Աստվածաշունչը մեկ տարում
Նոյեմբեր 4

1. Ես այն մարդն եմ, որ տառապանք տեսայ անոր բարկութեան գաւազանովը.
2. Զիս տարաւ խաւարի մէջ պտըտցուց եւ ո՛չ թէ լոյսի մէջ։
3. Այո՛, ինծի դէմ դարձաւ, ամէն օր իր ձեռքը իմ վրաս դարձուց։
4. Իմ մարմինս ու մորթս մաշեցուց, ոսկորներս կոտրտեց։
5. Ինծի դէմ պատնէշներ շինեց եւ զիս դառնութեամբ ու նեղութեամբ շրջապատեց։
6. Զիս մութ տեղեր նստեցուց շատոնց մեռածներու պէս։
7. Իմ բոլորտիքս ցանկ քաշեց ուստի չեմ կրնար դուրս ելլել։ Իմ շղթաներս ծանրացուց։
8. Մինչեւ անգամ աղաղակած ու իմ կանչած ատենս՝ անիկա իմ աղօթքս մերժեց։
9. Իմ ճամբաներս տաշուած քարերով շրջապատեց, իմ շաւիղներս ծռեց։
10. Անիկա ինծի դարանակալ արջի պէս ու ծածուկ տեղեր պահուըտած առիւծի պէս եղաւ ։
11. Իմ ճամբաներս խոտորցուց եւ զիս պատառեց, զիս ամայացուց։
12. Իր աղեղը լարեց ու զիս նետի նշանակէտի պէս կայնեցուց։
13. Իր նետերը երիկամունքներուս մէջ խոթեց։
14. Իմ բոլոր ժողովուրդիս ծաղրանքի առարկայ եղայ ու բոլոր օրը անոնց երգին՝ նիւթը։
15. Զիս դառնութիւններով կշտացուց եւ օշինդրով գինովցուց։
16. Նաեւ ակռաներս խիճերով կոտրտեց, զիս մոխիրով ծածկեց։
17. Այսպէս իմ հոգիս խաղաղութենէ հեռացաւ, բարիքը մոռցայ.
18. Ու ըսի. ‘Կորսուեցաւ իմ զօրութիւնս եւ իմ ակնկալութիւնս Տէրոջմէ’։
19. Յիշէ՛ իմ տառապանքս ու թշուառութիւնս, օշինդրն ու դառնութիւնը։
20. Իմ հոգիս միշտ կը յիշէ զանոնք ու իմ ներսիդիս կը նուաստանայ։
21. Ասիկա միտքս կը բերեմ, անոր համար յոյս կ’ունենամ։
22. Տէրոջը ողորմութեամբ չհատանք, վասն զի անոր գթութիւնը չպակսեցաւ.
23. Անոնք ամէն առտու կը նորոգուին, քու ճշմարտութիւնդ մեծ է։
24. Իմ հոգիս ըսաւ. ‘Տէրը իմ բաժինս է, այս պատճառով անոր պիտի յուսամ’,
25. Տէրը բարի է իրեն ապաւինողներուն ու զինք փնտռող հոգիին։
26. Տէրոջը փրկութեան սպասելն ու լռութեամբ յուսալը աղէկ է։
27. Աղէկ է որ մարդ իր երիտասարդութեան ատեն լուծը կրէ։
28. Առանձին կը նստի ու լուռ կը կենայ, քանզի լուծը անոր վրայ դրուեցաւ։
29. Իր բերանը հողին կու տայ, ըսելով թէ ‘Թերեւս յոյս կայ’.
