١. چه پولُس و سیلوانوس و تیموتاووسئے نێمگا، په تِسالونیکیانی کلیسایا که هُداێن پت و هُداوندێن ایسّا مَسیهئیگ اِنت. رهمت و اێمنی شمارا سر بات.
٢. ما هر وهدا وتی دْوایانی تها شمئے ناما گرێن و مُدام په شما سجّهێنان هُدائے شُگرا گرێن.
٣. ما وتی هُداێن پتئے دێما مُدام شمئے باوَرمندی کاران و پُرمِهرێن زهمتان و سَگّ و برداشتا یاتَ کنێن که آیانی سرچمّگ هما اُمێت اِنت که شمارا مئے هُداوندێن ایسّا مَسیهئے سرا هست‌اِنت.
٤. او براتان، او هُدائے دۆستیگێن مردمان! ما زانێن که شما هدائے گِچێن کُرتگێن اێت،
٥. چێا که مئے وشّێن مِستاگ هُشکێن گپّے نه‌اَت که شمارا سر بوت، زۆر و واک و پاکێن روهی هم گۆن اَت و مُهکمێن سِتکے هم مان اَتی. شما زانێت که ما گۆن شما چۆن اَتێن و ما په شما چے کرت.
٦. شما مئیگ و هُداوندئے رندگیر جۆڑ بوتێت چێا که گرانێن سکّی و سۆریانی تها شما مئے هبر په گَلے زُرت، گۆن اَنچێن شادمانیے که چه پاکێن روها رسیت.
٧. اے کارئے سئوَبا شما په مَکدونیَه و اَکایَهئے سجّهێن باوَرمندان مِسالے جۆڑ بوتێت.
٨. چێا که هُداوندئے هبرئے تئوار چه شما شِنگ بوت، تهنا مَکدونیَه و اَکایَها نه، هُدائے سرا شمئے باور هر جاگه زانَگ بوت. پمێشکا زلورت نه‌اِنت که ما اِشیئے بارئوا چیزّے بگوَشێن.
٩. چێا که شما مارا چۆن وشّ‌آتک کرت، مردم وت اے کسّها کننت، و اے گپّا هم کننت که شما چۆن بُت‌پرستی یله دات و دێم په هُدایا آتکێت که نمیران و راستێن هُدائے پرستش و هِزمتا بکنێت و
١٠. آییئے چُکّئے ودارا ببێت، هما که چه آسمانا کئیت، هما که هدایا چه مُردگان زندگ کرت بزان ایسّا که مارا چه آیۆکێن گزَبا رَکّێنیت.