1. Heeft de mens niet een slavenbestaan op aarde? Brengt hij zijn dagen niet als een dagloner door?
2. Als een slaaf die snakt naar de schaduw, als een dagloner die uitkijkt naar zijn loon,
3. zo zijn mij maanden van leegte toebedeeld, nachten vol ellende voor mij klaargelegd.
4. Als ik in bed lig, denk ik: "Wanneer kan ik opstaan?" Maar de nacht sleept zich voort en ik lig maar te woelen tot aan het ochtendgloren.
5. Mijn lichaam zit onder de wormen en korsten, mijn huid is een en al etter en kloven.
6. Mijn dagen gaan sneller dan de spoel van een wever, ze schieten voorbij, zonder enige hoop.
7. Bedenk dat mijn leven slechts één enkele zucht is, dat mijn ogen geen gelukkige dagen meer zullen zien.
8. Wie mij zoekt, zal mij plotseling niet meer vinden. Jullie ogen zoeken mij, maar ik zal er niet meer zijn.
9. Zoals een wolk wegdrijft en verdwijnt, zo komt niet meer terug wie in het graf is afgedaald.
10. Hij zal niet naar zijn huis weerkeren, zijn plaats ziet hem nooit meer terug.
11. Daarom kan ik niet blijven zwijgen, ik móet de ellende van mijn hart uitspreken, ik móet uiting geven aan mijn bittere zielsverdriet.
12. Ben ik soms de zee, of een zeemonster, dat U mij dag en nacht laat bewaken?
13. Wanneer ik denk dat mijn bed mij troost zal bieden, dat mijn slaapplaats mij wat verlichting zal geven,
14. jaagt U mij angst aan met mijn dromen, met nachtmerries verschrikt U mij,
15. zodat ik nog liever stik en de dood verkies boven dit lichaam.
16. Ik wil niet meer, ik zou toch al niet eeuwig leven! Laat mij met rust, want mijn dagen zijn een zucht.
17. Wat is de mens dat U hem zo belangrijk vindt, dat U hem zoveel aandacht schenkt,
18. hem elke morgen opzoekt, hem elk moment van de dag beproeft?
19. Wanneer wendt U Zich eindelijk af, krijg ik de kans om mijn speeksel in te slikken?
20. Als ik heb gezondigd, welk kwaad heeft dat Ú gedaan, Bewaker der mensen? Waarom hebt U mij tot uw doelwit gemaakt? Ik heb het zwaar genoeg met mijn eigen last!
21. En waarom vergeeft U mij mijn overtreding niet? Waarom doet U mijn zonde niet weg? Want binnenkort kom ik in het stof te liggen. Dan zult U mij zoeken, maar ik zal er niet meer zijn.
1. Toen antwoordde Bildad uit Suach:
2. Hoelang zul je zo blijven spreken? Onzin komt als een orkaan uit je mond!
3. Alsof God het recht geweld zou aandoen! Alsof de Almachtige onrechtvaardig zou zijn!
4. Als je kinderen tegen Hem hebben gezondigd, heeft Hij hen overgeleverd aan de gevolgen daarvan.
5. Als je nu ernstig God gaat zoeken en de Almachtige om genade smeekt,
6. en als je zuiver en onberispelijk bent, komt Hij beslist voor je op en geeft je wat je toekomt.
7. Al zul je in het begin maar onbeduidend zijn, uiteindelijk zul je grote welvaart hebben.
8. Vraag het maar na bij de vorige generatie, onderzoek maar hoe het met hun voorvaders is gegaan.
9. Wijzelf leven pas sinds gisteren en weten niets, onze dagen op aarde gaan als een schaduw voorbij.
10. Maar zíj zullen je onderwijzen, tot je spreken, zij brengen uit hun hart wijsheid voort.
11. Kan papyrus groeien waar geen moeras is? Kan riet groeien als er geen water is?
12. Nee, het zou sneller verdorren dan gras, verdrogen voordat het geoogst kan worden.
13. Zo zijn de paden van allen die God vergeten, voor een goddeloze is er geen hoop.
14. Zijn vertrouwen zal worden beschaamd, het blijkt een huis van spinrag te zijn.
15. Hij steunt erop, maar het stort in, hij klampt zich eraan vast, maar het houdt geen stand.
16. Hij is als een saprijke boom in de zon, zijn takken spreiden zich over zijn tuin,
17. zijn wortels kronkelen over een steenhoop en houden zich aan de stenen vast.
