٢. وهدے پولُس آرگ بوت، تِرتولُسا والیئے دێما پولُسئے سرا بُهتام اے ڈئولا پێش کرت: ”مَڑاهدارێن والی پیلیکْس! شما اے سرڈگارا اێمنێن دئور و باریگے آورتگ و چه وتی دورچاری و کارزانتیا، په اِدئے مردمان گِهبودی کار کناێنتگ.
٣. پمێشکا ما هر جاه و هر کجا تئیی باز مَنّتوار اێن.
٤. من گێشێن هبر کنگ و ترا دلسیاه کنگَ نلۆٹان، بله په کَستری گۆن تئو دَزبندیَ کنان که مئے یکّ و دو هبرا گۆش دار و مارا وتی مِنّتوار بکن.
٥. گپّ اِش اِنت که اے مرد، پولُس، مزنێن پلێنڈ و پِتنهسازے و سَرجمێن دنیائے یَهودیانَ شۆرێنیت. ناسِری نامێن یکّ ناراهێن ٹۆلیێئے سرۆکے.
٦. چه اِشان و اَبێد، مزنێن پرستشگاهئے بێهُرمتی کنگئے چِن و لانچی هم کرتگ‌اَت که ما گپت.
٧. لۆٹتِن آییا وتی شَریَتئے سرا مئیاریگ بکنێن، بله لشکرئے مستر لیسیاسا، په زۆر چه مئے دستا پَچ گپت و برت. پمێشکا ما، آییئے بِڈّ و بُهتام جنۆک، تئیی کِرّا راه دئیگ بوتگێن.
٨. نون تئو وت آییا جُست و پُرس بکن، هما بِڈّ و بُهتام که ما آییئے سرا جتگ‌اَنت، آیانی راستیا سهیگ ببئے.“
٩. یَهودی هم گۆن آییا همتئوار بوتنت و گوَشتِش: ”هرچے که تِرتولُسا گوَشتگ، همے پئیما اِنت.“
١٠. نون والی پیلیکْسا پولُسئے نێمگا اِشاره کرت که آ وتی هبران بکنت. پولُسا گوَشت: ”منَ زانان باز سال اِنت که تئو مئے یَهودی کئومئے دادرسیا کنگا ائے، پمێشکا په دلجمی وتی بێمئیاریئے پَدّر کنگا گۆن تئو هبرَ کنان.
١١. اگن تئو جُست بکنئے گڑا زانئے که دوازده رۆچا گێشتر نگوَستگ که من په پرستش کنگا اورشَلیما شتگان.
١٢. مزنێن پرستشگاها ، منا هچکَسا گۆن یکّێا په جێڑه و دَپجاکا ندیستگ، شهر و کَنیسَهان هم مردم نشۆرێنتگ‌اَنت.
١٣. اے بِڈّ و بُهتامان که انّون منی سرا جننت، تئیی دێما آیانی راستیا پَدّر کرتَ نکننت.
١٤. بله تئیی دێما اے هبرا مَنّان که ’اے راهئے‘ رَندگیر و مَنّۆک آن که مردم آییا ناراهێن دینی ٹۆلیے گوَشنت. وتی پت و پیرُکانی هُدایا پرستشَ کنان و هرچے که تئورات و نبیانی کتابان نبشته اِنت، من آیانی باوَرمند آن.
١٥. من هم، همایانی ڈئولا، چه هُدایا اُمێتوار آن و دلجم آن که سجّهێن مُردگ، نێکێن و بدێن، پدا زندگَ بنت.
١٦. پمێشکا، مُدام جُهدَ کنان که گۆن هُدا و سجّهێن مردمان منی جَبین و وجدان پاک و پَلگار ببیت.
١٧. نون لهتێن سالان و رَند، پِر ترّت و اورشَلیما آتکان، تان هما هئیراتان که منا په کُمکّ کنگا گۆن اَتنت وتی کئوما برسێنان و کُربانیگ هم بکنان.
١٨. وتا پاک و پَلگار کرتگ‌اَت که آیان منا مزنێن پرستشگاها دیست، نه مردمانی مُچّی و مێڑیے هست‌اَت و نه هم آشۆپ و بلوایے.