn zonen, zijn vrouw en de vrouwen van zijn zonen de ark in vanwege de watervloed.
8. Van de reine dieren en van de onreine dieren, van de vogels en van alles wat op de aardbodem rondkruipt
9. kwamen er telkens twee naar Noach in de ark, een mannetje en een vrouwtje, zoals God Noach had opgedragen.
10. Na die zeven dagen begon de watervloed de aarde te bedekken.
11. In het 600ste jaar van Noachs leven, op de 17e dag van de tweede maand, braken alle bronnen van de grote waterdiepte open en werden de sluizen van de hemel geopend.
12. Het stortregende 40 dagen en 40 nachten op aarde.
13. Op diezelfde dag ging Noach met zijn zonen Sem, Cham en Jafet de ark in, evenals Noachs vrouw en de drie vrouwen van zijn zonen,
14. samen met alle wilde dieren naar hun aard, al het vee naar zijn aard, alle kruipende dieren die op de aardbodem rondkruipen naar hun aard en alle vogels naar hun aard, alles wat vleugels heeft.
15. Van alles wat leeft, alles waarin de levensgeest is, kwamen er telkens twee naar Noach in de ark.
16. Van alles wat leeft kwamen telkens een mannetje en een vrouwtje, zoals God hem had opgedragen. En de Heer*** sloot de deur achter hem.
17. De watervloed bedekte de aarde 40 dagen en 40 nachten. Het water bleef stijgen, zodat de ark loskwam van de grond en boven de aarde dreef.
18. Het water bleef toenemen op aarde, het steeg en steeg, en de ark dreef op het water.
19. Het water steeg zo ver dat zelfs alle hoge bergen die er onder de hemel zijn, erdoor bedekt werden.
20. Het water steeg tot 15 el daarboven, zodat het de bergen volledig bedekte.
21. Alles wat zich op aarde bewoog kwam om: de vogels, het vee, de wilde dieren, de kruipende dieren die op de aardbodem rondkruipen en alle mensen.
22. Alles wat op het land leefde en adem had, stierf.
23. Zo werd alles wat op het land leefde verdelgd: mensen, vee, kruipende dieren en vogels in de lucht, alles werd van de aardbodem weggevaagd. Alleen Noach bleef over, met de mensen en dieren die bij hem in de ark waren.
24. Het water bedekte de aarde 150 dagen.
1. Maar God dacht aan Noach en alle dieren en al het vee bij hem in de ark. God liet de wind opsteken en over de aarde waaien, waardoor het water afnam.
2. Ook werden de bronnen van de waterdiepte en de sluizen van de hemel gesloten en de regen hield op.
3. Geleidelijk stroomde het water weg en zakte het. Zo begon na 150 dagen het water te zakken.
4. Op de 17e dag van de zevende maand liep de ark vast op de bergtoppen van de Ararat.
5. Het water bleef geleidelijk afnemen en op de eerste dag van de tiende maand werden de bergtoppen weer zichtbaar.
6. Na 40 dagen opende Noach het raam dat hij in de ark had gemaakt
7. en liet een raaf wegvliegen. De raaf bleef heen en weer vliegen totdat de aarde weer droog was.
8. Daarna liet Noach een duif los, om te zien of het water al was weggestroomd van de aarde.
9. Maar de duif kon nog geen plek voor haar pootjes vinden om neer te strijken en keerde terug naar Noach in de ark, omdat de hele aarde nog steeds bedekt was met water. Noach stak zijn hand uit, pakte de duif en nam haar weer bij zich in de ark.
10. Hij wachtte nog zeven dagen en liet toen de duif opnieuw uit de ark wegvliegen.
11. Tegen de avond kwam de duif bij hem terug, met een vers olijfblad in haar snavel. Daardoor wist Noach dat het water verder gezakt was.
12. Opnieuw wachtte hij zeven dagen en liet de duif weer los. Nu kwam ze niet meer bij hem terug.
13. In het 601ste jaar van Noachs leven, op de eerste dag van de eerste maand, was het water weg en werd de aarde weer droog. Noach maakte het dak van de ark open en keek rond: de aarde droogde op.
14. En op de 27ste dag van de tweede maand was de aardbodem opgedroogd.
15. Toen zei God tegen Noach:
16. "Ga de ark uit met je vrouw, je zonen en de vrouwen van je zonen.
17. Laat alle dieren die bij je zijn naar buiten gaan, alles wat leeft: de vogels, het vee en de kruipende dieren die op de aardbodem rondkruipen. Dan kunnen ze zich weer op aarde voortplanten, vruchtbaar zijn en talrijk worden op de aarde."
18. Noach ging naar buiten met zijn zonen, zijn vrouw en de vrouwen van zijn zonen.
19. En alle dieren, alle kruipende dieren en alle vogels verlieten de ark, alles wat op aarde leeft, alle soorten.
20. En Noach bouwde voor de Heer*** een altaar. Hij nam een aantal dieren van al het reine vee en van alle reine vogels en bracht daarvan een brandoffer op dat altaar.
