Bijbel in een jaar

1. De Heer*** zei tegen Mozes: "Zeg tegen de Israëlieten:
2. Wanneer jullie in het land zijn gekomen dat Ik jullie als woongebied geef,
3. en jullie van je runderen, schapen of geiten aan de Heer*** vuuroffers willen brengen – een brandoffer of een vleesoffer – voor het inlossen van een gelofte, of als vrijwillig offer, of als offer op een van de voorgeschreven feesten, en jullie die aan de Heer*** willen aanbieden als een aangename geur,
4. dan moet degene die zijn offer aan de Heer*** brengt ook een meeloffer brengen van 1/10 efa fijn meel vermengd met ¼ hin olie,
5. en een wijnoffer van ¼ hin wijn per lam dat hij als brandoffer of vleesoffer offert.
6. Per ram moeten jullie een meeloffer brengen van 2/10 efa fijn meel vermengd met ⅓ hin olie,
7. en een wijnoffer van ⅓ hin wijn. Zo is het een aangename geur voor de Heer***.
8. Als jullie aan de Heer*** een jong rund offeren als brandoffer of als vleesoffer – voor het inlossen van een gelofte of als vredeoffer –
9. moeten jullie bij het jonge rund een meeloffer brengen van 3/10 efa fijn meel vermengd met ½ hin olie,
10. en een wijnoffer van ½ hin wijn. Zo is dit vuuroffer een aangename geur voor de Heer***.
11. Zo moet er gedaan worden bij elk rund of elke ram en bij elk stuk kleinvee, schaap of geit.
12. Hoeveel dieren je ook offert, bij elk dier moet dit zo gedaan worden, ongeacht het aantal.
13. Elke geboren Israëliet moet zich hieraan houden wanneer hij de Heer*** een vuuroffer brengt. Zo is het een aangename geur voor de Heer***.
14. En wanneer nu of in de toekomst een vreemdeling die bij jullie woont aan de Heer*** een vuuroffer wil brengen, moet hij dat op dezelfde manier doen als jullie. Zo is het een aangename geur voor de Heer***.
15. Voor de hele gemeenschap geldt een en hetzelfde voorschrift, voor jullie zelf en voor vreemdelingen die bij jullie wonen. Het is een eeuwig voorschrift, voor alle komende generaties, waarbij jullie en de vreemdelingen gelijk zijn voor de Heer***.
16. Een en hetzelfde voorschrift en een en dezelfde wet geldt voor jullie en voor elke vreemdeling die bij jullie woont."
17. Daarna zei de Heer*** tegen Mozes:
18. "Zeg tegen de Israëlieten: Wanneer jullie in het land zijn gekomen waar Ik jullie heen breng
19. en jullie het brood van dat land eten, moeten jullie daarvan aan de Heer*** een hefoffer geven.
20. Van het eerste deeg moeten jullie een koek als hefoffer geven, net zoals jullie een hefoffer geven van het eerste gedorste graan.
21. Dus van het eerste deeg moeten jullie en al jullie nakomelingen een hefoffer aan de Heer*** geven.
22. Als jullie onopzettelijk een van de geboden hebben overtreden die de Heer*** aan Mozes gegeven heeft, en iets niet gedaan hebben van alle geboden die de Heer*** aan Mozes gegeven heeft
23. – welk van die geboden dan ook die de Heer*** jullie door Mozes heeft bevolen, vanaf de dag dat de Heer*** ze geboden heeft en later in de toekomst –
24. dus als de gemeenschap onopzettelijk iets niet gedaan heeft en dit niet heeft geweten, dan moet de hele gemeenschap een jonge stier als brandoffer brengen volgens de voorschriften, als een aangename geur voor de Heer***, met het bijbehorende meeloffer en bijbehorende wijnoffer, en een geitenbok als zondeoffer.
25. Daarmee zal de priester voor de hele gemeenschap van de Israëlieten verzoening doen, en het zal hun vergeven worden. Want het was onopzettelijk en ze hebben hun offergave voor het vuuroffer voor de Heer*** gebracht, en hun zondeoffer in de tegenwoordigheid van de Heer*** geofferd voor hun onopzettelijke zonde.
26. Het zal de hele gemeenschap van de Israëlieten vergeven worden, ook de vreemdelingen die bij hen wonen, want het was onopzettelijk door het volk gedaan.
