٢١. برات وتی براتا دْرۆهیت و کۆشارێنیت و پت وتی چُکّا، چُکّ چه وتی پت و ماتا یاگیَ بنت و آیانَ کۆشارێننت.
٢٢. سجّهێن مردم، په منی نامئے سئوَبا چه شما نَپرتَ کننت. بله هما که تان آهِرا سکّیانَ سگّیت، آ رَکّیت.
٢٣. وهدے شمارا یکّ شهرێا آزارَ رسێننت گڑا بتچێت و دگه شهرێا برئوێت. شمارا راستێنَ گوَشان، تانکه شما اِسراییلئے سجّهێن شهران سر ببێت، من که انسانئے چُکّ آن، پێسرا کایان.
٢٤. نه شاگرد چه وتی استادا مسترَ بیت و نه گُلام چه وتی هُدابندا.
٢٥. شاگردا همینچُک بَسّ اِنت که وتی استادئے پئیما ببیت و گُلام وتی هُدابُندئے پئیما. وهدے لۆگئے هُدابُندِش بِلزَبول گوَشتگ، گڑا لۆگئے اے دگه مردمان اَلّم بدترێن نام پِرَ بندنت.
٢٦. شما چه آ مردمان متُرسێت، چێا که هچّ چُشێن چێرێن چیزّے نێست که زاهر و پَدّر مبیت و هچّ چُشێن رازے نێست که آشکار و دێمدرا مبیت.
٢٧. هما هبران که من گۆن شما شپئے تهاریا گوَشان، شما آ هبران رۆچئے رُژناییا بگوَشێت، هما هبر که هَلوتا شمئے گۆشان گوَشگَ بنت، آ هبران لۆگ و بانانی سرا بگوَشێت و جار جنێت.
٢٨. چه آیان متُرسێت که جِسم و جانا کُشتَ کننت، بله ساه و اَرواها کُشتَ نکننت، چه هماییا بتُرسێت که جسم و جان و ساه و اَرواه، دوێنان دۆزها دئور دات و بێران کرتَ کنت.
٢٩. دو جِنجشک په یکّ پئیسها بها نبیت؟ بله اَنگت چه آیان یکّے هم بے شمئے آسمانی پتئے زانگا زمینا نکپیت.
٣٠. هُدایا شمئے سرئے مودانی هساب هم گۆن اِنت.
٣١. پمێشکا متُرسێت، شمئے کَدر و اَرزش چه سجّهێن جِنجشکان گێشتر اِنت.
٣٢. هرکَس مردمانی دێما منا بمَنّیت، من هم وتی آسمانی پتئے دێما آییا مَنّان،
٣٣. بله هرکَس مردمانی دێما منا ممَنّیت، من هم وتی آسمانی پتئے دێما آییا نمَنّان.
٣٤. گُمان مکنێت که من دنیایا تِپاکی و سُهلئے آرگا آتکگان، په سُهل و تِپاکیا نئیاتکگان، گۆن زَهمێا آتکگان.
٣٥. چێا که من آتکگان تان پت و چُکّئے نیاما، مات و جنکّئے نیاما، نِشار و وَسّیگئے نیاما ناتِپاکی بیاران،
٣٦. بزان هرکَسئے دژمن آییئے وتی مردمَ بنت.
٣٧. کَسێا که وتی پت و مات چه من دۆست‌ترَ بنت، آ منا نکرزیت و کَسێا که وتی بچکّ و جنکّ چه من دۆست‌ترَ بنت، آ هم منا نکرزیت.
٣٨. کَسے که وتی سَلیبا بَڈّا مکنت و منی همراه مبیت، آ هم منا نکرزیت.