Bijbel in een jaar

1. Toen nam Samuel een kruikje olie, goot de olie over Sauls hoofd uit, kuste hem en zei: "Zalft de Heer*** jou niet tot heerser van het volk dat Hem toebehoort?
2. Als je straks bij mij bent weggegaan, zul je twee mannen aantreffen bij het graf van Rachel, bij Zelza in het gebied van Benjamin. Ze zullen tegen je zeggen: 'De ezelinnen die je was gaan zoeken, zijn gevonden. Inmiddels houdt de kwestie van de ezellinnen je vader niet meer bezig, hij is nu bezorgd over jullie en vraagt zich af wat hij voor zijn zoon moet doen.'
3. Wanneer je verder gaat en bij de eik van Tabor komt, zul je daar drie mannen aantreffen die op weg zijn naar God in Bet-El. Eén van hen draagt drie bokjes, één draagt drie broden en één draagt een kruik wijn.
4. Ze zullen je groeten en je twee broden geven, die je van hen moet aannemen.
5. Daarna kom je in Gibea-van-God, waar een legerafdeling van de Filistijnen gelegerd is. Wanneer je daar de stad binnenkomt, zul je een groep profeten tegenkomen die de heuvel afdaalt, voorafgegaan door muzikanten met citers, tamboerijnen, fluiten en harpen. Ze zullen in geestvervoering zijn.
6. Dan zal de Geest van de Heer*** ook krachtig over jou komen en je zult met hen in geestvervoering raken en een ander mens worden.
7. Wanneer deze tekenen gebeurd zijn, doe dan wat jou het beste lijkt bij wat zich voordoet, want God zal met je zijn.
8. En ga voor mij uit naar Gilgal, daar zal ik naar je toe komen om brandoffers en vredeoffers te brengen. Wacht zeven dagen op mij, tot ik kom om je te laten weten wat je moet doen."
9. Op het moment dat Saul zich omdraaide om bij Samuel weg te gaan, veranderde God zijn hart. En alle genoemde tekenen gebeurden die dag.
10. Toen ze bij Gibea aankwamen, ontmoetten ze een groep profeten, en de Geest van de Heer*** kwam ook krachtig over Saul en net als zij raakte hij in geestvervoering.
11. De mensen die hem al jaren kenden en hem zo met de profeten in geestvervoering zagen, zeiden tegen elkaar: "Wat is er met de zoon van Kis gebeurd? Is Saul óók onder de profeten?"
12. En iemand van daar zei: "Wie is hun vader eigenlijk?" Zo is dit een spreekwoord geworden: 'Is Saul óók onder de profeten?'
13. Toen Sauls geestvervoering voorbij was, ging hij naar de offerhoogte.
14. Sauls oom vroeg hem en de knecht: "Waar zijn jullie geweest?" Saul zei: "We waren de ezelinnen zoeken. Maar toen we ze nergens konden vinden, zijn we naar Samuel gegaan."
15. Sauls oom vroeg: "Vertel eens, wat heeft Samuel tegen jullie gezegd?"
16. Saul antwoordde: "Hij heeft laten weten dat de ezelinnen waren gevonden." Maar dat Samuel ook gesproken had over het koningschap vertelde hij hem niet.
17. En Samuel riep het volk bijeen bij de Heer*** in Mizpa.
18. Hij zei tegen de Israëlieten: "Dit zegt de Heer***, de God van Israël: Ik heb Israël uit Egypte weggeleid. Ik heb jullie gered uit de macht van de Egyptenaren en van alle koningen die jullie onderdrukten.
19. Maar nu verwerpen jullie je God die jullie uit alle ellende en gevaren heeft gered, want jullie hebben tegen Hem gezegd: 'Geef ons een koning.' Stel je nu allemaal op in de tegenwoordigheid van de Heer***, naar jullie stammen en families."
20. Toen Samuel een voor een alle stammen van Israël naar voren liet komen, werd de stam Benjamin aangewezen.
21. Toen hij de geslachten van de stam Benjamin naar voren liet komen, werd het geslacht van Matri aangewezen. Tenslotte werd Saul, de zoon van Kis, aangewezen. Maar toen ze hem zochten, was hij nergens te vinden.
22. Daarom vroegen ze de Heer***: "Moet die man nog komen?" De Heer*** antwoordde: "Hij heeft zich tussen de bagage verstopt."
