Beblia

1. Երգ երգոց Սողոմոնի։

2. Քու բերանիդ համբոյրներովը համբուրէ զիս, Վասն զի քու սէրդ գինիէն աղէկ է։

3. Քու իւղերուդ հոտը ախորժելի է, Քու անունդ թափուած իւղի պէս է, Անոր համար օրիորդները քեզ կը սիրեն։

4. Զիս քաշէ ու քու ետեւէդ պիտի վազեմ։ Թագաւորը իր ներքին սենեակները տարաւ զիս։ Քեզի հետ ցնծանք եւ ուրախանանք, Քու սէրդ գինիէն աւելի գովենք։ Քեզ ուղղութեամբ կը սիրեն։

5. Ո՛վ Երուսաղէմի աղջիկներ, Ես սեւ եմ, բայց գեղեցիկ, Կեդարի վրաններու պէս, Սողոմոնին վարագոյրներուն պէս։

6. Իմ սեւցած ըլլալուս մի՛ նայիք, Վասն զի արեւը զիս տեսաւ։ Իմ մօրս որդիները ինծի սրդողեցան, Զիս այգիներու պահապան ըրին, Բայց իմ այգիիս պահպանութիւն չըրի։

7. Պատմէ՛ ինծի, ո՛վ հոգիիս սիրածը, Քու հօտդ ո՞ւր կ’արածես։ Կէսօրին ո՞ւր կը պառկեցնես։ Քու ընկերներուդ հօտերուն քով Ինչո՞ւ թափառականի պէս ըլլամ։

8. Եթէ դուն չես գիտեր, ո՛վ կիներուն գեղեցիկը, Հօտերուն շաւիղներէն գնա՛ Ու հովիւներուն վրաններուն քով քու ուլերդ արածէ։

9. Փարաւոնին կառքերուն լծուած ձիերուն նմանցուցի քեզ, ո՛վ իմ սիրուհիս։

10. Քու այտերդ զարդերով գեղեցիկ են Եւ քու պարանոցդ՝ քառամանեակներով։

11. Քեզի ոսկեղէն զարդեր պիտի շինենք Արծաթէ կիտուածներով։

12. Երբ թագաւորը սեղանն էր, Իմ նարդոսս իր հոտը բուրեց։

13. Իմ սիրականս ինծի ստաշխի ծրարին պէս է, Գիշերը իմ ստինքներուս մէջ պիտի հանգչի։

14. Իմ սիրականս հինայի ողկոյզին պէս է ինծի Ենգադդիի այգիներուն մէջ։

15. Ահա գեղեցիկ ես, ո՛վ իմ սիրուհիս, Ահա գեղեցիկ ես. քու աչքերդ աղաւնիներու աչքերուն նման են։

16. Ո՛վ իմ սիրականս, ահա գեղեցիկ ես ու վայելուչ Եւ մեր անկողինը կանանչ է։

17. Մեր տուներուն գերանները եղեւնափայտէ են Ու մեր առիքները մայրի փայտէ են։

1. Ես Սարօնին ծաղիկն եմ Ու հովիտներուն շուշանը։

2. Ինչպէս շուշանը փուշերուն մէջ, Այնպէս է իմ սիրուհիս աղջիկներուն մէջ։

3. Ինչպէս խնձորենին անտառի ծառերուն մէջ, Այնպէս է իմ սիրականս երիտասարդներուն մէջ։ Անոր հովանիին տակ ախորժելով նստայ Ու անոր պտուղը իմ քիմքիս քաղցր է։

4. Զիս խնճոյքին տունը բերաւ։ Անոր դրօշը իմ վրաս սէր էր։

5. Զիս կարկանդակներով զօրացուցէ՛ք, Զիս խնձորներով ուժովցուցէ՛ք, Վասն զի ես սիրով կը նուաղիմ։

