یوهَنّا ٧:١-٢٧ ١. رَندا، ایسّایا جَلیلا تَرّ و تابَ کرت. یَهودی آییئے کۆشئے رَندا اَتنت، پمێشکا نلۆٹتی یَهودیَها بمانیت. ٢. اَنچُش که یَهودیانی کاپارانی ائیید نزّیکّ بوت، ٣. ایسّائے براتان گۆن آییا گوَشت: ”اے جاها یله کن و یَهودیَها برئو تانکه تئیی مُرید هما کاران بگندنت که تئو کنئے. ٤. کَسے که نامداریَ لۆٹیت، چێرکایی کارَ نکنت. تئو که اے کارانَ کنئے، بِلّ که سجّهێن دنیا ترا بگندیت.“ ٥. چێا که براتان هم آییئے سرا ایمان نێست‌اَت. ٦. ایسّایا گۆن آیان گوَشت: ”منی وهد اَنگت نئیاتکگ، بله په شما هر وهد شَرّ اِنت. ٧. دنیا چه شما نَپرت کرتَ نکنت بله چه من نَپرتَ کنت، چێا که من دنیائے مردمانی بارئوا گواهیَ دئیان که آیانی کار سِلّ اَنت. ٨. شما اے ائییدا برئوێت، من اے ائییدا نئیایان، چێا که منی وهد اَنگت نرَستگ.“ ٩. ایسّایا اے هبر گۆن آیان گوَشت و جَلیلئے دَمگا داشتی. ١٠. ایسّائے برات که ائییدا اورشَلیما شتنت، رندا آییئے جند هم همۆدا شت، بله مردمانی چمدیدا نَشُت، چێرُکایی شت. ١١. ائییدئے رۆچان، یَهودی آییئے شۆهازا اَتنت و جُست و پُرسِشَ کرت که آ کجا اِنت؟ ١٢. آییئے بارئوا مردمانی نیاما بازێن گپّے چێرُکایی ترّگا اَت. لهتێن گوَشگا اَت: ”آ شَرّێن مردے.“ دگه لهتێن گوَشگا اَت: ”مردمان گُمراهَ کنت.“ ١٣. بله چه یَهودیانی تُرسا، کَسّا مردمانی دێما آییئے بارئوا هچَّ نگوَشت. ١٤. ائییدئے نیامی رۆچان، ایسّا مزنێن پرستشگاها شت و مردمانی تالیم دئیگا گُلاێش بوت. ١٥. یَهودیان په هئیرانی گوَشت: ”اے مردا نئوانتگ، اینچک زانتکاری چه کجا آورتگی؟“ ١٦. ایسّایا آیانی پَسّئوا گوَشت: ”منی تالیم منی نه‌اَنت، منی دێم دئیۆکئیگ اَنت. ١٧. هرکَس که هُدائے واهگان سَرجم کنگ بلۆٹیت، زانت که منی تالیم هُدائیگ اَنت یا من چه وت هبرَ کنان. ١٨. هرکَس که چه وت هبرَ کنت، په وتی مزنیئے پێش دارگا هبرَ کنت. بله آ کَس که وتی دێم دئیۆکئے شان و شئوکتئے لۆٹۆکَ بیت، تچکێن مردمے و آییئے هچّ چیزّ ناراست نه‌اِنت. ١٩. موسّایا شمارا شَریَت نداتگ؟ اَنگت چه شما هچکَس شَریَتا دارگا نه‌اِنت. پرچا منا کُشگَ لۆٹێت؟“ ٢٠. مردمان گوَشت: ”ترا جِنّے پِر اِنت، کئے ترا کُشیت؟“ ٢١. ایسّایا آیانی پَسّئوا گوَشت: ”من تهنا یکّ کارے کرتگ و شما سجّهێن چۆ هئیران و هَبَکّه اێت. ٢٢. موسّایا سُنّت کنگئے رسم شمارا دات، پمێشکا شما شَبَّتئے رۆچا وتی مردێن‌چُکّان سُنّتَ کنێت. البت، اے رسم چه موسّایا بُنگێج نبوتگ، چه کئومئے پت و پیرُکان بُنگێج بوتگ. ٢٣. نون اگن په موسّائے شَریَتئے نپرۆشگا شما شَبَّتئے رۆچا مردێن‌چُکّان سُنّتَ کنێت، چێا منی سرا زهر گپتگێت که من شَبَّتئے رۆچا یکّ مردمے سَرجما دْراه کرتگ؟ ٢٤. زاهرا مچارێت و پئیسله مکنێت، وتی شئور و هُکمان په اِنساپ ببُرّێت.“ ٢٥. گڑا اورشَلیمئے لهتێن مردم گوَشگا لگّت: ”اے هما نه‌اِنت که اِشیئے کُشگئے رَندا اَنت؟ ٢٦. بچارێت، مردمانی دێما هبر کنگا اِنت و کَسّ اِشیا هچَّ نگوَشیت. بلکێن راجئے سرۆک اے نتیجها رستگ‌اَنت که اے هما واده داتگێن مَسیه اِنت؟ ٢٧. ما زانێن که اے مرد چه کجام هَند و دَمگا اِنت، بله وهدے مَسیهَ کئیت، هچکَسَ نزانت که چه کجا کئیت.“
Balochi Arabic Bible 2022 2016-2022 Wycliffe Bible Translators, Inc