23. Ze gingen er kijken en haalden hem tevoorschijn. Toen hij tussen de mensen in stond, bleek dat hij met hoofd en schouders boven iedereen uitstak.
24. Samuel zei tegen het volk: "Zien jullie wel wie de Heer*** heeft uitgekozen? Onder het hele volk is er niemand als hij!" Het hele volk begon te juichen en riep: "Lang leve de koning!"
25. Daarna hield Samuel het volk de rechten van het koningschap voor en schreef alles op in een boek, dat hij in de tegenwoordigheid van de Heer*** legde. Toen liet Samuel iedereen naar huis gaan.
26. Ook Saul ging terug naar huis, in Gibea, en God legde het een aantal dappere mannen op het hart met Saul mee te gaan.
27. Maar een stel schurken zei: "En híj zou ons moeten bevrijden?" Ze minachtten hem en brachten hem geen geschenk, maar hij hield zich doof.
1. Koning Nahas van Ammon trok ten strijde tegen Jabes in Gilead en belegerde de stad. De mannen van Jabes zeiden tegen Nahas: "Sluit een verbond met ons, dan zullen we ons aan u onderwerpen."
2. Maar de Ammoniet Nahas antwoordde: "Ik zal met jullie een verbond sluiten, op voorwaarde dat ik bij jullie allemaal het rechteroog uitsteek. Zo zal ik heel Israël te schande zetten."
3. De oudsten van Jabes zeiden tegen hem: "Geef ons zeven dagen uitstel. We zullen boden door het hele land Israël sturen en als niemand ons komt redden, zullen we ons aan u overgeven."
4. De boden kwamen ook in Gibea-van-Saul en maakten dit aan de mensen bekend. Daarop begon de hele bevolking luid te jammeren.
5. Op dat moment kwam Saul achter zijn runderen aan van het veld terug en vroeg: "Wat is er met het volk, waarom jammert iedereen?" Ze vertelden hem wat de mannen van Jabes hadden gezegd.
6. Toen Saul dat hoorde, kwam de Geest van God krachtig over hem en hij werd woedend.
7. Hij nam twee van de runderen, hakte ze in stukken en stuurde de boden met die stukken het hele gebied van Israël rond met de boodschap: "Wie niet mee optrekt met Saul en Samuel, met diens runderen zal hetzelfde worden gedaan!" Toen werden de mensen zeer bevreesd voor de Heer*** en ze gingen er als één man op af.
8. Saul hield een telling bij Bezek. Er waren 300.000 Israëlieten en 30.000 Judeeërs.
9. Ze zeiden tegen de boden die gekomen waren: "Zeg tegen de mannen van Jabes in Gilead: 'Morgen wanneer de zon heet wordt, komt er redding voor jullie.' " Toen de boden dit aan de mannen van Jabes bekendmaakten, waren zij verheugd.
10. En de mannen van Jabes zeiden: "Morgen zullen we ons aan u overgeven. Dan kunt u met ons doen wat goed is in uw ogen."
11. De volgende dag verdeelde Saul het volk in drie groepen. Ze drongen vroeg in de ochtend het legerkamp van de Ammonieten binnen en versloegen hen, nog voor het heetst van de dag. De overgebleven Ammonieten werden volledig uiteengeslagen, er bleven er geen twee bij elkaar.
12. Toen zei het volk tegen Samuel: "Wie hadden er gezegd: 'Moet die Saul over ons regeren?' Hier met die mannen, dan zullen we hen doden."
13. Maar Saul zei: "Vandaag wordt er niemand gedood, want vandaag heeft de Heer*** voor redding gezorgd in Israël."
14. En Samuel zei tegen het volk: "Kom mee naar Gilgal om daar het koningschap te vernieuwen."
15. Toen trok het hele volk naar Gilgal en maakte daar Saul koning, in de tegenwoordigheid van de Heer*** in Gilgal. Ze offerden er vredeoffers voor de Heer*** en Saul vierde er een groot feest met alle mannen van Israël.
16. Laat de dood hen als een schuldeiser overvallen! Laten ze levend afdalen in het dodenrijk! Want het kwaad huist in hen, het woont in hun hart.
17. Maar ik, ik roep tot God en de Heer*** zal mij redden.
18. 's Avonds en 's morgens en 's middags loop ik te kreunen en klagen, en Hij hoort mijn stem.
