٨. رَندا، همساهگ و اے دگه مردم که آ مردِش چه پنڈۆگریئے رۆچان پَجّاهَ آورت، گوَشگا لگّتنت: ”اے هما نه‌اِنت که نِشتگ‌اَت و پِنڈگا اَت؟“
٩. لهتێنا گوَشت: ”هما اِنت.“ دگه لهتێنا گوَشت: ”اِنّه، آییئے همرنگ اِنت.“ آ وت گوَشگا اَت: ”من هما مردم آن.“
١٠. جُستِش کرت: ”گڑا تئیی چمّ چۆن رُژنا بوتنت؟“
١١. گوَشتی: ”هما مرد که نامی ایسّا اِنت، آییا گِل ترّ کرت، منی چمّان پِر مُشت و گوَشتی که شیلواهئے هئوزا برئو و چمّان بشۆد. من شتان و چمّ شُشتنت و نون گِندگا آن.“
١٧. چه هما مردا که پێسرا کۆر اَت پدا جُستِش کرت: ”تئیی جند اے مردمئے بارئوا چے گوَشیت؟ اے تئیی چمّ اَتنت که آییا رُژنا کرتنت.“ گوَشتی: ”نبیے.“
١٨. تانکه مردئے پت و ماتِش نلۆٹاێنتنت، یَهودیان باوَر نبوت که اے مرد کۆر بوتگ و نون گِندگا اِنت.
١٩. چه پت و ماتا جُستِش کرت: ”اے مرد شمئے چُکّ اِنت، همے که شما گوَشێت پێدائِشی کۆرے بوتگ؟ گڑا نون چۆنَ گندیت؟“
٢٠. پت و ماتا گوَشت: ”ما زانێن که مئے چُکّ اِنت و چه پێدائِشا کۆرے بوتگ.
٢١. بله نزانێن نون چۆنَ گندیت و اِشیئے چمّ کئیا رُژنا کرتگ‌اَنت. چه اِشیئے جندا جُست بگرێت، رُستگ و مزن اِنت، وتی هبرا وتَ کنت.“
٢٢. آییئے پت و ماتا چه یَهودیان تُرست، پمێشکا اے ڈئولا پَسّئوِش دات. یَهودیان چه پێسرا شئور کرتگ‌اَت که هرکَس باوَر بکنت و بگوَشیت که ایسّا، مَسیه اِنت، آییا چه کَنیسَها درَ کنێن.
٢٣. پمێشکا آ مردئے پت و ماتا گوَشت که چه آییئے جندا جُست بگرێت، آ وت رُستگ و مزن اِنت.