Bijbel in een jaar

1. Toen Rehabeam in Jeruzalem terugkeerde, riep hij het leger op van heel Juda en Benjamin, 180.000 ervaren krijgslieden, om ten strijde te trekken tegen het rijk Israël en het terug te brengen onder het koningschap van Rehabeam.
2. Maar het woord van de Heer*** kwam tot de godsman Semaja:
3. "Zeg tegen koning Rehabeam van Juda, de zoon van Salomo, en tegen alle Israëlieten in Juda en Benjamin:
4. Dit zegt de Heer***: Jullie mogen niet ten strijde trekken tegen je volksgenoten. Laat iedereen weer naar huis gaan, want Ik heb het zo geleid." Ze gehoorzaamden deze woorden van de Heer*** en zagen af van de strijd tegen Jerobeam.
5. Rehabeam woonde in Jeruzalem en versterkte een aantal steden in Juda:
6. Betlehem, Etam, Tekoa,
7. Bet-Zur, Socho, Adullam,
8. Gat, Maresa, Zif,
9. Adoraïm, Lachis, Azeka,
10. Zora, Ajalon en Hebron. Dit werden in Juda en Benjamin de versterkte steden.
11. Hij versterkte de forten daar, plaatste er aanvoerders en legde er voorraden voedsel, olie en wijn aan.
12. Bovendien sloeg hij in elke stad schilden en speren op. Zo werden het zeer sterke vestingen en kreeg hij de macht in Juda en Benjamin stevig in handen.
13. De priesters en Levieten uit heel Israël voegden zich bij hem.
14. De Levieten verlieten namelijk hun weidegronden en bezittingen en verhuisden naar Juda en Jeruzalem, omdat zij door Jerobeam en zijn zonen uit het priesterambt voor de Heer*** gezet waren.
15. Jerobeam had zelf priesters aangesteld voor de offerhoogten voor de demonen en voor de door hem gemaakte stierkalveren.
16. Daarna kwamen er ook uit alle stammen van Israël mensen naar Jeruzalem die besloten hadden om hun hart te volgen en de Heer***, de God van Israël, te zoeken en offers te blijven brengen aan de Heer***, de God van hun voorvaders.
17. Zo versterkten zij het koninkrijk Juda en steunden drie jaar lang Rehabeam, de zoon van Salomo. Want drie jaar lang bewandelden ze de weg die David en Salomo bewandeld hadden.
18. Rehabeam, die getrouwd was met Mahalat, de dochter van Jerimot, een zoon van David, nam ook Abichaïl tot vrouw, de dochter van Eliab, de zoon van Isaï.
19. Ze schonk hem zonen: Jeüs, Semarja en Zaham.
20. Daarna trouwde hij met Maächa, de dochter van Absalom. Zij schonk hem Abia, Attai, Ziza en Selomit.
21. Rehabeam hield meer van Maächa, de dochter van Absalom, dan van al zijn andere vrouwen en bijvrouwen – hij had namelijk 18 vrouwen en 60 bijvrouwen en kreeg 28 zonen en 60 dochters –
22. en stelde Maächa's zoon Abiam aan als hoofd over zijn broers, want hij wilde hem als troonopvolger.
23. Hij was zo verstandig om een aantal van zijn zonen te verspreiden over de versterkte steden in het hele gebied van Juda en Benjamin. Hij leverde hun voedsel in overvloed en koos [voor hen] een groot aantal vrouwen uit.
1. Toen Rehabeam de macht stevig in handen had en hij machtig was geworden, verliet hij de Wet van de Heer*** en trok heel Israël daarin mee.
2. Daarom, vanwege hun rebellie tegen de Heer***, trok koning Sisak van Egypte in het vijfde regeringsjaar van koning Rehabeam ten strijde tegen Jeruzalem
3. met 1200 strijdwagens, 60.000 ruiters en een ontelbare menigte voetvolk uit Egypte: Libiërs, Sukkieten en Kushieten.
4. Hij veroverde de versterkte steden van Juda en rukte op tot aan Jeruzalem.
5. Toen kwam de profeet Semaja bij Rehabeam en de leiders van Juda, die zich vanwege de komst van Sisak in Jeruzalem verzameld hadden. Hij zei tegen hen: "Dit zegt de Heer***: Jullie hebben Mij verlaten. Daarom heb Ik nu júllie verlaten en jullie uitgeleverd aan Sisak."
6. Toen hadden de koning en de leiders van Israël berouw en zeiden: "De Heer*** is rechtvaardig."
7. Toen de Heer*** zag dat ze berouw hadden, kwam het woord van de Heer*** tot Semaja: "Ze hebben berouw. Daarom zal Ik hen niet vernietigen, maar Ik zal hen op het laatste moment redden. Ik zal niet, door middel van Sisak, mijn toorn over Jeruzalem uitstorten,
8. maar ze zullen hem wel moeten dienen, opdat ze het verschil zullen leren tussen het dienen van Mij en het dienen van een aardse koning."
9. Zo trok koning Sisak van Egypte ten strijde tegen Jeruzalem en nam de schatten mee uit het huis van de Heer*** en uit het koninklijk paleis. Alles nam hij mee, ook alle gouden schilden die Salomo had gemaakt.
10. Koning Rehabeam maakte daarvoor in de plaats koperen schilden en gaf ze in bewaring aan de aanvoerders van de lijfwacht, die de paleispoort bewaakten.
11. Telkens wanneer de koning naar het huis van de Heer*** ging, droegen de mannen van de lijfwacht de koperen schilden en brachten ze daarna weer terug naar het wachtlokaal.