19. Hij zal mij redden van de strijd, mijn ziel weer vrede geven. Want ook al bedreigen menigten mij,
20. God, die van oudsher regeert op de troon, zal mij horen en hen oordelen. Want ze willen zich niet bekeren, ze willen geen ontzag hebben voor God.
21. Hij die nu aanvalt was een vriend, hij heeft de vriendschapsband verbroken.
22. Zijn mond is zo glad als boter, maar zijn hart is uit op strijd. Zijn woorden zijn zachter dan olie, maar het zijn getrokken zwaarden!
23. Werp al je zorgen op de Heer***, want Hij zal voor je zorgen. Hij laat in eeuwigheid niet toe dat de rechtvaardige zou vallen.
18. Een driftig man veroorzaakt ruzie, maar een verdraagzaam mens weet ruzies te sussen.
19. De weg van de luiaard staat vol dorens, maar het pad van de rechtvaardige is geëffend.
20. Een wijze zoon is een vreugde voor zijn vader, maar een dwaas mens minacht zijn moeder.
24. Er ontstond ook onenigheid onder hen wie van hen de belangrijkste was.
25. Maar Jezus zei tegen hen: "De koningen van de volken heersen over hen, en zij die de macht over hen hebben, worden weldoeners genoemd.
26. Maar zo moet het bij jullie niet zijn. Laat wie de belangrijkste is de minste zijn, en wie een leider is een dienaar.
27. Want wie is belangrijker: degene die aan tafel aanligt, of degene die hem bedient? De man aan tafel toch zeker? Maar Ik heb Mij bij jullie als een dienaar opgesteld.
28. Jullie zijn in al mijn beproevingen aldoor bij Mij gebleven.
29. Ik verleen jullie het koningschap, net zoals mijn Vader Mij het koningschap heeft verleend:
30. jullie zullen in mijn Koninkrijk aan mijn tafel eten en drinken, en op tronen zetelen om te oordelen over de twaalf stammen van Israël."
31. De Heer Jezus zei: "Simon, Simon, zie, de satan heeft jullie opgeëist om jullie te schudden als tarwe in een zeef,
32. maar Ik heb voor je gebeden dat je geloof niet zal bezwijken. En jij, Simon, wanneer je tenslotte tot inkeer bent gekomen, bemoedig dan je broeders." Simon zei tegen Hem:
33. "Heer, ik ben bereid met U de gevangenis en zelfs de dood in te gaan!"
34. Maar Hij zei tegen hem: "Ik zeg je, Petrus, dat je vandaag, nog voordat de haan gekraaid heeft, drie keer ontkend zult hebben dat je Mij kent."
35. Hij zei tegen hen: "Toen Ik jullie uitzond zonder geldbuidel of reistas of sandalen, hebben jullie toen ook maar aan iets gebrek gehad?" Ze zeiden: "Nee, Heer, aan niets."
36. Toen zei Jezus: "Maar nu zeg Ik: als je een geldbuidel hebt, neem die dan mee, en ook een reistas. En wie geen zwaard heeft, moet zijn mantel verkopen en een zwaard aanschaffen.
37. Want Ik zeg jullie dat dit wat geschreven staat nog in Mij vervuld moet worden: 'Hij is tot de misdadigers gerekend.' Want ook die woorden over Mij moeten worden vervuld."
38. Ze zeiden: "Kijk, Heer, hier zijn twee zwaarden!" Hij zei tegen hen: "Het is genoeg!"
39. Hij verliet de stad en ging volgens zijn gewoonte naar de Olijfberg, en zijn leerlingen volgden Hem.
40. Toen Hij daar aankwam, zei Hij tegen hen: "Bid dat jullie niet in verzoeking zullen komen."
41. Hij verwijderde Zich een eindje van hen, tot op ongeveer een steenworp afstand. Daar knielde Hij neer en bad:
42. "Vader, als U het wilt, neem dan deze beker van Mij weg! Maar laat niet mijn wil, maar uw wil gebeuren."
43. En er verscheen een engel uit de hemel aan Hem, die Hem kracht gaf.
44. Zijn innerlijke strijd was zwaar en Hij bad nog vuriger. Zijn zweet viel als grote bloeddruppels op de grond.
45. Toen Hij van zijn gebed opstond en bij zijn leerlingen kwam, zag Hij dat ze in slaap waren gevallen van verdriet.
46. Hij zei: "Waarom slapen jullie? Sta op en bid dat jullie niet in verzoeking zullen komen."
Dutch Bible 2023
Venster Bijbel Copyright (c) 2023 Stichting