30. Իր ծնօտը զանիկա զարնողին կու տայ ու նախատինքով կը կշտանայ։
31. Բայց Տէրը յաւիտեան չի մերժեր։
32. Թէեւ ցաւ կու տայ, իր ողորմութեան շատութիւնովը գթութի՛ւն ալ կ’ընէ։
33. Քանզի իր կամքովը նեղութիւն չի տար ու մարդու որդիները չի տրտմեցներ։
34. Երկրի բոլոր բանտարկեալները ոտքի տակ ճզմելը,
35. Բարձրեալին առջեւ մարդու մը իրաւունքը ծռելը,
36. Մարդու մը իր դատին մէջ անիրաւութիւն ընելը Տէրոջը հաճելի չեն։
37. Ո՞վ է անիկա, որ խօսի ու անոր խօսքը կատարուի, եթէ Տէրը հրամայած չէ։
38. Միթէ բարիքն ու չարիքը Բարձրեալին բերնէն չե՞ն ելլեր։
39. Ապրող մարդը ինչո՞ւ տրտունջ ընէ, իր մեղքերուն պատիժին համար։
40. Մեր ճամբաները քննենք ու փորձենք եւ Տէրոջը դառնանք։
41. Մեր սրտերը մեր ձեռքերուն հետ երկինք՝ Աստուծոյ վերցնենք։
42. Մենք յանցանք ըրինք ու ապստամբեցանք եւ դուն թողութիւն չտուիր։
43. Բարկութեամբ ծածկեցիր քու երեսդ ու մեզ հալածեցիր, մեռցուցիր ու չխնայեցիր։
44. Քեզ ամպով ծածկեցիր, որպէս զի մեր աղօթքը չանցնի։
45. Մեզ ժողովուրդներուն մէջտեղը խոտան ու անարգ ըրիր։
46. Մեր բոլոր թշնամիները մեզի դէմ բերաննին բացեր են։
47. Մեր վրայ վախ ու գուբ, աւերում ու կոտորած եկաւ։
48. Իմ ժողովուրդիս աղջկան աւերման համար աչքէս ջուրի հեղեղներ կ’իջնեն։
49. Իմ աչքս անդադար արցունք կը թափէ ու բնաւ հանգստութիւն պիտի չունենայ,
50. Մինչեւ որ Տէրը երկնքէն նայի ու տեսնէ։
51. Իմ քաղաքիս բոլոր աղջիկներուն համար աչքս հոգիիս նեղութիւն կու տայ։
52. Իմ թշնամիներս զուր տեղ անդադար զիս ճնճղուկի պէս կ’որսան։
53. Իմ կեանքս գուբի մէջ ձգեցին, վրաս քար նետեցին։
54. Ջուրերը գլուխէս վեր բարձրացան. ըսի թէ ‘Ես կտրտուեցայ’.
55. Խորունկ գուբէն քու անունդ կանչեցի, ո՛վ Տէր։
56. Իմ ձայնս լսեցիր։ Իմ հառաչանքիս ու աղաղակիս քու ականջդ մի՛ գոցեր։
57. Քեզի կանչած օրս մօտեցար ու ըսիր. «Մի՛ վախնար»։
58. Իմ հոգիիս դատը վարեցիր, ո՛վ Տէր, իմ կեանքս ազատեցիր։
59. Ո՛վ Տէր, ինծի եղած զրկանքը տեսար, իմ իրաւունքս պաշտպանէ։
60. Անոնց վրէժխնդրութիւնը, անոնց ինծի դէմ ունեցած բոլոր դիտաւորութիւնները տեսար։
61. Անոնց նախատինքը լսեցիր, ո՛վ Տէր, անոնց ինծի դէմ ունեցած բոլոր դիտաւորութիւնները,
62. Իմ վրաս ելլողներուն շրթունքները ու ամէն օր ինծի դէմ անոնց խորհած հնարքները։
63. Անոնց նստելուն ու ելլելուն նայէ՛. ես անոնց երգին նիւթն եմ։
64. Ո՛վ Տէր, անոնց հատուցում պիտի ընես՝ իրենց ձեռքերուն գործերուն համեմատ։
65. Անոնց սրտի թմրութիւն պիտի տաս, քու անէծքդ պիտի տաս անոնց։
66. Բարկութեամբ պիտի հալածես զանոնք ու Տէրոջը երկնքի տակէն բնաջինջ պիտի ընես։
1. Ոսկին ինչպէ՜ս իր գոյնը կորսնցուց ու մաքուր ոսկին փոխուեցաւ։ Սրբարանին քարերը բոլոր փողոցներուն գլուխը թափուեցան։
2. Սիօնին պատուական տղաքները, որոնք ընտիր ոսկիի հաւասար էին, Բրուտի ձեռքով շինուած խեցեղէն ամաններու պէս սեպուեցան։
3. Վիշապներն անգամ ծիծերնին կը հանեն ու իրենց լակոտներուն կաթ կու տան. Իմ ժողովուրդիս աղջիկը անապատի ջայլամներուն պէս անգութ եղաւ։
4. Կաթնկերին լեզուն ծարաւէն իր քիմքին փակաւ. Տղաքները հաց ուզեցին, բայց անոնց տուող չկար։
5. Ազնիւ կերակուրներ ուտողները փողոցներուն մէջ յուսակտուր մնացին. Կարմիր հագուստ ներով մեծցողները աղբանոցներ գրկեցին։