21. En de Heer*** rook de aangename geur daarvan en zei bij Zichzelf: "Nooit meer zal Ik de aarde vanwege de mens vervloeken. Want alles wat een mensenhart bedenkt is nu eenmaal slecht, van jongs af aan. Nooit meer zal Ik alles wat leeft doden, zoals Ik nu heb gedaan.
22. Zolang de aarde bestaat zullen altijd zaaitijd en oogsttijd, koude en hitte, zomer en winter, en dag en nacht blijven bestaan."
1. Een psalm van David, toen hij op de vlucht was voor zijn zoon Absalom.
2. Heer***, hoe talrijk zijn mijn tegenstanders! Ik word door zo velen belaagd!
3. Velen zeggen over mij: "God zal hem niet redden!"
4. Maar, Heer***, U bent voor mij een schild, U bent mijn eer, U bent het die mijn hoofd opheft.
20. Buiten roept de Wijsheid luid, op de pleinen is haar stem te horen.
21. Ze roept op de hoeken van de drukke straten, spreekt haar woorden bij de poorten van de stad:
22. "Hoelang nog, onverstandigen, blijven jullie houden van onverstand? Hoelang nog spotters, blijven jullie genieten van spot? Hoelang nog, dwazen, blijven jullie inzicht haten?
1. Daarna werd Jezus door de Geest naar de woestijn geleid om daar door de duivel op de proef gesteld te worden.
2. Nadat Hij veertig dagen en veertig nachten had gevast, had Hij uiteindelijk hevige honger.
3. Toen kwam de verleider en zei tegen Hem: "Als U Gods Zoon bent, zeg dan dat deze stenen in broden moeten veranderen."
4. Maar Jezus antwoordde: "Er staat geschreven: 'De mens zal niet van brood alleen leven, maar van elk woord dat uit Gods mond voortkomt.' "
5. Daarna nam de duivel Hem mee naar de heilige stad en plaatste Hem op het hoogste punt van het tempeldak.
6. En hij zei tegen Hem: "Als U Gods Zoon bent, spring dan naar beneden. Er staat immers geschreven: 'Hij zal zijn engelen opdragen U op hun handen te dragen, opdat U uw voet aan geen steen stoten zult.' "
7. Jezus antwoordde hem: "Er staat ook geschreven: 'Je mag je Heer God niet uitdagen.' "
8. Opnieuw nam de duivel Jezus mee, nu naar een hoge berg, en liet Hem alle koninkrijken van de wereld zien, met al hun macht en rijkdom.
9. En hij zei tegen Hem: "Dat geef ik allemaal aan U, als U neerknielt en mij aanbidt!"
10. Toen zei Jezus: "Ga weg, satan! Er staat immers geschreven: 'Aanbid je Heer God en dien Hem alleen.' "
11. Toen liet de duivel Hem met rust. En er kwamen engelen om Hem te dienen.
12. Toen Jezus hoorde dat Johannes gevangengenomen was, keerde Hij terug naar Galilea.
13. Hij verliet Nazaret en ging in Kapernaüm wonen, dat aan het meer ligt, in het gebied van Zebulon en Naftali,
14. opdat in vervulling zou gaan wat door de profeet Jesaja gezegd is:
15. 'Land van Zebulon en land van Naftali, langs de kustweg aan de overkant van de Jordaan, het Galilea van de volken!
16. Het volk dat in duisternis woonde, heeft een stralend licht gezien. Voor hen die in het land van diepste duisternis leefden, in de schaduw van de dood, is een licht opgegaan.'
17. Vanaf die tijd begon Jezus te prediken: "Bekeer je, want het Koninkrijk van de hemel is nabij."
18. Toen Jezus langs het meer van Galilea liep, zag Hij twee broers: Simon, die ook Petrus wordt genoemd, en zijn broer Andreas. Ze wierpen een visnet uit in het meer, want ze waren vissers.
19. Hij zei tegen hen: "Volg Mij, dan maak Ik van jullie vissers van mensen."
20. Ze lieten onmiddellijk hun netten liggen en volgden Hem.
21. Toen Hij verder liep, zag hij nog twee broers: Jakobus, de zoon van Zebedeüs, en zijn broer Johannes, die met hun vader Zebedeüs in hun boot de visnetten aan het herstellen waren. Jezus riep hen.
22. Ze lieten meteen hun boot en hun vader achter en volgden Hem.
23. Jezus trok rond door heel Galilea, gaf onderricht in de synagogen, verkondigde het goede nieuws van het Koninkrijk en genas elke ziekte en elke kwaal onder het volk.
24. Het nieuws over Hem verbreidde zich tot in heel Syrië. Men bracht alle mensen naar Hem toe die er slecht aan toe waren: mensen die leden onder een of andere ziekte, of pijn hadden, of in de macht van demonen waren, of maanziek waren, of verlamd, en Hij genas hen.
25. En grote menigten volgden Hem: uit Galilea, de Dekapolis, Jeruzalem, Judea en de streek aan de andere kant van de Jordaan.
Dutch Bible 2023
Venster Bijbel Copyright (c) 2023 Stichting