Bijbel in een jaar

1. Na de dood van Achab kwam Moab tegen Israël in opstand.
2. Ahazia viel uit het raam van zijn kamer op een bovenverdieping van zijn paleis en raakte gewond. Daarom stuurde hij boden uit met de opdracht: "Ga voor mij Baäl-Zebub raadplegen, de god van Ekron, of ik nog van mijn verwondingen herstellen zal."
3. Maar de Engel van de Heer*** zei tegen Elia uit Tisbe: "Ga de boden van de koning van Samaria tegemoet en zeg tegen hen: Is er dan geen God in Israël, dat jullie Baäl-Zebub, de god van Ekron, gaan raadplegen?
4. Daarom zegt de Heer***: U zult niet meer van uw ziekbed afkomen, maar u zult sterven." En Elia ging.
5. De boden keerden bij de koning terug en hij vroeg hun: "Waarom komen jullie nu al terug?"
6. Ze antwoordden: "Onderweg kwam er een man naar ons toe die tegen ons zei: 'Ga terug naar de koning die jullie heeft gestuurd en zeg hem: Dit zegt de Heer***: Is er dan geen God in Israël, dat u boden stuurt om Baäl-Zebub, de god van Ekron, te raadplegen? Daarom zult u niet meer van uw ziekbed opstaan, maar u zult sterven."
7. De koning vroeg: "Hoe zag de man eruit die jullie tegenkwamen en die dit tegen jullie gezegd heeft?"
8. Ze antwoordden hem: "Een man met een harige mantel aan en een leren gordel om." De koning zei: "Dat is Elia uit Tisbe!"
9. Daarop stuurde hij een aanvoerder over vijftig met zijn vijftig mannen naar Elia. De aanvoerder klom naar Elia toe – want Elia zat op een bergtop – en zei tegen hem: "Godsman, de koning beveelt je te komen!"
10. Maar Elia antwoordde de aanvoerder over vijftig: "Als ik een godsman ben, laat er dan vuur van de hemel neerkomen om jou en je vijftig mannen te verbranden!" Toen kwam er vuur van de hemel neer, dat hem en zijn vijftig mannen verbrandde.
11. De koning stuurde opnieuw een aanvoerder over vijftig met zijn vijftig mannen naar Elia. Deze zei tegen Elia: "Godsman, de koning beveelt je onmiddellijk te komen!"
12. Elia antwoordde: "Als ik een godsman ben, laat er dan vuur van de hemel neerkomen om jou en je vijftig mannen te verbranden!" Toen kwam er vuur van God uit de hemel neer, dat hem en zijn vijftig mannen verbrandde.
13. Opnieuw stuurde de koning een aanvoerder over vijftig, de derde, met zijn vijftig mannen naar Elia. Deze derde aanvoerder klom naar hem toe, knielde voor Elia neer en smeekte hem: "Godsman, laat mijn leven en dat van mijn vijftig mannen alstublieft kostbaar zijn in uw ogen!
14. Want er is vuur van de hemel neergekomen, dat de eerste twee aanvoerders samen met hun vijftig mannen heeft verbrand, maar laat mijn leven kostbaar zijn in uw ogen!"
15. Toen zei de Engel van de Heer*** tegen Elia: "Ga met hem mee, van hem heb je niets te vrezen." En Elia ging met hem mee naar de koning.
16. Hij zei tegen de koning: "Dit zegt de Heer***: U hebt boden gestuurd om Baäl-Zebub, de god van Ekron, te raadplegen. Alsof er in Israël geen God is die u raadplegen kunt! Daarom zult u niet meer van uw ziekbed afkomen, maar u zult sterven."
17. En Ahazia stierf, zoals de Heer*** door Elia gezegd had. Omdat hij geen zoon had, volgde Joram hem als koning op, in het tweede regeringsjaar van koning Joram van Juda, de zoon van Josafat.
