١. من ترا هُدا و ایسّا مَسیهئے دێما سئوگِندَ دئیان، هما ایسّا مَسیه که رۆچے نه رۆچے پدا کئیت. کئیت و بادشاهیَ کنت و زندگێن و مُرتگێنانی دادرسیا کنت،
٢. تئو هُدائے هبرئے جارا بجن، وهد و ناوهد په جار جنگا تئیار بئے. مردمان هکّل کن و گۆن مزنێن سبر و اۆپار و بازێن سر و سۆجے آیانی ردیان راست کن و دلبَڈّیاِش بدئے.
٣. چێا که یَکّ وهدے کئیت که مردم راستێن تالیما بَرداشتَ نکننت و وتی چپّ و چاگردا انچێن تالیم دئیۆکانی مزنێن رُمبے مُچَّ کننت که آیانی دلئے هبرا بکننت.
٤. مردم راستیئے نێمگا دلگۆشَ نکننت و وَتگڑێن کسّهانی رندا کپنت.
٥. بله هر هالت و جاورێا ترا داشت ببیت، سَکّی و سۆری بِسَگّ، وَشّێن مستاگئے جار جنَگئے کارا دێما بران کن و وتی هِزمتکاریئے زِمّها سرجم کن.