12. Omdat Rehabeam berouw had, liet de Heer*** zijn toorn varen en richtte Hij hem niet volkomen te gronde, ook omdat er in Juda nog wel iets goeds was.
13. Koning Rehabeam wist zijn positie in Jeruzalem te herstellen en bleef aan de macht. Rehabeam was 41 jaar toen hij koning werd en regeerde 17 jaar in Jeruzalem, de stad die de Heer*** uit alle stammen van Israël had uitgekozen als woonplaats voor zijn naam. Zijn moeder heette Naäma, ze was een Ammonitische.
14. Hij deed kwaad, doordat zijn hart niet op de Heer*** was gericht en hij Hem niet zocht.
15. Het overige van de regering van Rehabeam, vanaf het begin van zijn regering tot aan het eind daarvan, staat opgetekend in de verslagen van de profeet Semaja en de ziener Iddo, evenals de geslachtsregisters en de oorlogen tussen Rehabeam en Jerobeam.
16. Rehabeam ging bij zijn voorouders te ruste en hij werd bijgezet in de Davidsstad. Zijn zoon Abia volgde hem als koning op.
14. De wilde zwijnen wroeten hem om, de wilde dieren vreten hem kaal.
15. God van de hemellegers, keer toch terug! Zie neer vanuit de hemel, zie om naar deze wijnstok,
16. de stek die uw rechterhand heeft geplant, de zoon die U voor Uzelf hebt sterkgemaakt.
17. Hij is omgehakt en in brand gestoken. De mensen komen om onder uw straf!
18. Leg uw hand op de man van uw rechterhand, de mens die U voor Uzelf hebt sterkgemaakt.
19. Dan zullen wij U niet meer verlaten. Red ons leven, dan zullen we uw naam aanroepen.
19. Wie graag roddelt, verraadt geheimen. Laat je daarom niet in met iemand die loslippig is.
20. Als iemand zijn vader of moeder vervloekt, zal zijn lamp gedoofd worden in diepe duisternis.
21. Op een erfenis die eerst te vroeg wordt opgeëist, zal uiteindelijk geen zegen rusten.
1. En sommigen die uit Judea gekomen waren, leerden de broeders: "Als jullie je niet laten besnijden zoals is voorgeschreven door Mozes, kunnen jullie niet worden gered."
2. Toen Paulus en Barnabas zich hier fel tegen verzetten en er een heftige discussie over ontstond, besloot men Paulus en Barnabas en nog enkele leerlingen met deze strijdvraag naar de apostelen en oudsten in Jeruzalem te sturen.
3. Ze werden door de gemeente uitgeleide gedaan en reisden door Fenicië en Samaria. Ze vertelden daar over de bekering van mensen van andere volken en bezorgden alle broeders en zusters daarmee grote blijdschap.
4. In Jeruzalem aangekomen werden ze verwelkomd door de gemeente, de apostelen en de oudsten. Ze brachten verslag uit van alle grote dingen die God door hen had gedaan.
5. Maar enkelen uit de groepering van de Farizeeërs die tot geloof gekomen waren, zeiden: "Men moet hen besnijden en hun opdragen de Wet van Mozes na te leven."
6. De apostelen en de oudsten kwamen bijeen om deze kwestie te bespreken.
7. Maar toen er een heftige discussie over ontstond, stond Petrus op en zei tegen hen: "Broeders, jullie weten dat God mij al lang geleden onder jullie heeft uitgekozen om aan de andere volken het goede nieuws bekend te maken, opdat ze tot geloof zouden komen.
8. En God, die alle harten kent, heeft van hun geloof getuigd door hun de Heilige Geest te geven, zoals Hij die ook aan ons gegeven heeft.
9. Hij heeft geen onderscheid gemaakt tussen ons en hen, maar ook hun hart gereinigd door het geloof.
10. Waarom dagen jullie dan nu God uit door de leerlingen een juk op te leggen dat onze voorouders en ook wij niet hebben kunnen dragen?
11. Wij geloven dat we alleen door de genade van de Heer Jezus Christus worden gered, net zoals als zij."
12. Toen werd de vergadering stil en luisterde naar de verhalen van Barnabas en Paulus over alle grote tekenen en wonderen die God door hen bij andere volken had gedaan.
13. Toen ze uitgesproken waren, zei Jakobus: "Broeders, luister naar mij!
14. Simeon heeft verteld hoe God in het begin heeft omgezien naar de andere volken om uit hen een volk aan te nemen voor zijn naam.
15. Dat komt overeen met de woorden van de profeten, zoals geschreven is:
16. 'Daarna zal Ik terugkeren en de vervallen hut van David weer opbouwen. Wat daarvan is ingestort zal Ik weer opbouwen. Ik zal hem herstellen,
17. opdat de mensen die nog overgebleven zijn de Heer zullen zoeken, evenals alle volken die Mij toebehoren, zegt de Heer die dit alles doet.'
18. God heeft dit alles van oudsher bekendgemaakt.
19. Daarom ben ik van mening dat we degenen van andere volken die zich tot God bekeren geen lasten moeten opleggen.
20. We zullen hun schrijven dat ze zich moeten onthouden van wat door afgodendienst verontreinigd is, van ontucht, van vlees van verstikte dieren en van bloed.
21. Van oudsher wordt [de Wet van] Mozes immers in elke stad gepredikt, want elke sabbat wordt die voorgelezen in de synagogen."
Dutch Bible 2023
Venster Bijbel Copyright (c) 2023 Stichting