18. Het overige van de regering van Ahazia staat opgetekend in de kronieken van de koningen van Israël.
1. Toen de Heer*** Elia in een storm in de hemel zou opnemen, was Elia met Elisa uit Gilgal vertrokken.
2. Elia zei tegen Elisa: "Blijf maar hier, want de Heer*** stuurt me naar Bet-El." Maar Elisa zei: "Zo waar de Heer*** leeft en zo waar u leeft, ik zal u niet verlaten." Zo gingen ze naar Bet-El.
3. De profeten van de profetengroep in Bet-El kwamen uit de stad naar Elisa toe en zeiden tegen hem: "Weet u wel dat de Heer*** vandaag uw heer van u zal wegnemen?" Hij zei: "Ik weet het, zeg maar niets."
4. Elia zei tegen hem: "Elisa, blijf maar hier, want de Heer*** stuurt me naar Jericho." Maar Elisa zei: "Zo waar de Heer*** leeft en zo waar u leeft, ik zal u niet verlaten." Zo kwamen ze bij Jericho.
5. De profeten van de profetengroep van Jericho kwamen naar Elisa toe en zeiden tegen hem: "Weet u wel dat de Heer*** vandaag uw heer van u zal wegnemen?" Hij zei: "Ik weet het, zeg maar niets."
6. Elia zei tegen hem: "Blijf maar hier, want de Heer*** stuurt me naar de Jordaan." Maar Elisa zei: "Zo waar de Heer*** leeft en zo waar u leeft, ik zal u niet verlaten." Zo gingen ze samen verder.
7. En 50 profeten van de profetengroep liepen met hen mee, maar bleven op een afstand staan. Zo stonden die twee daar samen bij de Jordaan.
8. Elia nam zijn mantel, rolde hem op en sloeg ermee op het water. Het water verdeelde zich naar links en naar rechts, en samen liepen ze over het droge naar de overkant.
9. Toen ze overgestoken waren, vroeg Elia aan Elisa: "Zeg me, wat kan ik nog voor je doen, voordat ik van je word weggenomen?" Elisa zei: "Laat alstublieft een dubbel deel van uw geest op mij zijn!"
10. Elia zei: "Je hebt iets moeilijks gevraagd. Als je me zult zien op het moment dat ik van je weggenomen word, zal het gebeuren. Maar zo niet, dan gebeurt het niet."
11. Terwijl ze al pratend verder liepen, kwam er tussen Elia en Elisa in opeens een wagen van vuur met paarden van vuur, die hen van elkaar scheidde en Elia in een stormwind meenam naar de hemel.
12. Elisa zag het gebeuren en riep: "Mijn vader! Mijn vader! Strijdwagen en ruiterij van Israël!" Toen zag hij hem niet meer. Elisa greep zijn kleren en scheurde ze middendoor.
13. Toen raapte hij de mantel op die van Elia afgevallen was, keerde terug naar de Jordaan en bleef aan de oever staan.
14. Hij nam de mantel van Elia die van hem afgevallen was, sloeg ermee op het water en riep: "Waar is de Heer***, de God van Elia, ja Hij?" En hij sloeg op het water en het water verdeelde zich naar links en naar rechts en Elisa stak over.
15. De profeten van de profetengroep uit Jericho, die op een afstand stonden toe te kijken, zagen het en zeiden: "De geest van Elia rust nu op Elisa!" Ze liepen naar hem toe en knielden voor hem neer.
16. Ze zeiden tegen hem: "Er zijn hier 50 flinke mannen onder ons. Laten zij uw heer voor u gaan zoeken. Misschien heeft de Geest van de Heer*** hem opgetild en hem ergens op een berg of in een dal neergeworpen."
17. Maar hij zei: "Nee, laten ze niet gaan." Maar toen ze zo bij hem bleven aandringen dat hij ermee verlegen werd, zei hij: "Laten ze dan maar gaan." Toen stuurden ze er 50 man op uit, die drie dagen bleven zoeken, maar ze vonden hem niet.
