Bijbel in een jaar

1. De Heer*** zei tegen Mozes:
2. "Stuur een aantal mannen eropuit om Kanaän te verkennen, het land dat Ik aan de Israëlieten ga geven. Stuur van elke stam één man, iemand die tot de leiders van zijn stam behoort."
3. Op bevel van de Heer*** stuurde Mozes hen vanuit de Paranwoestijn op verkenning; ieder van hen behoorde tot de leiders van de Israëlieten.
4. Het waren: van de stam Ruben: Sammua, de zoon van Zakkur;
5. van de stam Simeon: Safat, de zoon van Hori;
6. van de stam Juda: Kaleb, de zoon van Jefunne;
7. van de stam Issaschar: Jigeal, de zoon van Jozef;
8. van de stam Efraïm: Hosea, de zoon van Nun;
9. van de stam Benjamin: Palti, de zoon van Rafu;
10. van de stam Zebulon: Gaddiël, de zoon van Sodi;
11. van de stam Jozef namens de stam Manasse: Gaddi, de zoon van Susi;
12. van de stam Dan: Ammiël, de zoon van Gemalli;
13. van de stam Aser: Setur, de zoon van Michaël;
14. van de stam Naftali: Nabi, de zoon van Wofsi;
15. van de stam Gad: Guel, de zoon van Machi.
16. Dit zijn de namen van de mannen die Mozes eropuit stuurde om het land te verkennen. En Mozes gaf aan Hosea, de zoon van Nun, de naam Jozua.
17. Mozes droeg hun op om Kanaän te verkennen en zei tegen hen: "Trek door het Zuiderland het bergland in
18. en bekijk wat voor land het is, en wat voor volk er woont: of het sterk is of zwak, of het gering in aantal is of talrijk,
19. en of het land waarin het woont goed is of slecht, en hoe of de mensen wonen: in tentenkampen of in versterkte steden.
20. Kijk ook hoe het land is: of de grond vruchtbaar is of schraal, en of er bomen zijn of niet. Wees dapper. En breng ook iets mee van wat het land opbrengt." Het was net de tijd van de eerste druiven.
21. Ze vertrokken en verkenden het land vanaf de Zinwoestijn tot aan Rehob, waar de weg naar Hamat begint.
22. Ze trokken door het Zuiderland en kwamen tot bij Hebron. Daar woonden de Enakieten Ahiman, Sesai en Talmai. (Hebron is zeven jaar eerder gebouwd dan Zoan in Egypte.)
23. Toen ze in het Eskoldal kwamen, sneden ze daar een wijnrank met een druiventros af, die ze met twee man aan een draagstok moesten dragen. Ook namen ze granaatappels en vijgen mee.
24. Ze noemden dat dal Eskol, vanwege de druiventros die de Israëlieten daar hadden afgesneden.
25. Na een verkenningstocht van 40 dagen kwamen ze terug.
26. Ze gingen naar Mozes en Aäron en de hele gemeenschap van de Israëlieten, in Kades in de Paranwoestijn. Ze brachten verslag aan hen uit en lieten aan de hele gemeenschap de vruchten van het land zien.
27. Ze vertelden: "We kwamen in het land waarheen u ons gestuurd had, en het is werkelijk een land dat overvloeit van melk en honing. Dit zijn de vruchten die daar groeien.
28. Maar het volk dat er woont is sterk en de steden zijn versterkt en erg groot. Ook hebben we er Enakieten gezien.
29. In het Zuiderland wonen de Amalekieten, in het bergland de Hetieten, de Jebusieten en de Amorieten, en langs de zee en langs de Jordaan wonen de Kanaänieten."
30. Kaleb wilde het volk kalmeren tegenover Mozes en zei: "We kunnen gerust optrekken en het land in bezit nemen, want we kunnen het beslist overwinnen."
31. Maar de mannen die met hem mee waren geweest, zeiden: "We kunnen niet tegen dat volk ten strijde trekken, want het is sterker dan wij!"
32. Ze verspreidden onder de Israëlieten ongunstige praatjes over het land dat ze verkend hadden. Ze zeiden: "Het land dat we verkend hebben, verslindt zijn inwoners, en alle mensen die we daar hebben gezien zijn erg groot.
