١. رَندا، دیوانئے سجّهێن مردم پاد آتکنت و ایسّااِش پیلاتوسئے دێما برت.
٢. آییئے سرا تُهمت و بُهتام جنانا گوَشتِش: ”ما دیستگ که اے مرد، کئوما گُمراهَ کنت، رومئے کئیسَرئے سُنگ و مالیات دئیگا مَنَه و مَکَنَ کنت و گوَشیت: ’من مَسیه و بادشاه آن.‘“
٨. هیرودیسا ایسّا که دیست، باز وشّ بوت، چێا که دێرێن وهدے اَت که آییئے گِندگا واهگدار اَت. چه ایسّائے کرتگێن کارانی اِشکنگا رَند، نون اُمێتوار اَت که یکّ مۆجزه و اَجَبَّتێن نشانیے بگندیت.
٩. گڑا، چه ایسّایا بازێن جُست و پُرسے کرتی، بله ایسّایا هچّ پَسّئوے ندات.
١٠. مزنێن دینی پێشوا و شَریَتئے زانۆگر که همۆدا اۆشتاتگاَتنت، ایسّائے سرا بازێن تُهمت و بُهتام جنَگا اَتنت.
١١. هیرودیسا هم گۆن وتی سپاهیگان هۆریگا، ایسّا بےاِزّت کرت و کَلاگ گپت. رَندا، ڈئولدارێن کباهے گوَرا دات و پدا پیلاتوسئے کِرّا رئوان کرت.
١٢. چه هما رۆچا، هیرودیس و پیلاتوس، بێل و سَنگت بوتنت. پێسرا، آ وتمانوت دژمن اَتنت.
١٣. پیلاتوسا ، مزنێن دینی پێشوا، یَهودیانی کماش و مهلوک لۆٹتنت و
١٤. گوَشتی: ”شما، اے مرد منی گوَرا آورتگ و تُهمت و بُهتام جتگ که مردمان گُمراه و یاگیَ کنت. بله چه آ جُستان که من شمئے دێما کرتگاَنت، آییئے سرا شمئے جتگێن بُهتامان هچّ راستیے ندیستُن.
١٥. هیرودیسا هم مئیارے ندیستگ، پمێشکا پدا مئے گوَرا راهی داتگ. اے مردا چُشێن هچّ گناه و مئیارے نکرتگ که سِزایی مَرک ببیت.