18. Ze kwamen terug bij Elisa, die in Jericho was gebleven. Hij zei tegen hen: "Ik had jullie toch gezegd niet te gaan?"
19. De inwoners van de stad daar zeiden tegen Elisa: "Zoals u ziet, heer, is de ligging van onze stad goed, maar het water is slecht en de grond veroorzaakt misgeboorten."
20. Elisa zei: "Breng me een nieuwe schaal met zout erin."
21. Ze brachten hem die. Hij liep ermee naar de bron, wierp het zout erin en zei: "Dit zegt de Heer***: Ik heb dit water gezond gemaakt. Het zal geen dood of misgeboorten meer veroorzaken."
22. Op dit bevel van Elisa werd het water gezond, en dat is het tot op de dag van vandaag.
23. Van daar ging Elisa naar Bet-El. Toen hij de weg naar de stad beklom, kwamen er jongens de stad uit, die hem bespotten en tegen hem riepen: "Hé, kaalkop, omhoog! Omhoog, kaalkop!"
24. Hij draaide zich om, keek hen aan en vervloekte hen in de naam van de Heer***. Toen kwamen er twee beren uit het bos, die 42 van de jongens verscheurden.
25. Van Bet-El ging hij naar de berg Karmel en van daar keerde hij terug naar Samaria.
9. Wijs mij niet af nu ik oud ben geworden, verlaat mij niet nu mijn kracht verzwakt.
10. Want mijn vijanden praten over mij, ze loeren op mijn leven. Ze beraadslagen met elkaar en zeggen:
11. "God heeft hem verlaten. Achtervolg hem! Grijp hem! Niemand zal hem redden!"
12. God, houd U niet op een afstand, mijn God, kom mij snel te hulp!
13. Zet te schande en richt te gronde degenen die mij naar het leven staan. Overlaad met smaad en bedek met schande degenen die mij kwaad willen doen.
14. Maar ik, ik zal altijd hoop hebben, meer en meer zal ik U prijzen.
15. Mijn mond zal uw rechtvaardigheid verkondigen, zal elke dag spreken over uw reddende daden – het zijn er meer dan ik tellen kan.
16. De machtige daden van de Heer Heer*** zal ik verkondigen, U prijzen voor uw rechtvaardigheid – U alleen.
6. De lippen van de dwaas lokken ruzie uit, zijn mond vraagt erom klappen te krijgen.
7. De mond van de dwaas is zijn ondergang, zijn lippen zijn een valstrik voor zijn leven.
8. De woorden van een lasteraar slaan wonden, ze raken iemand tot in het diepst van zijn hart.
1. Ik heb jullie deze dingen verteld, opdat jullie niet ten val zullen komen.
2. De mensen zullen jullie uit de synagogen verbannen. Ja, er zal een tijd komen dat degenen die jullie doden, denken God daarmee een dienst te bewijzen.
3. Ze zullen deze dingen met jullie doen, omdat ze de Vader niet kennen en Mij evenmin.
4. Ik zeg het jullie nu alvast, opdat, wanneer het zover is, jullie je zullen herinneren dat Ik jullie er al voor gewaarschuwd had. Ik heb het jullie niet eerder verteld, omdat Ik nog bij jullie was.
5. Nu ga Ik weg, naar Hem die Mij heeft gezonden, en niemand van jullie vraagt Mij: 'Waar gaat U heen?'
6. Want door wat Ik jullie heb gezegd, is jullie hart vol verdriet.
7. Maar de waarheid is dat het beter voor jullie is dat Ik wegga. Want als Ik niet wegga, zal de Helper niet naar jullie toe komen. Maar als Ik wegga, zal Ik Hem naar jullie zenden.
8. En wanneer Hij gekomen is, zal Hij de wereld duidelijk maken wat zonde is, wat rechtvaardigheid is en wat het oordeel is;
9. zonde: dat ze niet in Mij geloven;
10. rechtvaardigheid: dat Ik naar mijn Vader ga en jullie Mij niet langer zien;
11. het oordeel: dat het oordeel over de heerser van deze wereld geveld is.
