Bijbel in een jaar

1. Toen alle koningen van de Amorieten ten westen van de Jordaan en alle koningen van de Kanaänieten bij de zee hoorden dat de Heer*** de Jordaan had laten droogvallen tot de Israëlieten waren overgestoken, werden ze doodsbang voor de Israëlieten en verloren alle moed.
2. In die tijd zei de Heer*** tegen Jozua: "Maak stenen messen en besnijd opnieuw alle Israëlieten, voor de tweede keer."
3. Toen maakte Jozua stenen messen en besneed de Israëlieten op de Voorhuidenheuvel.
4. Dit was de reden dat Jozua hen besneed: alle volwassen mannen die uit Egypte waren weggetrokken, alle weerbare mannen, waren na hun vertrek uit Egypte onderweg gestorven in de woestijn.
5. Alle mannen die uit Egypte waren vertrokken, waren besneden geweest, maar degenen die sinds het vertrek uit Egypte later in de woestijn waren geboren, had men niet besneden.
6. De Israëlieten trokken 40 jaar door de woestijn, totdat alle weerbare mannen die uit Egypte waren getrokken, waren omgekomen omdat ze de Heer*** niet hadden willen gehoorzamen. De Heer*** had hun gezworen dat Hij hun niet het land zou laten zien waarvan de Heer*** onder ede aan hun voorvaders had beloofd het ons te zullen geven, een land dat overvloeit van melk en honing.
7. Hij liet hun plaats innemen door hun zonen. Hen moest Jozua besnijden, omdat ze nog onbesneden waren doordat men hen onderweg niet besneden had.
8. Nadat het hele volk zich tot de laatste man had laten besnijden, bleven ze in het kamp tot ze waren hersteld.
9. En de Heer*** zei tegen Jozua: "Vandaag heb Ik de schande van Egypte van jullie afgewenteld." Daarom wordt die plaats tot op de dag van vandaag Gilgal genoemd.
10. In hun kamp in Gilgal, in de vlakte van Jericho, vierden de Israëlieten het Pesach op de avond van de 14e dag van die maand.
11. De dag na het Pesach aten ze al van de opbrengst van het land daar: ze aten er ongezuurd brood van en geroosterd graan. En diezelfde dag,
12. nadat ze van de opbrengst van het land hadden gegeten, hield het manna op. De Israëlieten kregen geen manna meer, maar ze aten in dat jaar van de opbrengst van het land Kanaän.
13. Toen Jozua in de omgeving van Jericho was, zag hij plotseling een man met getrokken zwaard voor zich staan. Jozua liep naar hem toe en vroeg: "Hoort u bij ons of bij onze vijanden?"
14. De man antwoordde: "Geen van beide. Ik ben de Aanvoerder van het leger van de Heer***. Nu ben Ik gekomen." Jozua wierp zich neer en zei: "Mijn Heer, wat heeft U mij te zeggen?"
15. De Aanvoerder van het leger van de Heer*** antwoordde hem: "Trek je schoenen uit, want je staat op heilige grond." Jozua gehoorzaamde.
1. Intussen had Jericho vanwege de Israëlieten de stadspoorten gesloten, niemand ging de stad nog in of uit.
2. En de Heer*** zei tegen Jozua: "Zie, Ik heb Jericho met zijn koning en zijn dappere krijgslieden in je macht gegeven.
3. Laat al je krijgslieden één keer om de stad heen trekken. Doe dat zes dagen achtereen.
4. Laat zeven priesters, ieder met een ramshoorn, voor de ark uit lopen. Op de zevende dag moeten jullie zeven keer om de stad heen trekken, waarbij de priesters op de ramshorens blazen.
5. Zodra jullie hen een lange toon op de ramshorens horen blazen, moet het hele volk luid juichen. Dan zal de stadsmuur instorten en moet iedereen recht voor zich uit de stad binnenklimmen."
6. Daarop riep Jozua, de zoon van Nun, de priesters bij zich en zei: "Neem de ark van het verbond op en laat zeven priesters ieder met een ramshoorn voor de ark van de Heer*** uit lopen."
7. Tegen het volk zei hij: "Ga, trek om de stad heen, met de gewapende mannen voorop, voor de ark van de Heer*** uit."
8. Zoals Jozua het volk bevolen had, liepen de zeven priesters die de zeven ramshorens droegen voor de Heer*** uit, op de ramshorens blazend en gevolgd door de ark van het verbond van de Heer***.
