1. Maar de Israëlieten overtraden het bevel door zich iets toe te eigenen wat de Heer*** toekwam. Want Achan, de zoon van Karmi, de zoon van Zabdi, de zoon van Zera, uit de stam Juda, nam iets mee van wat de Heer*** toekwam. Daarom ontbrandde de toorn van de Heer*** tegen de Israëlieten.
2. Van Jericho stuurde Jozua mannen naar Ai, bij Bet-Aven, ten oosten van Bet-El, en droeg hun op: "Ga de streek daar verkennen." Ze gingen eropuit en verkenden Ai.
3. Daarna kwamen ze bij Jozua terug en zeiden: "Het is niet nodig het hele leger te laten optrekken. Laat twee- of drieduizend man optrekken om Ai te veroveren. Het is niet nodig het hele leger met een veldtocht te vermoeien, want er wonen niet zo veel mensen."
4. Daarom trokken ongeveer 3000 man ten strijde, maar ze sloegen voor de mannen van Ai op de vlucht.
5. En de mannen van Ai doodden ongeveer 36 man toen ze hen vanaf de poort tot aan Sebarim achtervolgden en hen daar op de helling versloegen. Toen werd het volk doodsbang en verloor alle moed.
6. Jozua scheurde zijn kleren en hij en de oudsten van Israël wierpen zich neer voor de ark van de Heer***. Zo bleven ze daar tot de avond liggen en wierpen stof op hun hoofd.
7. Jozua zei: "Och Heer Heer***, hebt U dit volk dan de Jordaan laten oversteken om ons hier te laten verslaan door de Amorieten en ons te vernietigen? Waren we maar rustig aan de andere kant van de Jordaan gebleven!
8. Och Heer***, wat moet ik zeggen nu Israël voor zijn vijanden heeft moeten vluchten?
9. Als de Kanaänieten en de andere inwoners van het land hiervan horen, zullen ze ons van alle kanten insluiten en onze naam van de aardbodem wegvagen. Hoe wilt U dan de eer van uw machtige naam redden?"
10. Toen zei de Heer*** tegen Jozua: "Sta op! Waarom lig je daar op de grond?
11. Israël heeft gezondigd: het heeft het verbond verbroken dat Ik hun had opgelegd. Ze hebben iets meegenomen van wat Mij toekwam. Ze hebben dat gestolen en het heimelijk bij hun eigen spullen gelegd.
12. Daarom zullen de Israëlieten niet tegen hun vijanden kunnen standhouden. Ze zullen voor hen moeten vluchten, want er ligt een vloek op hen. Ik zal voortaan niet meer met jullie zijn, tenzij jullie deze vloek uit jullie midden wegdoen.
13. Sta op, heilig het volk en zeg hun: 'Zorg dat jullie je morgen allemaal geheiligd hebben voor de Heer***, want dit zegt de Heer***, de God van Israël: Er ligt een vloek op jullie. Jullie zullen niet tegen je vijanden kunnen standhouden, tenzij jullie deze vloek uit jullie midden wegdoen.
14. Morgenochtend moeten jullie volgens jullie stammen aantreden. Daarna moet de stam die door de Heer*** wordt aangewezen per geslacht aantreden. Het geslacht dat door de Heer*** wordt aangewezen moet vervolgens per familie aantreden. En van de familie die door de Heer*** wordt aangewezen, moeten de mannen aantreden.
15. Degene die schuldig wordt bevonden aan de vloek, moet worden verbrand met alles wat hij bezit, omdat hij het verbond van de Heer*** heeft verbroken en een grote wandaad heeft begaan in Israël.' "
16. De volgende morgen liet Jozua Israël aantreden volgens hun stammen, en de stam Juda werd aangewezen.
17. Toen hij de geslachten van Juda liet aantreden, wees de Heer*** het geslacht Zarchi aan. Toen hij van het geslacht Zarchi de familiehoofden liet aantreden, werd Zabdi aangewezen.
18. Toen hij Zabdi's familie man voor man liet aantreden, werd Achan aangewezen, de zoon van Karmi, de zoon van Zabdi, de zoon van Zera, uit de stam Juda.
19. Jozua zei tegen Achan: "Mijn zoon, eer de Heer***, de God van Israël, en beken Hem openlijk wat je gedaan hebt. Vertel het mij en houd het niet voor mij verborgen."