33. We hebben er zelfs reuzen gezien: de Enakieten. We voelden ons zo klein als sprinkhanen, en in hun ogen waren we dat ook!"
1. Toen barstte de hele gemeenschap in huilen uit en het volk jammerde die hele nacht.
2. De Israëlieten klaagden opstandig tegen Mozes en Aäron en de hele menigte riep tegen hen: "Waren we maar in Egypte gestorven! Of waren we maar omgekomen in deze woestijn!
3. Waarom brengt de Heer*** ons naar dit land waar we zullen vallen door het zwaard en waar onze vrouwen en kinderen buitgemaakt zullen worden? Kunnen we niet veel beter naar Egypte teruggaan?"
4. En ze zeiden tegen elkaar: "Laten we een leider aanstellen en teruggaan naar Egypte!"
5. Toen wierpen Mozes en Aäron zich neer, voor de ogen van de bijeengekomen gemeenschap van de Israëlieten.
6. Jozua, de zoon van Nun, en Kaleb, de zoon van Jefunne, twee van de verkenners, scheurden hun kleren
7. en zeiden tegen de hele menigte Israëlieten: "Het land dat wij verkend hebben is werkelijk een prachtig land!
8. Als de Heer*** ons goedgezind is, zal Hij ons er binnenbrengen en ons dat land geven dat overvloeit van melk en honing.
9. Maar dan moeten jullie niet opstandig zijn tegen de Heer*** en niet bang zijn voor het volk dat daar woont. We kunnen hen met gemak aan! Want zij hebben niemand die hen nog beschermt, maar met ons is de Heer***. Wees toch niet bang voor hen!"
10. Maar hele menigte dreigde hen te zullen stenigen. Toen verscheen de heerlijkheid van de Heer*** in de tent van ontmoeting, voor de ogen van alle Israëlieten.
11. En de Heer*** zei tegen Mozes: "Hoelang zal dit volk Mij nog verwerpen? Hoelang zullen ze nog weigeren Mij te vertrouwen, ondanks alle tekenen die Ik onder hen heb gedaan?
12. Ik zal het treffen met de pest en het verstoten. En jou zal Ik tot een groot volk maken, groter en machtiger dan dit volk."
13. Toen antwoordde Mozes de Heer***: "Maar dat zullen de Egyptenaren horen, bij wie U dit volk door uw grote kracht hebt weggeleid.
14. Dan zullen zij het vertellen aan de inwoners van dit land, die gehoord hebben dat U, Heer***, te midden van dit volk bent en dat U, Heer***, heel persoonlijk met dit volk omgaat, dat uw wolk boven hen is, dat U overdag in een wolkkolom voor hen uit gaat en 's nachts in een vuurkolom.
15. Als U dit volk nu tot de laatste man doodt, zullen de volken die van U hebben gehoord zeggen:
16. 'Omdat de Heer*** dit volk niet in het land kon brengen dat Hij onder ede aan hen had beloofd, heeft Hij hen in de woestijn afgeslacht.'
17. Heer***, toon alstublieft uw grote kracht. U hebt immers Zelf gezegd:
18. 'De Heer*** is geduldig en zeer liefdevol, Hij vergeeft zonde en overtreding, maar laat schuldigen niet vrijuit gaan: van de zonden van ouders moeten ook hun kinderen de gevolgen dragen, tot in de derde en vierde generatie.'
19. Maar vergeef alstublieft het kwaad dat dit volk gedaan heeft, vanwege uw grote barmhartigheid, zoals U het volk aldoor al vergeven hebt vanaf Egypte tot hier toe."
20. De Heer*** zei: "Op jouw verzoek vergeef Ik hun.
21. Maar zo waar Ik leef en de hele aarde vervuld is van de heerlijkheid van de Heer***:
22. geen van de mannen die mijn heerlijkheid hebben gezien en de tekenen die Ik in Egypte en in de woestijn heb gedaan, en die Mij nu al tien keer hebben uitgedaagd en niet naar Mij geluisterd hebben,
23. geen van hen zal het land te zien krijgen dat Ik onder ede aan hun voorvaders heb beloofd, nee, niemand van degenen die Mij verworpen hebben zal dat land zien.