12. Ik heb jullie nog veel te zeggen, maar jullie kunnen het nu niet verdragen.
13. Maar wanneer Hij, de Geest van de waarheid, gekomen is, zal Hij jullie naar de volle waarheid leiden. Want Hij zal niet uit Zichzelf spreken, maar Hij brengt aan jullie over wat Hij hoort. En Hij zal jullie bekendmaken wat komen gaat.
14. Hij zal Mij eren, want wat Hij jullie bekend zal maken, heeft Hij van Mij.
15. Alles wat van de Vader is, is ook van Mij. Daarom zeg Ik dat wat Hij jullie bekend zal maken, van Mij komt."
16. "Nog maar een korte tijd en dan zullen jullie Mij niet meer zien. En na opnieuw een korte tijd zullen jullie Mij weer zien, want Ik ga naar de Vader."
17. Een paar van zijn leerlingen zeiden tegen elkaar: "Wat bedoelt Hij met: 'Nog maar een korte tijd en dan zullen jullie Mij niet meer zien, en na opnieuw een korte tijd zullen jullie Mij weer zien'? En met: 'Want Ik ga naar de Vader'?
18. En wat bedoelt Hij met: 'Een korte tijd'? We begrijpen niet wat Hij zegt."
19. Jezus wist dat ze Hem iets wilden vragen. Daarom zei Hij tegen hen: "Hebben jullie het er met elkaar over dat Ik zei: 'Nog maar een korte tijd en dan zullen jullie Mij niet meer zien, en na opnieuw een korte tijd zullen jullie Mij weer zien'?
20. Luister goed, Ik verzeker jullie dat jullie zullen huilen en weeklagen, maar dat de wereld zich zal verheugen. Jullie zullen bedroefd zijn, maar jullie verdriet zal veranderen in blijdschap.
21. Een vrouw die een kind ter wereld brengt, heeft het op dat moment zwaar. Maar wanneer het kind geboren is, denkt ze niet meer aan alle moeite, uit blijdschap dat er een mens ter wereld gekomen is.
22. Jullie zijn nu wel bedroefd, maar Ik zal jullie terugzien. Dan zal jullie hart vol blijdschap zijn en niemand zal jullie die blijdschap afnemen.
23. In die tijd zullen jullie Mij niets meer vragen. Luister goed, Ik verzeker jullie: waar jullie de Vader ook maar om zullen vragen in mijn naam, Hij zal het jullie geven.
24. Tot nu toe hebben jullie nooit om iets gevraagd in mijn naam. Vraag en jullie zullen ontvangen, dan zal jullie blijdschap volmaakt zijn.
25. Ik heb jullie deze dingen in beeldspraak verteld, maar er komt een moment dat Ik niet meer in beeldspraak met jullie over de Vader zal spreken, maar in duidelijke taal.
26. Dan zullen jullie in mijn naam dingen vragen. Ik zeg niet dat Ík voor jullie de Vader om iets zal vragen,
27. want de Vader heeft jullie Zelf lief, omdat jullie Mij liefhebben en geloven dat Ik bij God vandaan gekomen ben.
28. Ik ben bij de Vader vandaan gegaan en in de wereld gekomen, en nu verlaat Ik de wereld weer en keer naar de Vader terug."
29. Zijn leerlingen zeiden: "Kijk, nu spreekt U duidelijke taal, en niet langer in beeldspraak.
30. Nu weten we dat U alles weet en dat U het niet nodig hebt dat iemand U iets vraagt. Daarom geloven we dat U bij God vandaan bent gekomen."
31. Jezus antwoordde: "Geloven jullie het nu?
32. Zie, nu is het moment aangebroken dat jullie uiteengejaagd zullen worden. Jullie zullen allemaal naar huis vluchten en Mij in de steek laten. Toch ben Ik niet alleen, want de Vader is bij Mij.
33. Ik heb jullie deze dingen gezegd, opdat jullie in Mij vrede zullen hebben. Jullie zullen in de wereld verdrukking moeten lijden, maar houd moed, Ik heb de wereld overwonnen."
Dutch Bible 2023
Venster Bijbel Copyright (c) 2023 Stichting