20. Achan antwoordde: "Het is waar: ik heb gezondigd tegen de Heer***, de God van Israël. Dit is wat ik heb gedaan:
21. ik zag bij de buit een fraaie Babylonische mantel, 200 sikkels zilver en een staaf goud van 50 sikkels. Die wilde ik zo graag hebben dat ik ze heb meegenomen. Ik heb ze verborgen in mijn tent, in de grond, het zilver onderop."
22. Jozua stuurde een aantal mannen naar de tent en daar lag het inderdaad verborgen, het zilver onderop.
23. Ze haalden het uit de tent tevoorschijn en brachten het naar Jozua en de Israëlieten. Daar legden ze het op de grond neer voor de Heer***.
24. Daarna brachten Jozua en heel Israël Achan met het zilver, de fraaie mantel en de staaf goud, zijn zonen en dochters, zijn ossen en ezels, zijn schapen en geiten, zijn tent en alles wat hij bezat naar het Achordal.
25. Jozua zei: "Waarom heb je ons in het ongeluk gestort? Nu zal de Heer*** jou vandaag in het ongeluk storten." Toen stenigden de Israëlieten hem en verbrandden hen nadat ze hen gestenigd hadden.
26. Daarna bedekten ze hem met een grote steenhoop; die ligt er tot op de dag van vandaag. Toen bedaarde de vlammende toorn van de Heer***. En ze noemden die plek: Achordal, en zo heet het tot op de dag van vandaag.
1. Daarna zei de Heer*** tegen Jozua: "Wees niet bang of bevreesd. Trek met al je manschappen op naar Ai. Zie, Ik heb de koning van Ai met zijn volk, zijn stad en zijn land in jullie macht gegeven.
2. Jullie moeten met de koning van Ai hetzelfde doen als met de koning van Jericho en zijn stad. Alleen mogen jullie nu de buit en al het vee zelf hebben. Laat een deel van de mannen in hinderlaag gaan liggen aan de andere kant van de stad."
3. Toen trof Jozua voorbereidingen om met alle manschappen tegen Ai ten strijde te trekken. Hij koos 30.000 dappere krijgslieden uit en stuurde hen 's nachts op weg.
4. Hij gaf hun bevel: "Ga aan de andere kant van de stad in hinderlaag liggen, niet ver van de stad, en houd je klaar.
5. Ikzelf zal met de andere mannen de stad naderen. Wanneer ze uit de stad op ons afkomen, zullen we net als de eerste keer voor hen vluchten.
6. Laat hen ons dan achternakomen, zodat we hen van de stad weglokken. Ze zullen denken: 'Net als de vorige keer slaan ze voor ons op de vlucht.' Terwijl wij voor hen vluchten,
7. moeten jullie uit de hinderlaag tevoorschijn komen en de stad innemen, want jullie Heer*** God zal jullie de stad geven.
8. Zodra jullie de stad bezet hebben, moeten jullie die in brand steken. Doe wat de Heer*** heeft opgedragen. Dat is mijn bevel."
9. Zo stuurde Jozua hen op weg. Ze verborgen zich ten westen van de stad, tussen Bet-El en Ai. Maar Jozua overnachtte bij het volk.
10. De volgende morgen monsterde Jozua zijn manschappen en trok op naar Ai, hijzelf met de oudsten van Israël voorop.
11. Al het krijgsvolk rukte met hem op. Zo naderden zijn mannen de stad. Hij stelde hen op ten noorden van Ai, met het dal tussen hem en Ai in.
12. Ongeveer 5000 man had hij in hinderlaag gelegd tussen Bet-El en Ai, ten westen van de stad.
13. Het leger stond dus zo opgesteld: het grootste deel van het leger ten noorden van de stad, de rest in een hinderlaag ten westen van de stad. Diezelfde nacht trok Jozua het dal door.
14. Toen de koning van Ai hen 's morgens zag, haastte hij zich met zijn mannen de stad uit voor de strijd tegen Israël. Hij verzamelde zijn hele leger op het veld voor het dal, want hij wist niet van de hinderlaag aan de andere kant van de stad.
15. Jozua en alle Israëlieten lieten zich door hen terugslaan en sloegen voor hen op de vlucht, in de richting van de woestijn.
16. Daarom werden alle mannen die in de stad waren achtergebleven opgeroepen voor de achtervolging. Ze achtervolgden Jozua en werden zo van de stad weggelokt.
17. Er bleef niet één man in Ai en Bet-El achter, want ze gingen allemaal achter Israël aan. Zo lieten ze de stad onbeschermd achter en achtervolgden Israël.