27. Als iemand onopzettelijk gezondigd heeft, moet hij een eenjarige geit offeren als zondeoffer.
28. Daarmee zal de priester in de tegenwoordigheid van de Heer*** verzoening doen voor degene die onopzettelijk tegen de Heer*** gezondigd heeft, en het zal hem vergeven worden. Er is verzoening gedaan.
29. Voor de geboren Israëliet en de vreemdeling die bij jullie woont, geldt een en dezelfde wet voor wie onopzettelijk gezondigd heeft.
30. Maar wie opzettelijk zondigt, of hij nu een geboren Israëliet is of een vreemdeling die bij hen woont, heeft de Heer*** veracht. Hij moet uit zijn familie verdelgd worden,
31. omdat hij het woord van de Heer*** heeft geminacht en zijn gebod opzettelijk heeft overtreden. Hij moet onherroepelijk verdelgd worden, hij moet de gevolgen van zijn zonde dragen."
32. In de tijd dat de Israëlieten in de woestijn waren, werd er op de sabbatsdag iemand aangetroffen die hout aan het sprokkelen was.
33. Degenen die hem daarop betrapt hadden, brachten hem bij Mozes en Aäron en de hele gemeenschap.
34. Hij werd in bewaring gesteld, omdat het nog niet duidelijk was wat er met hem moest gebeuren.
35. De Heer*** zei tegen Mozes: "Die man moet ter dood gebracht worden. De hele gemeenschap moet hem buiten het kamp stenigen."
36. Daarop bracht de hele gemeenschap hem het kamp uit en stenigde hem, zodat hij stierf – zoals de Heer*** Mozes bevolen had.
37. En de Heer*** zei tegen Mozes:
38. "Zeg tegen de Israëlieten dat ze kwasten moeten bevestigen aan de onderrand van hun kleren, zij en al hun nakomelingen. In die kwasten moet een blauwe draad verwerkt zijn.
39. Wanneer jullie deze kwasten zien, worden jullie eraan herinnerd dat jullie je aan alle geboden van de Heer*** moeten houden. Dan zullen jullie niet ontrouw worden door de verlangens van je hart en van je ogen te volgen,
40. maar mijn geboden in gedachten houden en ze gehoorzamen. Zo zullen jullie heilig zijn voor jullie God.
41. Ik ben de Heer***, jullie God, die jullie uit Egypte heeft weggeleid om jullie God te zijn. Ik ben de Heer***, jullie God."
1. Korach, de zoon van Jizhar, de zoon van Kehat, de zoon van Levi, wist Datan en Abiram, zonen van Eliab, en On, de zoon van Pelet uit de stam Ruben, op zijn hand te krijgen.
2. Ze kwamen in opstand tegen Mozes en Aäron, met nog 250 man uit de Israëlieten, allemaal leiders van de gemeenschap, leden van de volksvergadering, vooraanstaande mannen.
3. Ze liepen te hoop bij Mozes en Aäron en zeiden tegen hen: "Jullie willen te veel. Deze hele gemeenschap is immers heilig en de Heer*** woont onder ons allemaal. Waarom verheffen jullie je boven het volk van de Heer***?"
4. Toen Mozes dat hoorde, wierp hij zich neer.
5. Daarna zei hij tegen Korach en zijn aanhangers: "Morgenochtend zal de Heer*** bekendmaken wie Hem zal toebehoren en wie Hij zal heiligen om in zijn nabijheid te komen. Degene die Hij uitkiest zal in zijn nabijheid mogen komen.
6. Doe het volgende: breng allemaal een vuurpan, jij, Korach, en je al aanhangers.
7. Doe daar morgen vuur in en leg er reukwerk op in de tegenwoordigheid van de Heer***. De man die door de Heer*** wordt uitgekozen, zal heilig zijn. Jullie willen te veel, Levieten!"
8. Daarna zei Mozes tegen Korach: "Luister, Levieten!
9. Is het jullie niet genoeg dat de God van Israël jullie uit de gemeenschap van Israël heeft afgezonderd om in zijn nabijheid te komen, dienst te doen in de tabernakel van de Heer*** en de gemeenschap ten dienste te staan?