6. Իմ ժողովուրդիս աղջկան անօրէնեւթիւնը Սոդոմի մեղքէն մեծ եղաւ, Որ մէկ վայրկեանի մէջ տակնուվրայ եղաւ՝ դեռ ոեւէ մէկուն ձեռքը չդպած։
7. Անոր ազնուականները ձիւնէն մաքուր, կաթէն ճերմակ էին. Անոնց մարմինը յակինթներէն կարմիր էր, անոնց կերպարանքը շափիւղայի կը նմանէր ։
8. Անոնց դէմքը ածուխէն աւելի սեւ եղաւ, այնպէս որ փողոցներու մէջ չէր ճանչցուէր։ Անոնց մորթը իրենց ոսկորներուն փակաւ, չորցաւ ու փայտի պէս եղաւ։
9. Սուրէ մեռածները անօթութենէ մեռածներէն երջանիկ էին, Վասն զի վերջինները ագարակի արդիւնքներուն պակասութենէն մաշեցան ու մեռան։
10. Գթասիրտ կիներուն ձեռքերը իրենց տղաքը եփեցին, Իմ ժողովուրդիս աղջկան կոտորածին ատենը իրենց կերակուր եղան։
11. Տէրը իր սրտմտութիւնը կատարեց, իր սաստիկ բարկութիւնը թափեց. Սիօնի մէջ կրակ բռնկցուց, որ անոր հիմերը սպառեց։
12. Երկրի թագաւորներն ու աշխարհի բոլոր բնակիչները չհաւատացին Թէ հակառակորդը ու թշնամին Երուսաղէմի դռներէն պիտի մտնեն։
13. Անոր մարգարէներուն մեղքերէն, Անոր քահանաներուն անօրէնութիւններէն, Որոնք անոր մէջտեղը արդարներուն արիւնը թափեցին
14. Փողոցներուն մէջ կոյրերու պէս աստանդական պտըտեցան, արիւնով ապականեցան, Այնպէս որ մարդ կարող չէր անոնց զգեստներուն դպչիլ։
15. Անոնց կը կանչէին. «Ե՛տ քաշուեցէք, ո՛վ անմաքուրներ, ե՛տ քաշուեցէք, ե՛տ քաշուեցէք, մի՛ դպչիք». Անոնք փախան ու ասդին անդին պտըտեցան. ազգերու մէջ ըսուեցաւ. «Անոնք անգամ մըն ալ հոս պիտի չբնակին»։
16. Տէրոջը բարկութիւնը ցրուեց զանոնք, անգամ մըն ալ անոնց չի նայիր. Քահանաներուն պատիւ չըրին, ծերերուն չգթացին։
17. Մեզի գալիք օգնութեանը համար պարապ տեղ մինչեւ հիմա աչքերնիս մաշեցան. Դիտելով սպասեցինք այնպիսի ազգի մը, որ չէր կրնար մեզ ազատել։
18. Մեր քայլերը կ’որսան, որպէս զի մեր փողոցներուն մէջ չպտըտինք. Մեր վախճանը մօտեցաւ, մեր օրերը լեցուեցան, յիրաւի մեր վախճանը հասաւ։
19. Մեզ հալածողները երկնքի արծիւներէն արագընթաց եղան. Մեզ լեռներու վրայ հալածեցին, անապատի մէջ մեզի համար դարանամուտ եղան։
20. Մեր ռնգունքներուն շունչը, Տէրոջը օծեալը, անոնց որոգայթներուն մէջ բռնուեցաւ, Որու համար մենք կ’ըսէինք. ‘Ազգերուն մէջ անոր հովանիին տակ պիտի ապրինք’։
21. Ցնծա՛ եւ ուրախ եղի՛ր, ո՛վ Եդովմի աղջիկ, որ Հուս երկրին մէջ կը բնակիս. Քեզի ալ պիտի անցնի բաժակը. պիտի գինովնաս ու ինքզինքդ պիտի մերկացնես։
22. Քու անօրէնութիւնդ վերջացաւ, ո՛վ Սիօնի աղջիկ, ա՛լ քեզ գերի պիտի չքշեն։ Քու անօրէնութիւնդ պիտի պատժէ, ո՛վ Եդովմի աղջիկ, քու մեղքերդ պիտի յայտնէ։
1. Մեզի եղածը յիշէ՛, ո՛վ Տէր, Նայէ՛ ու մեր նախատինքը տե՛ս։
2. Մեր ժառանգութիւնը օտարներուն անցաւ, Մեր տուները՝ օտարազգիներուն։
3. Հայր չունեցող որբեր եղանք, Մեր մայրերը որբեւարիներու պէս են։
4. Մեր ջուրը ստակով խմեցինք, Մեր փայտը ծախու կ’առնենք։
5. Լուծը մեր պարանոցին վրայ ըլլալով կը հալածուինք, Կ’աշխատինք ու հանգստութիւն չունինք։
6. Հացով կշտանալու համար Դէպի Եգիպտոս ու Ասորեստան ձեռք երկնցուցինք։
7. Մեր հայրերը մեղք գործեցին եւ չկան Ու անոնց անօրէնութիւններուն պատիժը մենք կը կրենք։
8. Ծառաներ տիրեցին մեր վրայ, Անոնց ձեռքէն մեզ ազատող չկայ։
9. Անապատի սուրին երեսէն Մեր հացը՝ մեր կեանքը վտանգելով ձեռք բերինք.