6. Անոր ձախ ձեռքը իմ գլխուս տակ ըլլայ Ու աջ ձեռքը զիս գրկէ։

7. Ո՛վ Երուսաղէմի աղջիկներ, Ձեզ այծեամներով կամ դաշտի եղնիկներով կ’երդմնցնեմ, Որ սիրուհիս չվերցնէք ու չարթնցնէք, Մինչեւ որ ինք ուզէ։

8. Իմ սիրականիս ձայնն է։ Ահա անիկա լեռներուն վրայէն ցատկելով Ու բլուրներուն վրայէն ցատկռտելով կու գայ։

9. Իմ սիրականս այծեամի կամ եղնիկի ձագի կը նմանի։ Ահա հիմա մեր պատին ետեւը կայներ է, Պատուհաններէն կը նայի, Վանդակներէն կ’երեւնայ։

10. Իմ սիրականս պատասխան տալով՝ ինծի ըսաւ. «Ելի՛ր, ո՛վ սիրուհիս, ո՛վ գեղեցիկս ու եկո՛ւր.

11. Քանզի ահա ձմեռը անցաւ, Անձրեւները անցան գացին։

12. Գետնին վրայ ծաղիկներ կ’երեւնան, Յօտելու ժամանակը հասաւ Ու մեր երկրին վրայ տատրակին ձայնը կը լսուի։

13. Ահա թզենին իր թուզերը կը հասունցնէ Ու որթատունկերը ծաղկեցան եւ իրենց հոտը կու տան։ Ելի՛ր, ո՛վ սիրուհիս, ո՛վ գեղեցիկս ու եկո՛ւր։

14. Ո՛վ իմ աղաւնիս, վէմին խոռոչներուն մէջ, Ապառաժին հովանիին տակ եկուր ։ Երեսդ ցուցո՛ւր ինծի, թող ձայնդ լսեմ, Քանզի ձայնդ քաղցր ու դէմքդ գեղեցիկ է։

15. Բռնեցէ՛ք մեզի աղուէսները՝ Վասն զի մեր այգիները ծաղկեր են։

16. Իմ սիրականս իմս է ու ես անո՛րն եմ։ Անիկա իր հօտը շուշաններու մէջ կ’արածէ։

17. Օրուան հովը չփչած ու ստուերները չհեռացած՝ Դարձի՛ր, ո՛վ իմ սիրականս Ու Բեթերի լեռներուն վրայի այծեամին պէս Կամ եղնիկներու ձագին պէս եղիր։

1. Օրհնէ՛ Տէրը, ո՛վ իմ անձս. Ո՛վ Տէր, իմ Աստուածս, դուն խիստ մեծ ես. Փառք ու վայելչութիւն հագած ես.

2. Լոյսը հանդերձի պէս կը հագնիս, Երկինքը վարագոյրի պէս կը տարածես։

3. Անիկա իր վերնատունները ջուրերուն վրայ կը շինէ, Ամպերը իրեն կառք կ’ընէ, Հովին թեւերուն վրայ կը պտըտի։

4. Իր հրեշտակները հոգիներ կ’ընէ Ու իր պաշտօնեաները՝ կրակի բոց։

5. Անիկա հաստատեց երկիրը իր հիմերուն վրայ, Որպէս զի յաւիտեանս յաւիտենից չխախտի։

6. Անիկա անդունդով ծածկեցիր, իբր թէ հանդերձով, Ջուրերը լեռներուն վրայ կայնեցան։

7. Քու սաստելէդ փախան, Քու որոտմունքիդ ձայնէն արտորալով փախան,

8. Լեռներուն վրայ ելան ու հովիտներուն մէջ ինկան, Այն տեղը որ դուն հաստատեցիր անոնց համար։

9. Սահման դրիր, որպէս զի չանցնին Ու նորէն երկիրը չծածկեն։

15. Ո՛վ չար, արդարին տանը դարանակալ մի՛ ըլլար, Անոր բնակարանը մի՛ աւերեր։

16. Վասն զի արդարը թէեւ եօթը անգամ ալ իյնայ՝ պիտի կանգնի. Բայց չարերը ձախորդութեան մէջ պիտի իյնան։