10. Hij heeft immers jullie en al jullie stamgenoten, de Levieten, bij Zich toegelaten! Willen jullie nu ook het priesterambt?
11. Jij en je aanhangers zijn tegen de Heer*** in opstand gekomen, want wie is Aäron, dat jullie je bij hem beklagen?"
12. En Mozes stuurde iemand om Datan en Abiram, de zonen van Eliab, te halen, maar ze zeiden: "We komen niet.
13. Is het je niet genoeg dat je ons uit een land dat overvloeit van melk en honing hebt weggehaald om ons te laten sterven in de woestijn? Wil je je nu ook nog als heerser over ons opwerpen?
14. Je hebt ons helemaal niet naar een land gebracht dat overvloeit van melk en honing, en je hebt ons geen akkers en wijngaarden in bezit gegeven. Dacht je dat je mannen zoals wij nog iets kunt wijsmaken? We komen niet."
15. Toen werd Mozes woedend en hij zei tegen de Heer***: "Schenk geen aandacht aan hun offer! Nog niet één ezel heb ik hun afgenomen, niet één van hen heb ik kwaad gedaan!"
16. Daarna zei Mozes tegen Korach: "Kom morgen met al je aanhangers in de tegenwoordigheid van de Heer***, jij, zij en Aäron!
17. Kom allemaal met je eigen vuurpan, leg er reukwerk in en breng vervolgens allemaal je eigen vuurpan in de tegenwoordigheid van de Heer***: 250 vuurpannen, ook jij en Aäron ieder zijn eigen vuurpan."
18. Toen namen ze allemaal hun eigen vuurpan, deden er vuur in, legden er reukwerk op en gingen bij de ingang van de tent van ontmoeting staan, bij Mozes en Aäron.
19. Korach liet de hele gemeenschap bijeenkomen bij Mozes en Aäron bij de tent van ontmoeting. Toen verscheen de heerlijkheid van de Heer*** aan de hele gemeenschap
20. en de Heer*** zei tegen Mozes en Aäron:
21. "Ga van deze menigte weg, want Ik zal ze in één ogenblik vernietigen."
22. Maar ze wierpen zich neer en zeiden: "O God, God van de geesten van alle mensen, wilt U de hele gemeenschap straffen omdat één man gezondigd heeft?"
23. De Heer*** zei tegen Mozes:
24. "Zeg dan tegen de gemeenschap: Ga weg bij de tenten van Korach, Datan en Abiram."
25. Mozes stond op en ging naar Datan en Abiram, gevolgd door de oudsten van Israël.
26. En hij zei tegen de gemeenschap: "Ga weg bij de tenten van deze goddeloze mannen. Raak niets aan wat van hen is, anders zullen ook jullie door hun zonden omkomen."
27. Toen gingen de mensen weg bij de tenten van Korach, Datan en Abiram. Maar Datan en Abiram kwamen naar buiten en gingen bij de ingang van hun tenten staan, met hun vrouwen, zonen en kleine kinderen.
28. Toen zei Mozes: "Hieraan zullen jullie weten dat de Heer*** mij gezonden heeft om al deze dingen te doen, en dat het niet uit mijn eigen hart is voortgekomen.
29. Als deze mensen op dezelfde manier sterven als alle andere mensen en hun hetzelfde lot treft als alle andere mensen, dan heeft de Heer*** mij niet gezonden.
30. Maar als de Heer*** iets volkomen nieuws schept: de aardbodem spert zijn mond open en verzwelgt hen en al hun bezittingen, zodat zij levend in het dodenrijk afdalen, dan zullen jullie weten dat deze mensen de Heer*** hebben veracht."
31. Zodra hij deze woorden gesproken had, scheurde de grond onder hen open.
32. De aardbodem sperde zijn mond open en verzwolg hen en hun gezinnen, allen die bij Korach hoorden en al hun bezittingen.
33. Zo daalden ze levend af in het dodenrijk, met al hun bezittingen. En de aarde sloot zich boven hen en ze waren uit de gemeenschap verdwenen.
34. Alle Israëlieten die eromheen stonden hoorden hun geschreeuw en sloegen op de vlucht, uit angst ook door de aarde verzwolgen te worden.
