Beblia

1. Ի՜նչ գեղեցիկ են քու քայլերդ կօշիկներով, Ո՛վ իշխանի աղջիկ. Քու բարձերուդ կազմուածը՝ Երեւելի արուեստագէտի մը ձեռքով շինուած՝ Մանեակներու կը նմանի։

2. Քու պորտդ ըմպելիքով լեցուն բոլորակ թասի մը կը նմանի։ Քու փորդ շուշանով պատած ցորենի շեղջ ին պէս է։

3. Քու երկու ստինքդ նման են երկու ուլերու, Որոնք այծեամի մը ծնած երկուորեակներն են։

4. Պարանոցդ փղոսկրէ աշտարակի պէս է. Աչքերդ Եսեբոն՝ Բաթրաբբիմի դրանը քով եղող աւազաններուն կը նմանին. Ունչդ դէպի Դամասկոս նայող Լիբանանի աշտարակին պէս է։

5. Գլուխդ քու վրադ՝ Կարմեղոսի պէս Եւ գլխուդ հիւսուածքը ծիրանիի պէս է։ Թագաւորը քու խոպոպիքներուդ կապուած է։

6. Ո՜րչափ գեղեցիկ եւ ո՜րչափ քաղցր ես, Իմ փափկալի՛ց սիրուհիս։

7. Քու հասակդ՝ արմաւենիի Ու ստինքներդ ողկոյզներու կը նմանին։

8. Ըսի, Արմաւենիին վրայ ելլեմ, Անոր ոստերուն փակչիմ։ Քու ստինքներդ՝ խաղողի ողկոյզներու պէս Ու ռնգունքներուդ հոտը խնձորներու հոտին պէս թող ըլլայ։

9. Քու համբոյրդ ազնիւ գինիի պէս է, Որ շիտակ կը վազէ իմ սիրականիս Ու քնացողներուն շրթունքները կը խօսեցնէ՝ ՝։

10. Ես իմ սիրականիսն եմ Եւ ան ինծի կը բաղձայ։

11. Եկո՛ւր, իմ սիրականս, դաշտը ելլենք, Գիշերը գիւղերու մէջ անցընենք,

12. Առտու կանուխ այգիները երթանք Ու տեսնենք թէ որթատունկը ծլե՞ր է, ծաղիկը բացուե՞ր է Եւ նռնենիները ծաղկե՞ր են։ Հոն իմ սէրս քեզի պիտի տամ։

13. Մանրագորները իրենց հոտը կու տան Ու մեր դռներուն մէջ, Բոլոր ընտիր պտուղներէն, թէ՛ նոր եւ թէ՛ հին, Քեզի համար պահեր եմ, ո՛վ իմ սիրականս։

1. Երանի՜ թէ իմ մօրս ստինքը ծծած եղբօրս պէս ըլլայիր։ Երբ քեզ դուրսը գտնէի, պիտի համբուրէի Եւ զիս պիտի չանարգէին։

2. Քեզ առաջնորդելով իմ մօրս տունը կը տանէի, Որպէս զի ինծի սորվեցնես։ Քեզի հոտաւէտ գինիէն, իմ նռնենիիս օշարակէն պիտի խմցնէի։

3. Ձախ ձեռքը գլխուս տակ Ու աջ ձեռքը զիս կը գրկէր։

4. Ով Երուսաղէմի աղջիկներ, ձեզ կ’երդմնցնեմ, Որ իմ սիրուհիս չարթնցնէք ու չվերցնէք, Մինչեւ որ ինք ուզէ։

5. Ո՞վ է ասիկա, որ իր սիրականին կռթնած՝ Անապատէն կ’ելլէ։ Քեզ խնձորենիին տակ արթնցուցի։ Քու մայրդ քեզ հոն ծնաւ, Քու ծնողդ քեզ հոն ծնաւ։

6. Զիս քու սրտիդ վրայ կնիքի պէս, Քու բազուկիդ վրայ կնիքի պէս դիր. Վասն զի սէրը՝ մահուան պէս զօրաւոր Ու նախանձը գերեզմանի պէս խիստ է. Անոր կայծերը սաստիկ բոցավառ կրակի կայծեր են։

7. Շատ ջուրերը չեն կրնար սէրը մարել Ու գետերը զանիկա չեն կրնար ընկղմել. Եթէ մարդ մը սիրոյ փոխարէն Իր տանը բոլոր ստացուածքը տայ, Զանիկա բոլորովին կ’անարգեն։

8. Պզտիկ քոյր մը ունինք Ու անիկա ստինք չունի։ Մեր քրոջը ի՞նչ ընենք Անոր մասին խօսուած օրը։

9. Եթէ անիկա պարիսպ է, Վրան արծաթէ աշտարակ մը շինենք Եւ եթէ դուռ է, Զանիկա եղեւնափայտի տախտակներով պատենք։

10. Ես պարիսպ եմ Ու իմ ստինքներս անոր աշտարակներն են. Այս պատճառով անոր առջեւ կը նմանիմ անոր, Որ խաղաղութիւն կը բերէ։

11. Սողոմոն Բաաղամոնի մէջ այգի ունէր։ Անիկա այգին պահապաններու տուաւ, Ամէն մէկը անոր պտուղին համար հազար կտոր արծաթ կը բերէր։

12. Իմ այգիս իմ առջեւս է. Ո՛վ Սողոմոն, հազարը քուկդ ըլլայ Ու երկու հարիւրը անոր պտուղը պահպանողներուն։

13. Ո՛վ պարտէզներու մէջ նստող, Ընկերները քու ձայնդ կը լսեն. Ինծի ալ լսել տուր։

14. Շուտ ըրէ՛, ո՛վ իմ սիրականս Ու խնկաբեր լեռներուն վրայ Այծեամի կամ եղնիկներու ձագի նման եկո՛ւր։