9. De gewapende mannen liepen voor de priesters met de ramshorens uit, de anderen kwamen achter de ark aan, terwijl er onafgebroken op de ramshorens werd geblazen.
10. Jozua had het volk bevolen: "Jullie mogen niet juichen en zelfs je stem niet laten horen. Jullie mogen geen woord zeggen tot op de dag dat ik zeg: 'Juich!' Dán moeten jullie juichen."
11. Zo liet hij de ark van de Heer*** één keer om de stad heen trekken. Vervolgens keerden ze terug naar het kamp en overnachtten daar.
12. De volgende morgen stond Jozua vroeg op. De priesters namen de ark van de Heer*** op,
13. de zeven priesters met de ramshorens liepen voor de ark van de Heer*** uit en bliezen onafgebroken op de ramshorens. De gewapende mannen liepen voor hen uit, de overigen kwamen achter de ark van de Heer*** aan. En aldoor werd er op de ramshorens geblazen.
14. Zo trokken ze op de tweede dag weer één keer om de stad heen en keerden daarna terug naar het kamp. Dit deden ze zes dagen.
15. Op de zevende dag, bij het aanbreken van de dag, trokken ze op dezelfde manier zeven keer om de stad heen. Alleen op die dag trokken ze zeven keer rond de stad.
16. Toen de priesters bij de zevende keer op de ramshorens bliezen, zei Jozua tegen het volk: "Juich, want de Heer*** heeft jullie de stad gegeven!
17. Maar de hele stad met alles wat er is komt de Heer*** toe en moet volledig vernietigd worden. Alleen de hoer Rachab mag in leven blijven, met alle mensen die bij haar in huis zijn, omdat zij de verkenners heeft verborgen die wij eropuit hadden gestuurd.
18. Blijf af van wat de Heer*** toekomt en vernietigd moet worden. Als je er ook maar iets van meeneemt, komt er een vloek over jou en het hele kamp van Israël. Je zult het in het ongeluk storten.
19. Maar al het zilver en goud en alle koperen en ijzeren voorwerpen zijn geheiligd voor de Heer*** en zullen aan de schat van de Heer*** worden toegevoegd."
20. Het hele volk juichte toen de priesters op de ramshorens bliezen. Zodra het volk het geluid van de ramshorens hoorde, begon het luid te juichen. De stadsmuur stortte in en ieder van het volk klom recht voor zich de stad binnen en nam de stad in.
21. Ze vernietigden de stad volledig: mannen en vrouwen, jong en oud, runderen, schapen en ezels, alles en iedereen werd met het zwaard gedood.
22. Tegen de twee mannen die het land verkend hadden zei Jozua: "Ga naar het huis van die vrouw, de hoer, en breng haar naar buiten, met alle mensen die bij haar horen, zoals jullie haar gezworen hebben."
23. De twee jongemannen, de verkenners, gingen het huis binnen en brachten Rachab naar buiten met haar vader, haar moeder, haar broers en iedereen die bij haar hoorde, haar hele familie. Ze wezen hun een plek buiten het kamp van Israël.
24. Maar de stad met alles wat er was werd verbrand. Alleen het zilver en goud en de koperen en ijzeren voorwerpen werden aan de schat van het huis van de Heer*** toegevoegd.
25. Zo spaarde Jozua het leven van de hoer Rachab en van haar hele familie. Zij en haar familie wonen tot op de dag van vandaag onder de Israëlieten, omdat zij de verkenners verborgen had die Jozua had uitgestuurd om Jericho te verkennen.
26. En Jozua zwoer: "Vervloekt bij de Heer*** is de man die deze stad Jericho herbouwt. Ten koste van zijn eerstgeboren zoon zal hij de fundamenten leggen en ten koste van zijn jongste zoon zal hij de poortdeuren plaatsen."
27. En de Heer*** was met Jozua en zijn roem ging door het hele land.
6. Mijn ziel, waarom ben je zo treurig? Waarom ben je zo onrustig in mij? Vestig je hoop op God! Ik zal Hem blijven prijzen, Hij is mijn Redder, Hij is mijn God!"