10. Սովին սաստկութեանը պատճառով Մեր մորթը փուռի պէս տաքցաւ։
11. Կիները Սիօնի մէջ խայտառակուեցան Ու կոյսերը՝ Յուդայի քաղաքներուն մէջ։
12. Իշխանները անոնց ձեռքով՝ ՝ կախուեցան. Ծերերուն պատիւ չըրին։
13. Երիտասարդները երկանաքարեր վերցուցին Ու տղաքը փայտի տակ ինկան։
14. Ծերերը դադարեցան դուռը նստելէն Ու երիտասարդները՝ իրենց երաժշտութենէն։
15. Մեր սրտին ուրախութիւնը դադարեցաւ, Մեր կաքաւելը սուգի փոխուեցաւ։
16. Մեր գլխուն թագը ինկաւ. Հիմա վա՜յ մեզի, վասն զի մեղք գործեցինք։
17. Ասոր համար մեր սիրտը նուաղած է, Ասոնց պատճառով աչքերնիս խաւարեցան։
18. Սիօն՝ լերանը պատճառով, որ ամայի եղաւ։ Անոր վրայ աղուէսներ կը պտըտին։
19. Դո՛ւն, ո՛վ Տէր, յաւիտեան կը մնաս. Քու աթոռդ դարէ դար պիտի տեւէ ։
20. Ինչո՞ւ համար յաւիտեան մեզ կը մոռնաս Ու երկար ժամանակ մեզ կը թողուս։
21. Քեզի դարձո՛ւր մեզ, ո՛վ Տէր ու դառնանք. Մեր օրերը առաջուան պէս նորոգէ՛։
22. Սակայն դու բոլորովին մեզ մերժեցիր, Մեր վրայ խիստ շատ բարկացար։
145. Բոլոր սրտով աղաղակեցի, Ո՛վ Տէր, պատասխան տուր ինծի ու քու կանոններդ պիտի պահեմ։
146. Քեզի աղաղակեցի, փրկէ՛ զիս Եւ քու վկայութիւններդ պիտի պահեմ։
147. Կանուխ ելայ արշալոյսին ու աղաղակեցի. Քու խօսքիդ յուսացի։
148. Գիշերուան պահերէն առաջ բացուեցան իմ աչքերս՝ Քու խօսքերուդ վրայ մտածելու համար։
149. Իմ ձայնս լսէ՛ քու ողորմութեանդ համեմատ. Ո՛վ Տէր, քու դատաստաններուդ համեմատ կենդանացո՛ւր զիս։
150. Անօրէնութեան հետեւողները ինծի մօտեցան. Քանզի քու օրէնքէդ հեռացան։
151. Ո՛վ Տէր, դուն մօտ ես Ու քու բոլոր պատուիրանքներդ ճշմարտութիւն են։
152. Սկիզբէն իմացած եմ քու վկայութիւններդ, Որոնք յաւիտեան հաստատեցիր։
11. Հարուստ մարդը իր աչքերուն իմաստուն կ’երեւնայ, Բայց հանճարեղ աղքատը անոր անմտութիւնը երեւան կը հանէ։
1. Պօղոս՝ Յիսուս Քրիստոսին կապեալը եւ Տիմոթէոս եղբայրը, Փիլիմոնին՝ մեր սիրելիին ու գործակցին
2. Եւ Ապփիա սիրելիին, Արքիպպոս մեր զինուորակցին ու քու տանդ մէջի եկեղեցիին,
3. Շնորհք եւ խաղաղութիւն ձեզի Աստուծմէ՝ մեր Հօրմէն եւ Տէր Յիսուս Քրիստոսէն։
4. Կը գոհանամ միշտ իմ Աստուծմէս՝ քեզ իմ աղօթքներուս մէջ յիշելով,
5. Երբ կը լսեմ քու սէրդ ու հաւատքդ՝ որ ունիս Տէր Յիսուսին եւ բոլոր սուրբերուն վրայ,