18. Maar als hij wordt weggerukt van zijn plek, zal deze hem loochenen en zeggen: "Ik heb je nooit gezien."
19. Dat is alle vreugde die zijn levenspad hem schenkt, en anderen komen in zijn plaats op uit het stof.
20. Luister, onschuldige mensen wijst God nooit af, maar slechte mensen neemt Hij niet bij de hand.
21. Eens zal Hij je mond weer vullen met gelach en je lippen weer laten juichen.
22. Maar je vijanden zullen overdekt worden met schande, de woning van de goddelozen zal niet blijven bestaan.
8. dat de goddelozen groeien als gras, dat wie onrecht bedrijven gedijen, alleen om uiteindelijk voor eeuwig te worden weggevaagd.
9. Maar U bent de Allerhoogste, voor eeuwig bent U de Heer***.
10. Maar zie, uw vijanden, Heer***, uw vijanden zullen omkomen, wie onrecht doen, worden uiteengeslagen.
11. Maar mij zult U zo machtig maken als een stier met sterke horens, ik ben met verse zalfolie overgoten.
12. Mijn ogen zien op mijn vijanden neer, mijn oren horen het lot van mijn belagers.
13. De rechtvaardige zal groeien als een palmboom, opschieten als een ceder op de Libanon.
14. Wie geplant zijn in het huis van de Heer***, mogen groeien in de voorhoven van onze God.
15. Op hoge leeftijd zullen zij nog vrucht dragen, ze blijven fris en groen,
17. Zet je oren open voor de woorden van wijzen, open je hart voor mijn inzichten.
18. Het is heerlijk ze in je binnenste te bewaren, ze zullen ook op jouw lippen komen te liggen.
19. Om je te leren op de Heer*** te vertrouwen, geef ik je vandaag mijn onderricht.
20. De belangrijkste dingen heb ik voor je opgeschreven, vol wijsheid en goede raad,
21. om je de juistheid van betrouwbare woorden te leren, waarmee je wijze antwoorden kunt geven aan degene die jou zendt.
1. Ik spreek de waarheid in Christus en ik lieg niet – mijn geweten is mijn getuige door de Heilige Geest –
2. wanneer ik zeg dat ik een groot verdriet heb, een voortdurende pijn in mijn hart.
3. Ik zou zelf wel van Christus verbannen willen zijn, ten behoeve van mijn broeders, mijn volksgenoten,
4. de Israëlieten, die God tot zijn kinderen heeft aangenomen, aan wie de heerlijkheid, de verbonden, de Wet, de tempeldienst en de beloften zijn gegeven,
5. tot wie de aartsvaders behoren en uit wie, wat menselijke afkomst betreft, de Christus is voortgekomen, Hij die God is, boven alles verheven, en die het toekomt te worden geprezen in eeuwigheid. Amen!
6. Het is niet zo dat Gods woord heeft gefaald. Want niet allen die tot Israël behoren, zijn ook werkelijk Israël,
7. en niet alle nakomelingen van Abraham zijn kinderen van Abraham, maar: "De nakomelingen van Izaäk zullen gelden als jouw nageslacht."
8. Dus niet allen die fysiek afstammen van Abraham zijn kinderen van God, maar alleen de kinderen uit de belofte gelden als zijn nageslacht.
9. Die belofte luidde: "Over een jaar zal Ik terugkomen en dan zal Sara een zoon hebben."
10. En dat is niet het enige: zo ging het ook met Rebekka toen ze zwanger was geworden door onze voorvader Izaäk.
11. Toen de kinderen, een tweeling, nog niet geboren waren – en dus nog geen goed of kwaad hadden gedaan, zodat duidelijk zou worden dat God voor zijn plan uitkiest wie Hij wil, niet op grond van iemands daden, maar omdat Hij hem roept –
12. werd tegen haar gezegd: "De oudste zal onderworpen zijn aan de jongste."
13. Net zoals er geschreven staat: "Jakob heb Ik liefgehad, maar Ezau heb Ik gehaat."
14. Hoe zit het dan? Is God onrechtvaardig? Beslist niet!
15. Hij zei immers tegen Mozes: "Ik zal genadig zijn voor wie Ik genadig wil zijn, en Ik zal Mij ontfermen over wie Ik Mij wil ontfermen."