7. Mijn God, mijn ziel is zo treurig. Daarom denk ik aan U in het land van de Jordaan, bij de Hermon en de Mizar.
8. Waterdiepte roept tot waterdiepte, met dreunend geweld slaan uw golven over mij heen.
9. Toch schenkt de Heer*** mij elke dag zijn liefde, elke nacht heb ik een lied voor Hem in mijn hart, een gebed tot de God van mijn leven.
10. Ik zeg tegen God: "Mijn rots, waarom bent U mij vergeten?" Waarom mag mijn vijand mij zo hevig belagen? Vanwege hem ga ik in het zwart!
11. De honende woorden van mijn belagers zijn een doodssteek in mijn beenderen, wanneer zij dag in dag uit tegen mij zeggen: "Waar is nu jouw God?"
19. Een vervuld verlangen is zoet voor de ziel, maar de dwaas verafschuwt het om het kwade te mijden.
20. Wie met wijzen omgaat, wordt wijs, maar wie bevriend is met dwazen, gaat ten onder.
21. Het kwaad zal de zondaars achtervolgen, maar de rechtvaardige wacht een goede beloning.
18. Op een keer dat Jezus aan het bidden was en alleen zijn leerlingen bij Hem waren, vroeg Hij hun: "Wat zeggen de mensen over Mij? Wie ben Ik volgens hen?"
19. Ze antwoordden: "Johannes de Doper, anderen: Elia, en weer anderen: een van de profeten van vroeger die uit de dood is opgestaan."
20. Hij zei tegen hen: "En jullie? Wie ben Ik volgens jullie?" Petrus antwoordde: "De Christus van God."
21. En Hij gebood hun met klem dit tegen niemand te zeggen.
22. En Hij zei: "De Mensenzoon zal veel moeten lijden en zal verworpen worden door de oudsten, de opperpriesters en de schriftgeleerden. Hij zal gedood worden, maar op de derde dag zal Hij uit de dood worden opgewekt."
23. Jezus zei tegen hen allemaal: "Als iemand achter Mij aan wil komen, moet hij zichzelf verloochenen, dagelijks zijn kruis opnemen en Mij volgen.
24. Want wie zijn leven wil redden, zal het verliezen; maar wie zijn leven verliest omwille van Mij, zal zijn leven redden.
25. Want wat heeft een mens eraan als hij de hele wereld zou verkrijgen, maar zichzelf verliest of schade toebrengt?
26. Want als iemand niets van Mij en mijn woorden wil weten, zal de Mensenzoon niets van hém willen weten wanneer Hij komt, bekleed met de heerlijkheid van Zichzelf en van de Vader en van de heilige engelen.
27. En Ik verzeker jullie dat enkelen van degenen die hier staan niet zullen sterven voordat ze het Koninkrijk van God hebben gezien."
28. Ongeveer acht dagen na deze woorden nam Hij Petrus, Johannes en Jakobus mee de berg op om te bidden.
29. En terwijl Hij bad, veranderde zijn gezicht van aanzien en werden zijn kleren stralend wit.
30. Opeens waren er twee mannen die met Hem spraken. Het waren Mozes en Elia.
31. Ze waren in heerlijkheid verschenen en spraken met Hem over zijn heengaan dat Hij binnenkort zou volbrengen in Jeruzalem.
32. Petrus en de twee anderen waren in slaap gevallen, en toen ze wakker werden, zagen ze zijn heerlijkheid en de twee mannen die bij Hem stonden.
33. Toen Mozes en Elia afscheid namen van Jezus, zei Petrus tegen Jezus: "Meester, het is goed dat wij hier zijn. Laten we drie tenten opzetten: een voor U, een voor Mozes en een voor Elia." Hij wist niet wat hij zei.
34. Terwijl hij nog sprak verscheen er een wolk boven hen, die hen overschaduwde. Ze werden vreselijk bang toen deze wolk hen omhulde.
35. En er klonk een stem uit de wolk: "Dit is mijn geliefde Zoon. Luister naar Hem."
36. Toen de stem was uitgesproken, was alleen Jezus daar nog. De leerlingen zwegen over het gebeurde en vertelden in die tijd aan niemand iets van wat ze hadden gezien.
Dutch Bible 2023
Venster Bijbel Copyright (c) 2023 Stichting