24. Maar omdat mijn dienaar Kaleb anders van geest is en Mij volledig trouw gebleven is, zal Ik hem naar het land brengen waar hij is geweest en zijn nakomelingen zullen het land bezitten.
25. De Amalekieten en de Kanaänieten wonen in de Vlakte. Keer daarom morgen om en trek de woestijn in, in de richting van de Rietzee."
26. Daarna zei de Heer*** tegen Mozes en Aäron:
27. "Hoelang moet Ik nog bij deze verdorven gemeenschap blijven die aldoor opstandig tegen Mij klaagt? Voortdurend moet Ik het opstandige geklaag van de Israëlieten aanhoren.
28. Zeg daarom tegen hen: Zo waar Ik leef, zegt de Heer***, Ik zal met jullie doen wat Ik jullie zelf heb horen zeggen!
29. In deze woestijn zullen jullie lijken komen te liggen, het volledige aantal getelden, allen van 20 jaar en ouder, die opstandig tegen Mij hebben geklaagd.
30. Jullie zullen beslist niet in het land komen waarvan Ik gezworen had dat Ik jullie daarin zou laten wonen, behalve Kaleb, de zoon van Jefunne, en Jozua, de zoon van Nun.
31. En jullie kinderen, van wie jullie hebben gezegd dat ze buitgemaakt zouden worden, die zal Ik er brengen. Zij zullen het land leren kennen dat jullie minachtend hebben afgewezen.
32. Maar wat jullie betreft: jullie lijken zullen in deze woestijn komen te liggen.
33. En jullie kinderen zullen 40 jaar in deze woestijn rondtrekken, ten gevolge van jullie ontrouw, totdat jullie lijken in deze woestijn zijn komen te liggen.
34. Overeenkomstig het aantal dagen dat jullie het land hebben verkend, 40 dagen, zullen jullie 40 jaar, voor elke dag één jaar, de gevolgen van jullie zonde moeten dragen. Jullie zullen weten wat het is als Ik Mij tegen jullie keer.
35. Ik, de Heer***, heb gesproken. Ik zweer dat dit is wat Ik ga doen met dit verdorven volk dat tegen Mij samenspant. In deze woestijn zullen ze hun einde vinden, hier zullen ze sterven."
36. En de mannen die er door Mozes op uit waren gestuurd om het land te verkennen en die bij terugkomst de hele gemeenschap opstandig hadden gemaakt met hun ongunstige praatjes over het land
37. en het land in een kwaad daglicht hadden gesteld, stierven door een plaag, in de tegenwoordigheid van de Heer***.
38. Van de verkenners bleven alleen Jozua, de zoon van Nun, en Kaleb, de zoon van Jefunne, in leven.
39. Mozes bracht al deze woorden aan de Israëlieten over. Toen was het volk diepbedroefd.
40. De volgende morgen maakten ze zich klaar om het bergland in te trekken en zeiden: "Hier zijn we, we zullen optrekken naar de plaats waarover de Heer*** gesproken heeft. We beseffen dat we gezondigd hebben."
41. Maar Mozes zei: "Waarom gehoorzamen jullie het bevel van de Heer*** niet? Dat zal niet goed aflopen.
42. Ga niet, want de Heer*** gaat niet met jullie mee. Als jullie toch gaan, zullen jullie door je vijanden worden verslagen.
43. Jullie komen tegenover de Amalekieten en de Kanaänieten te staan, en jullie zullen geveld worden door het zwaard. Want omdat jullie de Heer*** de rug toegekeerd hebben, zal de Heer*** niet met jullie zijn."
44. Toch probeerden ze overmoedig het bergland binnen te trekken. De ark van het verbond van de Heer*** en Mozes verlieten het kamp echter niet.
45. Toen kwamen de Amalekieten en de Kanaänieten die daar in het bergland woonden en versloegen hen volkomen, tot Horma toe.
19. Leg de leugenaars het zwijgen op, hun die vol hoogmoed en verachting tegen een onschuldige harde woorden spreken.
20. Hoe heerlijk is wat U hebt klaargelegd voor wie ontzag hebben voor U, wat U hebt bereid voor wie bij U bescherming zoeken – ten overstaan van alle mensen!