18. Toen zei de Heer*** tegen Jozua: "Steek je speer op in de richting van Ai, want Ik geef jullie de stad." Jozua stak de speer op die hij in zijn hand hield, in de richting van de stad.
19. Zodra hij zijn hand opstak, stonden de mannen in de hinderlaag haastig op en renden naar de stad. Ze namen de stad in en staken die snel in brand.
20. Toen de mannen van Ai omkeken, zagen ze rook uit de stad opstijgen. Ze konden geen kant meer op, want de mannen die naar de woestijn gevlucht waren, keerden zich nu om en vielen hun achtervolgers aan.
21. Want zodra Jozua en alle Israëlieten zagen dat de mannen vanuit de hinderlaag de stad hadden ingenomen en in brand hadden gestoken, keerden ze zich om en vielen de mannen van Ai aan.
22. Intussen naderden de manschappen die de stad hadden ingenomen, zodat het leger van Ai werd ingesloten door de Israëlieten, die nu van beide kanten op hen afkwamen. De Israëlieten versloegen hen en lieten niemand ontkomen en niemand in leven.
23. Maar de koning van Ai grepen ze levend en ze brachten hem bij Jozua.
24. De Israëlieten doodden alle mannen van Ai, zowel in het veld als in de woestijn waarheen ze hen achtervolgd hadden, tot er niemand van hen meer in leven was. Ze doodden iedereen, tot de laatste man. Daarna keerden ze terug naar Ai en doodden daar alle inwoners.
25. Die dag kwamen er 12.000 mensen om, alle inwoners van Ai, mannen en vrouwen.
26. Jozua liet zijn hand met de speer niet zakken tot alle inwoners van de stad waren gedood.
27. Maar de buit en het vee namen de Israëlieten uit de stad mee, zoals de Heer*** het Jozua had bevolen.
28. Jozua verbrandde Ai, zodat het totaal verwoest was en de stad is voor altijd in puin blijven liggen, tot op de dag van vandaag.
29. De koning van Ai hing hij aan een paal en hij liet hem daar tot de avond hangen. Tegen zonsondergang gaf Jozua bevel het lijk van de paal te halen. Men wierp het vlak buiten de stadspoort neer en stapelde er een grote hoop stenen op; die ligt er tot op de dag van vandaag.
30. Daarna bouwde Jozua op de berg Ebal een altaar voor de Heer***, de God van Israël,
31. zoals Mozes, de dienaar van de Heer***, de Israëlieten had bevolen. Overeenkomstig de voorschriften in het Wetboek van Mozes bouwde hij het altaar van ruwe stenen, stenen die niet met ijzeren gereedschap bewerkt waren. Daarop brachten ze brandoffers en vredeoffers aan de Heer***.
32. En Jozua schreef op de stenen een afschrift van de Wet die Mozes in aanwezigheid van de Israëlieten had opgeschreven.
33. Heel Israël, met alle oudsten, beambten en rechters, stond aan weerszijden van de ark, tegenover de Levitische priesters die de ark van het verbond van de Heer*** droegen, zowel de geboren Israëlieten als de vreemdelingen die bij hen woonden. De ene helft van het volk stond op de helling van de berg Gerizim, de andere helft op de helling van de berg Ebal, zoals Mozes, de dienaar van de Heer***, bevolen had. Eerst zegende hij het volk Israël.
34. Daarna las hij alle woorden van de Wet voor, met de zegen en de vervloeking, alles wat er in het Wetboek staat.
35. Jozua sloeg geen woord over van alles wat Mozes geboden had, maar las alles voor aan de hele gemeenschap van Israël, ook aan de vrouwen en kinderen en de vreemdelingen die bij hen woonden.
1. Kom voor mijn recht op, God, verdedig mij! Red mij van een goddeloos volk, van mensen die bedriegen en onrecht doen.
2. U, mijn God, bent mijn kracht, waarom verstoot U mij? Waarom mag mijn vijand mij zó hevig belagen? Vanwege hem ga ik in het zwart!
3. Zend uw licht en uw waarheid, dat zij mij leiden en mij brengen naar uw heilige berg, naar uw woning.
4. Dan zal ik binnengaan, naar Gods altaar, naar de God die mijn blijdschap en vreugde is. Daar zal ik U met harpmuziek loven, God, mijn God!
