٢٤. هچکَس په دو واجها گُلامی کرتَ نکنت، یا گۆن یکّێا دژمنیَ کنت و دومیگی دۆستَ بیت، یا گۆن ائولیگا وپادارَ بیت و چه آ دگرا بدیَ کئیت. شما یَکوهد و یکجاه هُدا و زَرّئے گُلامیا کرتَ نکنێت.
٢٥. پمێشکا شمارا گوَشان که په وتی زِندا پرێشان و دِلتپرکه مبێت که ’چے بوَرێن و چے بنۆشێن؟‘، نه په وتی جِسم و جانا که ’چے بپۆشێن؟‘. زِند چه وراکا و جِسم و جان چه پۆشاکا گێشترَ نکرزیت؟
٢٦. آسمانئے بالی مُرگان بچارێت، نه کِشنت و نه رُننت و نه اَمبارَ کننت، بله اَنگت شمئے آسمانی پت آیان وراک و رۆزیگَ دنت. شمئے اَرزش و کیمّت چه آیان گێشتر نه‌اِنت؟
٢٧. کئے گۆن پِگر و هئیالانی زۆرا وتی زِندئے رۆچان یکّ ساهتے هم گێش کرتَ کنت؟
٢٨. په پُچّ و پۆشاکا چێا پرێشان اێت؟ گیابانئے گُل و پُلّانی نێمگا دلگۆش کنێت، چۆن رُست و رُدۆمَ کننت. نه زهمتے کَشّنت و نه رێسنت و گوَپنت،
٢٩. بله شمارا گوَشان که سُلئیمان بادشاها گۆن وتی مزنێن شان و شئوکتا اے پُلّانی همدْرۆشمێن پۆشاک گوَرا نبوتگ.
٣٠. او کَمباوران! وهدے هُدا گیابانئے کاهان اے ڈئولا زێبا و بْرَهدارَ کنت که مرۆچی هست‌اَنت و باندا تَرونا سۆچگَ بنت، گڑا شمارا چِه پئیما شرترێن پۆشاکَ ندنت؟
٣١. پمێشکا پرێشان و دِلتپرکه مبێت و مگوَشێت که ’بارێن چے بوَرێن و چے بنۆشێن؟‘ یا ’چے بپۆشێن؟‘.
٣٢. دنیائے سجّهێن هُداناباورێن مردم اے چیزّانی رَندا تچنت، بله شمئے آسمانی پتَ زانت که شمارا اے چیزّ پَکار اَنت.
٣٣. چه هر چیزّا پێسر، هُدائے بادشاهی و آییئے راستێن راهئے شۆهازا ببێت، اے سجّهێن وت شمارا دئیگَ بنت.