17. Բայց ասիկա պատուիրելով ձեզ չեմ գովեր, վասն զի ձեր հաւաքուիլը ո՛չ թէ աղէկ՝ հապա գէշ արդիւնք կ’ունենայ։

18. Նախ՝ երբ մէկտեղ հաւաքուիք եկեղեցիին մէջ կը լսեմ թէ բաժանումներ կան ձեր մէջ եւ մասամբ կը հաւատամ։

19. Վասն զի հարկաւ ձեր մէջ հերձուածներ ալ պիտի ըլլան, որպէս զի ձեր մէջ եղող ընտիրները երեւնան։

20. Ուստի դուք որ մէկտեղ կը հաւաքուիք, ատիկա Տէրունական ընթրիքը ուտել չէ.

21. Վասն զի ուտելու ատեն ամէն ոք աճապարանքով ընթրիքը կ’առնէ։ Մէկը անօթի կը մնայ ու միւսը կը գինովնայ։

22. Միթէ ուտելու եւ խմելու համար տուն չունի՞ք, կամ թէ Աստուծոյ եկեղեցի՞ն կ’անարգէք եւ կ’ամչցնէք չքաւորները։ Ձեզի ի՞նչ ըսեմ, ձեզ գովե՞մ։ Այդ բանին համար չեմ գովեր։

23. Վասն զի ես Տէրոջմէն ընդունեցի զայն, որ ձեզի ալ աւանդեցի՝ թէ՝ Տէր Յիսուս իր մատնուած գիշերը հաց առաւ

24. Եւ գոհանալով՝ կտրեց ու ըսաւ. ‘Առէ՛ք ու կերէ՛ք, այս է իմ մարմինս որ ձեզի համար պիտի կտրուի. ասիկա ըրէք զիս յիշելու համար’։

25. Նոյնպէս ալ գաւաթը ընթրիքէն յետոյ առաւ ու ըսաւ. ‘Այս գաւաթը նոր ուխտ է իմ արիւնովս. ասիկա ըրէք քանի անգամ որ խմելու ըլլաք՝ զիս յիշելու համար։

26. Վասն զի քանի անգամ որ այս հացը ուտէք ու այս գաւաթը խմէք, Տէրոջը մահը պիտի պատմէք՝ մինչեւ ինք գայ’։

27. Ուստի ով որ այս հացը ուտէ կամ Տէրոջը գաւաթը խմէ անարժանաբար, պարտական պիտի ըլլայ Տէրոջը մարմնին եւ արիւնին։

28. Ուրեմն թող մարդ իր անձը փորձէ ու այսպէս այն հացէն ուտէ եւ այն գաւաթէն խմէ։

29. Վասն զի ան որ անարժանաբար կ’ուտէ ու կը խմէ, իր անձին դատապարտութիւնը կ’ուտէ ու կը խմէ, վասն զի Տէրոջը մարմնին իմաստը չորոշեր։

30. Ասոր համար ձեր մէջ շատ հիւանդներ ու ցաւագարներ կան եւ շատեր ալ կը ննջեն։

31. Վասն զի եթէ ինքզինքնիս դատելու ըլլայինք, պիտի չդատապարտուէինք։

32. Իսկ երբ կը դատուինք, Տէրոջմէն կը խրատուինք, որպէս զի աշխարհի հետ չդատապարտուինք։

33. Ուստի, եղբայրներս, երբ մէկտեղ կը հաւաքուիք ուտելու, իրարու սպասեցէք

34. Իսկ եթէ մէկը անօթի է՝ թող իր տանը մէջ ուտէ, որ չըլլայ թէ դատապարտութեան համար հաւաքուիք։ Ուրիշ պատուէրներ ձեզի եկած ատենս պիտի հաղորդեմ։

Armenian Western Bible 1853

Հայ Արեւմտահայերէն Աստուածաշունչ Bible Society in Lebanon, 1981