5. Mijn ziel, waarom ben je zo treurig? Waarom ben je zo onrustig in mij? Vestig je hoop op God! Ik zal Hem blijven prijzen, Hij is mijn Redder, Hij is mijn God!"
22. Een goed mens bezorgt ook zijn kleinkinderen een erfenis, maar het vermogen van een slecht mens gaat naar de rechtvaardige.
23. De akkers van de armen brengen veel voedsel op, maar als er geen recht is, gaat het verloren.
37. Toen ze de volgende dag de berg afdaalden, kwam een grote menigte Hem tegemoet.
38. Een man uit de menigte riep: "Meester, ik smeek U mijn zoon te helpen, want hij is mijn enige kind.
39. Steeds opnieuw wordt hij door een geest overweldigd. Dan begint hij te schreeuwen en te stuiptrekken met het schuim op de mond. De geest wil hem haast niet meer loslaten en verplettert hem bijna.
40. Ik heb uw leerlingen gesmeekt om die geest bij hem uit te drijven, maar ze konden het niet."
41. Jezus zei tegen hen: "Ongelovig en verdorven geslacht! Hoelang moet Ik nog bij jullie zijn en jullie nog verdragen? Breng je zoon hier."
42. Op het moment dat hij bij Jezus kwam, gooide de demon de jongen tegen de grond en deed hem stuiptrekken. Maar Jezus bestrafte de onreine geest, genas de jongen en gaf hem aan zijn vader terug.
43. Iedereen was verbijsterd over de grootheid van God. En terwijl iedereen zich verwonderde over alles wat Jezus deed, zei Hij tegen zijn leerlingen:
44. "Knoop de volgende woorden goed in je oren: de Mensenzoon zal binnenkort aan de mensen overgeleverd worden."
45. Ze begrepen echter niet wat Hij zei. De betekenis ervan bleef voor hen verborgen, zodat ze het niet begrepen, maar ze durfden Hem er niet naar te vragen.
46. De leerlingen kregen er onderling woorden over wie van hen wel de belangrijkste zou zijn.
47. Maar Jezus wist wat ze dachten en nam een kind, plaatste het naast Zich en zei tegen hen:
48. "Wie dit kind ontvangt in mijn naam, ontvangt Mij. En wie Mij ontvangt, ontvangt Hem die Mij gezonden heeft. Want wie onder jullie allen de minste is, zal groot zijn."
49. Johannes antwoordde: "Meester, we hebben iemand gezien die in uw naam demonen uitdrijft. We hebben het hem verboden, omdat hij U niet samen met ons volgt."
50. Jezus zei tegen hem: "Verbied het hem niet, want wie niet tegen ons is, is voor ons."
51. Toen bijna de tijd gekomen was dat Jezus [in de hemel] opgenomen zou worden, ging Hij vastberaden op weg naar Jeruzalem.
52. Hij stuurde boden voor Zich uit. Ze kwamen in een Samaritaans dorp om daar onderdak voor Hem te zoeken.
53. De mensen wilden Hem echter niet ontvangen, omdat zijn doel Jeruzalem was.
54. Toen zijn leerlingen Jakobus en Johannes dat merkten, zeiden ze: "Heer, wilt U dat we net als de profeet Elia bevelen dat er vuur uit de hemel komt om hen te verbranden?"
55. Maar Jezus draaide Zich om en zei bestraffend: "Jullie beseffen niet vanuit wat voor geest jullie spreken.
56. De Mensenzoon is niet gekomen om mensenlevens te vernietigen, maar om ze te redden." En ze gingen naar een ander dorp.
57. Onderweg zei iemand tegen Jezus: "Heer, ik zal U volgen, waar U ook heen gaat."
58. Jezus zei tegen hem: "Vossen hebben een hol en vogels hebben een nest, maar de Mensenzoon heeft geen plek om zijn hoofd neer te leggen."
59. Tegen iemand anders zei Hij: "Volg Mij." Maar hij antwoordde: "Heer, sta mij toe terug te gaan en eerst mijn vader te begraven."
60. Jezus antwoordde: "Laat het aan de doden over om hun doden te begraven, maar ga jij op weg om het Koninkrijk van God bekend te maken."
61. Weer iemand anders zei: "Heer, ik zal U volgen, maar sta mij toe eerst afscheid te nemen van mijn familie."
62. Maar Jezus zei tegen hem: "Wie gaat ploegen maar achterom blijft kijken, is niet geschikt voor het Koninkrijk van God."