35. Bovendien ging er vuur uit van de Heer***, dat de 250 mannen verbrandde die het reukwerk hadden geofferd.
1. Een leerzaam lied van David. Gezegend is de mens die vergeving kreeg voor wat hij misdaan heeft, en van wie de zonde is bedekt.
2. Gezegend is de mens aan wie de Heer*** zijn zonde niet toerekent en in wiens geest geen bedrog aanwezig is.
3. Zolang ik [over mijn zonde] zweeg, vergingen mijn beenderen van ellende, van mijn gekerm, dag aan dag.
4. Omdat dag en nacht uw hand zwaar op mij drukte, droogde mijn levenskracht op als in de zomerzon.
5. Toen bekende ik U mijn zonde, ik verborg niet langer wat ik had misdaan. Ik besloot de Heer*** mijn zonden te erkennen, en U vergaf me mijn wandaad, mijn zonde.
16. Een goede vrouw hecht aan haar eer zoals een machtig mens hecht aan zijn rijkdom.
17. Wie goed is voor anderen, bewijst zichzelf een dienst, maar wie hardvochtig is, doet zichzelf daarmee kwaad.
18. De inkomsten van de goddeloze zijn bedrieglijk, maar wie gerechtigheid zaait, ontvangt een blijvende beloning.
1. Ze naderden Jeruzalem en bereikten Betfage en Betanië, aan de voet van de Olijfberg. Jezus stuurde twee van zijn leerlingen vooruit met de woorden:
2. "Ga naar dat dorp daar. Wanneer jullie het binnenkomen, zullen jullie meteen een ezelsveulen vastgebonden zien staan, waarop nog nooit iemand gezeten heeft. Maak het los en breng het hier.
3. En als iemand tegen jullie zegt: 'Wat doen jullie daar?' antwoord dan: 'De Heer heeft het nodig. Hij zal het meteen terug laten brengen.' "
4. Ze gingen op weg en zagen langs de weg het ezelsveulen bij een deur vastgebonden staan. Ze maakten het los.
5. Een paar mensen die daar stonden, zeiden: "Waarom maken jullie dat veulen los?"
6. Ze antwoordden zoals Jezus hun had opgedragen. Toen lieten ze hen hun gang gaan.
7. Ze brachten het veulen naar Jezus, wierpen hun mantels erover en Jezus ging erop zitten.
8. Velen spreidden hun mantels uit op de weg, anderen sneden takken van de bomen en spreidden die op de weg uit.
9. En de mensen die voor Hem uit gingen of achter Hem aan kwamen, riepen: "Hosanna! Gezegend is Hij die komt in de naam van de Heer!
10. Gezegend is het koninkrijk van onze voorvader David dat nu komt in de naam van de Heer! Hosanna in de hoogste hemel!"
11. Jezus kwam Jeruzalem binnen en ging naar de tempel. Nadat Hij daar alles bekeken had, vertrok Hij met de twaalf naar Betanië, omdat het al laat in de avond was.
12. Toen ze de volgende dag Betanië verlieten, had Hij honger.
13. In de verte zag Hij een vijgenboom in blad staan. Hij liep erheen om te kijken of er iets aan zat, maar toen Hij bij de boom kwam, vond Hij er alleen bladeren aan, want het was niet de tijd voor vijgen.
14. Daarop zei Hij tegen de boom: "Laat er nooit meer iemand vijgen van jou eten, in eeuwigheid!" Zijn leerlingen hoorden het.
15. Ze kwamen in Jeruzalem en Jezus ging de tempel binnen. Daar begon Hij iedereen weg te jagen die er aan het kopen of verkopen was. Hij gooide de tafels om van de geldwisselaars en de stoelen van de duivenverkopers.
16. En Hij liet niet toe dat iemand ook maar iets door de tempel droeg.
17. Hij legde de mensen uit: "Er staat toch geschreven: 'Mijn huis zal een gebedshuis voor alle volken worden genoemd'? Maar jullie hebben er een rovershol van gemaakt!"
18. De schriftgeleerden en de opperpriesters hoorden dit en zochten een manier om Hem te doden. Ze waren namelijk bang voor Hem, omdat de hele menigte diep onder de indruk was van zijn onderricht.
19. Toen het laat werd, verliet Hij de stad.
Dutch Bible 2023
Venster Bijbel Copyright (c) 2023 Stichting