6. Որպէս զի քու հաւատքիդ հաղորդակցութիւնը պտղաբեր ըլլայ՝ Քրիստոս Յիսուսով ձեր մէջ եղած բոլոր գործերը ճանչնալով։
7. Քանզի շատ ուրախութիւն եւ մխիթարութիւն ունեցայ քու սիրոյդ համար, որով սուրբերուն սրտերը քեզմով հանգստացած են, եղբա՛յր։
8. Ասոր համար թէեւ համարձակութիւն ունիմ Քրիստոսով վայելուչ եղածը քեզի հրամայելու,
9. Բայց յաւէտ սիրով կ’աղաչեմ, այնպիսի մէկը ըլլալով՝ ինչպէս եմ ես՝ Պօղոսս ծերացած ու հիմա Յիսուս Քրիստոսին համար կապուած ալ։
10. Կ’աղաչեմ քեզի իմ որդիիս Ոնեսիմոսին համար, որ իմ կապանքներուս մէջ ծնայ,
11. Որ ատեն մը անպիտան էր քեզի, բայց հիմա քեզի ալ, ինծի ալ պիտանի է.
12. Զանիկա քեզի ղրկեցի. դուն ալ ընդունէ զայն, որ է իմ աղիքս.
13. Կ’ուզէի իմ քովս պահել, որպէս զի քու տեղդ ինծի սպասաւորութիւն ընէ աւետարանին կապանքներուն մէջ,
14. Բայց առանց քու կամքիդ չուզեցի բան մը ընել, որպէս զի քու բարերարութիւնդ իբր թէ ստիպմամբ եղած չըլլայ, հապա՝ կամաւ։
15. Թերեւս այս պատճառաւ անիկա քիչ մը ատեն զատուեցաւ, որպէս զի զանիկա յաւիտեան ունենաս,
16. Ո՛չ թէ ծառայի մը պէս, հապա ծառայէ վեր, սիրելի եղբօր պէս եւ եթէ ինծի այսպէս սիրելի է, որչա՜փ աւելի պիտի ըլլայ քեզի՝ թէ՛ մարմնի կողմանէ ու թէ՛ Տէրոջը։
17. Ու եթէ զիս քեզի հաղորդակից կը սեպես, ընդունէ զանիկա՝ իմ տեղս։
18. Եւ եթէ քեզի անիրաւութիւն մը ըրած է կամ պարտք մը ունի՝ զայն իմ հաշիւիս անցուր։
19. Ես՝ Պօղոսս՝ իմ ձեռքովս գրեցի։ Ես կը վճարեմ, որ չըսեմ քեզի թէ դուն ալ քու անձդ ինծի պարտական ես։
20. Այո՛, եղբա՛յր, թող քեզմէ ունենամ այս օգուտը Տէրոջմով. հանգչեցուր իմ աղիքս Տէրոջմով։
21. Քու հնազանդութեանդ վստահելով գրեցի քեզի, քանզի գիտեմ որ ըսածէս աւելին պիտի ընես։
22. Ասկէ զատ ինծի բնակարան մըն ալ պատրաստէ, վասն զի կը յուսամ թէ Աստուած ձեր աղօթքներուն պատասխանելով զիս ձեզի պիտի ղրկէ։
23. Բարեւ կ’ընէ քեզի Եպափրասը՝ իմ գերութեան ընկերս Քրիստոս Յիսուսով։
24. Նաեւ Մարկոսը, Արիստարքոսը, Դեմասը, Ղուկասը, իմ գործակիցներս։
25. Մեր Տէր Յիսուս Քրիստոսին շնորհքը ձեր հոգիին հետ ըլլայ։ Ամէն։
Armenian Western Bible 1853
Հայ Արեւմտահայերէն Աստուածաշունչ Bible Society in Lebanon, 1981