21. U verbergt hen in de schuilplaats van uw tegenwoordigheid voor het gekonkel van de mensen. U verbergt hen in uw woning voor de lasterpraat van boze tongen.
22. Geprezen is de Heer***! Hij heeft mij zijn wonderbare liefde getoond: Hij heeft mij gered als uit een belegerde stad.
23. Te haastig zei ik: "U hebt uw ogen van mij afgewend," want U hoorde mij toen ik smekend tot U riep.
24. Heb de Heer*** lief, jullie die Hem zijn toegewijd! De Heer*** beschermt wie op Hem vertrouwen, maar Hij rekent af met wie hoogmoedig zijn.
15. Wie zich borg stelt voor een vreemde, zal het slecht vergaan, maar wie zich ver houdt van handslag, is veilig.
32. Ze waren op weg naar Jeruzalem. Jezus liep voor de leerlingen uit. Ze waren ongerust en ook degenen die Hem volgden waren bevreesd. Opnieuw riep Jezus de twaalf bij Zich en begon hun te vertellen wat er met Hem zou gebeuren:
33. "We gaan nu naar Jeruzalem. Daar zal de Mensenzoon worden overgeleverd aan de opperpriesters en de schriftgeleerden. Ze zullen Hem ter dood veroordelen en Hem aan vreemdelingen overleveren.
34. Deze zullen Hem bespotten, geselen, bespugen en doden, maar op de derde dag zal Hij weer opstaan."
35. Jakobus en Johannes, de zonen van Zebedeüs, kwamen naar Jezus en zeiden: "Meester, we willen U vragen iets voor ons te doen."
36. Hij zei: "Wat willen jullie dat Ik voor jullie doe?"
37. Ze zeiden tegen Hem: "Laat ons naast U mogen zitten, de een rechts, de ander links van U, wanneer U in uw heerlijkheid gekomen bent."
38. Maar Jezus antwoordde: "Jullie weten niet wat jullie vragen. Kunnen jullie de beker drinken die Ik drink, en gedoopt worden met de doop waarmee Ik gedoopt ga worden?"
39. Ze zeiden Hem: "Dat kunnen wij." Jezus zei tegen hen: "Jullie zullen inderdaad de beker drinken die Ik drink en gedoopt worden met de doop waarmee Ik gedoopt ga worden,
40. maar het is niet aan Mij de plaatsen rechts en links van Mij weg te geven. Die zijn voor degenen voor wie ze zijn bestemd."
41. Toen de andere tien hiervan hoorden, werden ze kwaad op Jakobus en Johannes.
42. Maar Jezus riep hen bij Zich en zei: "Jullie weten dat degenen die beschouwd worden als de leiders van de volken, heersen over de mensen, en hun machthebbers oefenen macht over hen uit.
43. Maar zo moet het onder jullie niet zijn. Als je groot wilt zijn onder de anderen, dien dan de anderen.
44. En als je de belangrijkste wilt zijn, wees dan een dienaar van de anderen.
45. Want ook de Mensenzoon is niet gekomen om gediend te worden, maar om te dienen en zijn leven te geven als losprijs voor velen."
46. Ze kwamen in Jericho. Toen Jezus en zijn leerlingen met een grote menigte Jericho weer verlieten, zat de blinde Bartimeüs, de zoon van Timeüs, langs de kant van de weg te bedelen.
47. Toen hij hoorde dat het Jezus van Nazaret was die voorbijkwam, begon hij te roepen: "Jezus, Zoon van David, heb medelijden met mij!"
48. Velen vermaanden hem dat hij zijn mond moest houden, maar hij schreeuwde des te harder: "Zoon van David, heb medelijden met mij!"
49. Jezus bleef staan en liet hem roepen. Ze riepen de blinde en zeiden tegen hem: "Rustig maar! Sta op, Hij roept je."
50. Hij wierp zijn mantel af, stond op en kwam bij Jezus.
51. En Jezus vroeg hem: "Wat wil je dat Ik voor je doe?" De blinde antwoordde: "Rabboeni, geef dat ik zien kan!"
52. Jezus zei tegen hem: "Ga, je geloof heeft je genezen." Onmiddellijk kon hij zien en hij volgde Hem op de weg.
Dutch Bible 2023
Venster Bijbel Copyright (c) 2023 Stichting