٢. تانکه په هُداوندئیگی ، هما پئیما که پَلگارتگێنانی ارزش اِنت، آییا گۆن وت بزورێت و وشّاتک بکنێت و هر کُمکّے که چه شما لۆٹیت بکنێت، چێا که آ، بازێن مردمێئے مَدَتکار بوتگ و منی جندئے هم.
٣. منی سلامان په همکارێن پْریسکیلا و اَکویلایا سر کنێت، که منی همراهیا ایسّا مَسیهئے هِزمتِش کرتگ.
٤. آ په منیگی، چه وتی زِندا سر گوَستگ‌اَنت. تهنا من نه، دَرکئومانی سجّهێن کلیسا هم آیانی شُگرا گرنت.
٥. اَنچُش هم هما کلیسایا منی سلامان برسێنێت که آیانی لۆگا برجاه دارگَ بیت. منی دُردانگێن دۆست اِپئینێتوسا که په مَسیها آسیائے دَمگئے ائولی بَر و سَمر اَت، سلام سر کنێت.
٦. مَریما که په شمئیگی بازێن زهمتے کَشّتگی سلام سر کنێت.
٧. منی سیاد آنْدْرونیکاس و یونیاس که منی همراهیا بندیگ اَتنت سلام سر کنێت. کاسِدانی نیاما آ، ارزشمند و نامدارێن چِهرگ اَنت و چه من و پێسر، مَسیهئے باورمند بوتگ‌اَنت.
٨. اَمْپْلیاتوسا سلام سر کنێت. آ، په هُداوندئیگی منا باز دۆست اِنت.
٩. مَسیهئے هِزمتا مئے همکار اوربانوس و منی دۆستێن سنگت اِسْتاکیسا سلام سر کنێت.
١٠. اَپِلیسا که ایسّا مَسیهئے کار و هِزمتا پایدار اِنت و اَنچُش هم اَریسْتوبولُسئے لۆگئے مردمان سلام سر کنێت.
١١. منی سیاد هیرودیونا سلام سر کنێت، نارکیسوسئے لۆگئے هما مردمان که هُداوندئے سرا باورمند اَنت سلام برسێنێت.
١٢. بانُکێن تْریپینا و تْریپوسایا که په هُداوندا بازێن کارے کرتگِش و اَنچُش دۆستێن پِرسیسا که هُداوندئے راها مزنێن هِزمتی کرتگ سلام سر کنێت.
١٣. په روپُسا که چه هُداوندئے نێمگا گچێن کنگ بوتگ و آییئے ماتا که په من هم ماتئے پئیما اِنت سلام سر کنێت.
١٤. اَسینْکْریتوس، پْلیگون، هِرمِس، پاتْروباس، هِرماس و آ دگه براتان که گۆن آیان اَنت سلام برسێنێت.
١٥. اَنچُش پیلولوگُس، یولیا، نیریاس و آییئے گُهار اولیمپاس و سجّهێن پَلگارتگێنان که گۆن آیان اَنت سلام سر کنێت.
١٧. او براتان! چه شما دَزبندیَ کنان، آ مردمان شَرّ بچارێت و وتا چه آیان دور بدارێت که مردمانی نیاما پلێنڈیَ کننت و شمئے گپتگێن تالیمانی هلاپا گناهئے سئوَبسازَ بنت.
١٨. چێا که چُشێن مردم مئے هُداوند مَسیهئے هِزمتا نکننت، آ وتی لاپئے گُلام اَنت و گۆن وتی نرم و چرپێن زبانا سادَهێن مردمان رَدَ دئینت.
١٩. شمئے پَرمانبرداریئے تئوار و آواز سجّهێنانی نیاما پرُشتگ و من چه شما شادمان آن، بله چه شما لۆٹان که په نێکێن کاران دانا و هۆشمند ببێت و چه سِلّێن کاران پاک و ساپ بمانێت.
٢٥. نون هُدایا ستا و سنا بات، که چه منی اے وشّێن مِستاگ و ایسّا مَسیهئے کُلئوئے جار جنَگئے برکتا، شمارا برجاه داشتَ کنت. اے مِستاگئے راز، کَرنانی کَرن چێر و بێتئوار اَت،
٢٦. بله نون پاشک و پَدّر بوتگ و گۆن اَبدمانێن هُدائے هُکم و پرمانا چه نَبیانی نبشتانکان دَرکئومانی نیاما پَجّارێنگ بوتگ، تان سجّهێن کئوم باور بکننت و بمَنّنت.
٢٧. چه ایسّا مَسیهئے راها یکّێن داناێن هُدایا تان اَبد شان و شئوکت برسات. اَنچُش بات. آمین.