١. ایسّایا گۆن آیان گوَشت: ”باور کنێت، چه شما لهتێن که انّون اِدا اۆشتاتگ، تان هُدائے بادشاهیا گۆن سجّهێن واک و کدرتا نگندیت، مَرکئے تاما نچَشیت.“
٢. چه اے هبران شَش رۆچا رَند، ایسّایا پِتْرُس و آکوب و یوهَنّا وتی همراه کرت و یکّ بُرزێن کۆهێئے سرا په هَلوت و اِهوتے برتنت که اۆدا دگه کَسّ مبیت. آیانی دێما، ایسّائے رَنگ و دْرۆشم بدل بوت و
٣. آییئے پۆشاک، اَنچُش اِسپێت بوتنت که جهانئے هچّ گُدشۆدے گُدان اے ڈئولا اِسپێت و جلشکۆک کرتَ نکنت.
٤. آ وهدی، اِلیاس و موسّا زاهر بوتنت و گۆن ایسّایا گپّ و هبرِش کرت.
٥. پِتْرُسا گۆن ایسّایا گوَشت: ”واجه! مئے اِدا بئیگ سکّ شَرّ اِنت، بِلّ که ما سئے ساهگ و کاپارَ بندێن، یکّے په تئو، یکّے په موسّایا و دگرے په اِلیاسا.“
٦. پِتْرُسا نزانت چے بگوَشیت، چێا که سکّ تُرسگا اَتنت.
٨. اَناگت، مریدان چپّ و چاگردا چارت، بله اَبێد چه ایسّایا دگه هچکَسِش ندیست.
٩. چه کۆها اێر کپگئے وهدا، ایسّایا هُکم کرتنت: ”تان آ وهدا که انسانئے چُکّا چه مُردگان جاه نجتگ، وتی اے دیستگێنانی بارئوا هچکَسا هال مدئیێت.“
١٠. آ، اے هبرئے سرا بَه مَنت و وت‌مان‌وت جێڑگا اَتنت که چه مُردگان جاه جنَگ و زندگ بئیگئے مانا چے اِنت؟
١١. گڑا جُستِش کرت: ” شَریَتئے زانۆگر چێا گوَشنت که چه مَسیهئے آیگا پێسر، باید اِنت اِلیاس نبی بیئیت؟“
١٢. ایسّایا پَسّئو دات: ”شَریَتئے زانۆگرانی هبر راست اِنت که مَسیهئے آیگا پێسر، اِلیاس نبی پدا کئیت و سجّهێن کاران گوَم و گێگَ کنت. بله آسمانی کتابان په چے چُش آتکگ که انسانئے چُکّ باید اِنت باز سکّی و سۆری بسگّیت و مردم آییا ممَنّنت؟
١٣. اِلیاس نبیئے بارئوا شمارا بگوَشان که آ پدا آتک و اَنچُش که هُدائے کتابان پێشگۆیی کنگ بوتگ، هر ڈئول آیانی دلا لۆٹت، گۆن آییا هما ڈئولِش کرت.“
١٤. وهدے ایسّا و سئیێن مرید پِر ترّت و اے دگه مریدانی کِرّا آتکنت، مردمانی مزنێن رُمبے دیستِش. لهتێن شَریَتئے زانۆگر هم همۆدا اَت و گۆن مریدان دَپجاکا اَت.
١٥. اَنچُش که مهلوکا ایسّا دیست، باز هئیران بوتنت و تچان تچانا آییئے نێمگا آتکنت و وشّاتکِش کرت.
٢٥. وهدے ایسّایا دیست مهلوک چه هر نێمگا تچان آییئے کِرّا پێداک اِنت، جِنّی هَکَّل دات و گوَشتی: ”او کَرّ و لِلّێن جِنّ! اے بچکّا یله دئے و پدا هچبر اِشیئے جسم و جانا مپُتر.“
٢٦. گڑا جِنّا کرینژگے جت و بچکّی ژامبلێنت و یله دات. بچکّ مُردگئے ڈئولا کپت. بازێنے گوَشگا اَت که بچکّ مُرتگ.
٢٧. بله ایسّایا آییئے دست گپت و پادی کرت. آ پاد آتک و اۆشتات.
٢٨. وهدے ایسّا لۆگا رَست، مریدان هَلوتا چه آییا جُست کرت: ”ما چێا اے بچکّئے جِنّ کَشّت نکرت؟“