31. Տէրոջը փառքը յաւիտենական թող ըլլայ. Տէրը իր գործերուն վրայ թող ուրախանայ։

32. Երկրի վրայ կը նայի ու ան կը դողայ. Լեռներուն կը դպչի եւ անոնք կը մխան։

33. Տէրոջ պիտի երգեմ բոլոր կեանքիս մէջ. Սաղմոս պիտի ըսեմ իմ Աստուծոյս՝ քանի որ ողջ եմ։

34. Անոր վրայով իմ մտածութիւնս քաղցր պիտի ըլլայ։ Ես Տէրոջմով պիտի ուրախանամ։

35. Մեղաւորները աշխարհէն թող պակսին Ու ամբարիշտները ոչնչանան։ Օրհնէ՛ Տէրը, ո՛վ իմ անձս։ Ալէլուիա՜։

21. Որդեա՛կ իմ, Տէրոջմէ ու թագաւորէն վախցի՛ր Եւ խռովարար մարդոց հետ մի՛ խառնուիր.

22. Քանզի անոնց կործանումը յանկարծ կ’ըլլայ Ու երկուքին ալ պատուհասը ո՞վ կը ճանչնայ։

1. Սիրոյ ետեւէն գացէ՛ք ու հոգեւոր պարգեւ ներուն նախանձախնդիր եղէ՛ք, մանաւանդ մարգարէութիւն ընելու։

2. Վասն զի ան որ օտար լեզուով կը խօսի, ո՛չ թէ մարդոց կը խօսի, հապա Աստուծոյ. վասն զի մէկը չկայ որ իմանայ, բայց անիկա հոգիով խորհուրդները կը յայտնէ։

3. Սակայն ան որ կը մարգարէանայ, մարդոց կը խօսի՝ շինութիւն ու յորդորանք եւ մխիթարութիւն տալու ։

4. Ան որ օտար լեզուով կը խօսի՝ իր անձին շինութիւն կ’ընէ ու ան որ կը մարգարէանայ՝ եկեղեցիին շինութիւն կ’ընէ։

5. Կ’ուզեմ որ դուք ամէնքդ լեզուներ խօսիք, բայց մանաւա՛նդ մարգարէութիւն ընէք, վասն զի աւելի աղէկ է ան՝ որ կը մարգարէանայ, քան թէ ան՝ որ լեզուներ կը խօսի. բայց պէտք է թարգմանէ, որպէս զի եկեղեցին օգտուի։

6. Հիմա, եղբայրնե՛ր, եթէ ես ձեզի գամ լեզուներ խօսելով, ի՞նչ օգուտ պիտի ունենամ ձեզի՝ եթէ չխօսիմ ձեզի կա՛մ յայտնութիւնով, կա՛մ գիտութիւնով, կա՛մ մարգարէութիւնով, կա՛մ վարդապետութիւնով։

7. Ձայն տուող անկենդան գործիքներն անգամ, թէ՛ սրինգ եւ թէ՛ քնար, եթէ ձայներու զանազանութիւն չունենան, ի՞նչպէս պիտի ճանչցուի սրինգով կամ քնարով հնչուածը։

8. Վասն զի եթէ փողն ալ անորոշ ձայն հանէ, ո՞վ պիտի պատրաստուի պատերազմի։

9. Նոյնպէս դուք ալ եթէ լեզուով բացայայտ խօսք չխօսիք, խօսուածը ի՞նչպէս պիտի հասկցուի. վասն զի օդին խօսողներ պիտի ըլլաք։

10. Ահա աշխարհի մէջ շատ տեսակ ձայներ կան, որոնցմէ ոեւէ մէկը առանց նշանակութեան չէ։

11. Ուստի եթէ այն ձայնին իմաստը չգիտնամ, ես խօսողին օտարական մը պիտի ըլլամ, խօսողն ալ ինծի օտարական մը պիտի ըլլայ։

12. Նոյնպէս դուք ալ, որովհետեւ հոգեւոր պարգեւ ներու նախանձախնդիր էք, եկեղեցիին շինութեանը համար խնդրեցէք որ աւելնաք նոյն պարգեւներովը ։

13. Անոր համար ան որ օտար լեզուով կը խօսի, աղօթք թող ընէ որ թարգմանէ ալ ։

14. Քանզի եթէ ես աղօթք ընեմ օտար լեզուով, իմ հոգիս աղօթք կ’ընէ, բայց միտքս անպտուղ է։

15. Ուրեմն ի՞նչ ընելու եմ։ Աղօթք ընեմ հոգիով, աղօթք ընեմ մտառութեամբ ալ. սաղմոս երգեմ հոգիով, սաղմոս երգեմ մտառութեամբ ալ։

16. Եթէ դուն հոգիով օրհնութիւն ընես, անիկա որ տգէտի պէս կայներ է, ի՞նչպէս «Ամէն» պիտի ըսէ քու գոհութիւն տալու ատենդ, վասն զի ան քու ըսածդ չի հասկնար։

17. Թէպէտ դուն աղէկ գոհութիւն կ’ընես, բայց միւսը չօգտուիր։

18. Աստուծմէ կը գոհանամ որ բոլորէդ աւելի լեզուներով կը խօսիմ,

19. Բայց եկեղեցիին մէջ կ’ուզեմ հինգ խօսք մտառութեամբ խօսիլ, որպէս զի ուրիշներուն ալ սորվեցնեմ, քան թէ բիւրաւոր խօսքեր՝ օտար լեզուով։

20. Եղբայրնե՛ր, մտքով տղայ մի՛ ըլլաք, հապա չարութիւն գիտնալու կողմէ տղայ եղէք ու մտքով՝ չափահաս։

Armenian Western Bible 1853