٢. اۆدا، یکّ رومی پئوجی اَپسرێا، هِزمتکارے هست‌اَت که آییا باز دۆست اَت. آ هِزمتکار، سکّ نادْراه و مَرکیگ اَت.
٣. وهدے آ پئوجی اَپسر ایسّائے بارئوا سَهیگ بوت، آییا یَهودیانی لهتێن کماشێن مردم ایسّائے کِرّا راه دات تان آییئے مِنّتگیریا بکننت و بگوَشنتی که بیئیت و آییئے هِزمتکارا دْراه بکنت.
٤. آ یَهودی کماش ایسّائے کِرّا آتکنت، آییئے مِنّتِش گپت و گوَشتِش: ”اے پئوجی اَپسرَ کرزیت که تئو په آییا اے کارا بکنئے.
٥. چێا که مئے کئومئے دۆزواه اِنت. مئے کَنیسَه هم هماییا اَڈّ کناێنتگ.“
٦. ایسّا آیانی همراه بوت و شت. وهدے لۆگئے نزّیکّا رَستنت، پئوجی اَپسرا وتی لهتێن دۆست کاسِد کرت و په ایسّایا، کُلئوی رئوان دات: ”او هُداوند! وتا زهمتوار مکن. منَ نکرزان که تئو منی لۆگا بیائے و
٧. من په وت اے لاهکیا هم نگندان که تئیی کِرّا بیایان. تئو تهنا هُکم بکن، منی هِزمتکار دْراهَ بیت.
٨. چێا که من هم وتی مسترانی هُکمئے چێرا آن و منی دستئے چێرا هم سپاهیگ هست. اگن کَسێا هُکم بکنان ’برئو،‘ آ رئوت و اگن کَسێا بگوَشان ’بیا،‘ آ کئیت. اگن وتی هِزمتکارا بگوَشان ’اے کارا بکن،‘ آ کنت.“
٩. وهدے ایسّایا اے هبر اِشکت، هئیران بوت و دێمی گۆن وتی همراهێن مردمان کرت و گوَشتی: ”شمارا گوَشان، من چُشێن مُهرێن سِتک و باور اِسراییلیانی نیاما هم ندیستگ.“
١٠. وهدے پئوجی اَپسرے کاسِد پِر ترّت و لۆگا آتکنت، دیستِش که هِزمتکار وشّ و دْراه اِنت.
١٤. نزّیکّ آتک و مُردگئے تَهتی دست پِر کرت، مُردگئے کۆپگ دئیۆک اۆشتاتنت. ایسّایا مُردگ گْوانک جت: ”او وَرنا! من ترا گوَشان، پاد آ.“
١٥. مُردگ پاد آتک و نِشت و هبرا لگّت. ایسّایا آ وَرنا ماتئے دستا دات.
١٦. سجّهێنانی دلا تُرسے نِشت و هُدایا سِپَت و سَنا کنان، گوَشتِش: ”مئے کِرّا مزنێن نبیے ودی بوتگ“ و ”هُدا وتی کئومئے کُمکّ کنگا آتکگ.“
١٧. ایسّائے هال و هبر، سجّهێن یَهودیَه و کِرّ و گوَرئے سرڈگاران تالان بوت.
١٨. پاکشۆدۆکێن یَهیائے مریدان، یَهیا چه ایسّائے اے اَجَبێن کاران سَهیگ کرت، پمێشکا یَهیایا چه وتی مریدان دو کَس لۆٹت و
١٩. په جُست کنگا هُداوندێن ایسّائے کِرّا دێم دات که ”بارێن، تئو هما ائے که آیگی اَت، یا ما په دگرێا رَهچار ببێن؟“
٢٠. آ دوێن ایسّائے کِرّا آتکنت و گوَشتِش: ”مارا پاکشۆدۆکێن یَهیایا په اے هبرئے جُستا راه داتگ: ’بارێن، تئو هما ائے که آیگی اَت، یا په دگرێا رَهچار ببێن؟‘“
٢١. هما وهدا، ایسّا بازێن ناجۆڑ و نادْراهان دْراه کنگا اَت، چه جِنّیان، پلیتێن روهان کَشّگا اَت و بازێن کۆرانی چمّان، رُژنایی بَکشگا اَت.
٢٢. ایسّایا پَسّئو داتنت: ”هرچے که شما دیستگ و اِشکتگ، برئوێت یَهیایا سهیگ کنێت که کۆر گِندگ و مئیم کنگا اَنت، لَنگ تَرّگ و راه رئوگا اَنت، گَرّی پاک و پَلگار بئیگا اَنت، کَرّ اِشکنگا اَنت، مُردگ زندگ بئیگا اَنت و بَزّگ و نێزگاران وشّێن مِستاگ سر بئیگا اِنت.
٢٣. بَهتاور هما اِنت، که منی کارانی گِندگا ٹَگل مئوارت و ملَکُشیت.“
٢٤. وهدے یَهیائے کاسِد در کپت و شتنت، ایسّا گۆن مردمان، یَهیائے بارئوا گپّ و تْران کنگا لَگت: ”چۆنێن چیزّێئے چارگا گیابانا شتگێت؟ کَلَم و کاشئے ڈیلّێئے چارگا که گۆن گواتئے کَشّگا اے دێم و آ دێم شیکَّ وارت؟
٢٥. اگن نه، گڑا چۆنێن چیزّێئے چارگا شتگێت؟ اَنچێن مردێئے چارگا شتگێت که نرم و نازرکێن پۆشاکی گوَرا اَت؟ آ مردم که بْرَهدارێن پۆشاک گوَرا کننت و هستۆمندانی ڈئولا زِندَ گوازێننت، کَلات و ماڑیان نندۆک اَنت.
٢٦. گڑا اۆدا شما چۆنێن چیزّێئے چارگا شتگێت؟ پئیگمبرێئے چارگا؟ هئو، شمارا گوَشان که یَهیا چه پئیگمبرێا هم مستر اِنت.
٢٧. آ هما اِنت که آییئے بارئوا نبیسگ بوتگ: بچار، من وتی کاسِدا چه تئو پێسر راهَ دئیان که آ، تئیی راها تچک و تئیارَ کنت.
٢٨. من شمارا گوَشان که هچّ ماتا پاکشۆدۆکێن یَهیائے وڑێن بێمَٹّێن چُکّے نئیاورتگ. بله هُدائے بادشاهیا ، هما که چه سجّهێنان کَستر اِنت، آ چه یَهیایا هم مستر اِنت.“
٢٩. وهدے یَهیایا هُدائے پئیگام آورت، بازێن مردمان، سُنگی و مالیاتگیران هم مَنِّت که هُدائے کُلئو و پئیگام راست اِنت، چێا که آ یَهیائے دستا پاکشۆدی دئیگ بوتگ‌اَتنت.
٣٠. بله پَریسی و شَریَتئے کازیان چه یَهیائے دستا پاکشۆدی نگپت و هُدائے لۆٹ و واهگِش په وت نمَنّت.