Bibel in einem Jahr
August 17

1. Daa gaab widerum dyr Hieb an:
2. "Wie hilffst du doch yn n Schwachn weiter!? Dös wenn ayn Hilf sein sollt, mir gängst!
3. Und d Weisheit haast mit n Löffl gfrössn. Daa ist s y klaar, däß gnueg non bleibt!
4. I fraag mi grad, wasst daa von mir mechst. Ganz neu klingt dös allss übrigns nit!
5. Ys Toodsreich bibnt ganz zweitigst druntn;
6. und off ligt daa vor iem dyr Schlund.
7. Wo haat dyr Herr önn Himml aufghöngt? Wie laasst yr d Erdn schwöbn in n Raum?
8. Er sammlt s Wasser in de Wolkenn, und zamtdönn reissnd s unt nit auf.
9. Seinn Troon bedöckt yr mit de Wolkenn; daa mueß nit ieder einhinschaugn.
10. Er stöckt de Kimm ab auf n Wasser; herent ist s liecht non, dunkl ent.
11. De Berg wenn gronend, naacherd waisst ys, däß iewign öbbs von n Herrgot droot.
12. Ain Wort von iem, und s Mör werd ruebig; dyr Mördrack haat bei iem kain Müg.
13. Er braucht blooß blaasn, schoon werd s haiter; wenn s Mör tobt, sait yr ainfach: "Aus!"
14. Ietz ist dös aber grad dyr Anfang; was kriegnd denn mir von iem gar mit? Doch auf geet s, wenn dyr Herrgot looslögt; dös ist öbbs Anderts, s ist myr klaar!"
11. Es freu si Erd und Himml drob. Und s Mör sollt brausn zamt alln drinn.
12. S Gfild mit de Pflantznen jauchetz auf! De Baeum in n Wald sollnd jubln aau
13. vor n Trechtein, wenn zo n Gricht er kimmt. Er reichneb über d Erd gerecht und billig über d Völkerwelt.
10. Wee dir, wennst ayn March verschiebst, abbraechst yn de Waisn gar,
11. denn die habnd aynn starchn Schuz; der raeumt aus ien, daa päß auf!
12. Los non auf mein Manung; lustert auf mein Weisung!
25. Ietz aber gee i zeerst aynmaal auf Ruslham, däß i yn de Kristner dortn Spenddnen überbring.
26. Mächtn und Ächau habnd ja fleissig gsämlt für de Armen bei de Kristner z Ruslham.
27. Sö habnd dös selbn beschlossn, weil s in ienerner Schuld steend. Denn wenn d Haidn an ienerne geistlichnen Güeter tailhaftig wordn seind, ist s grad billig, däß ien d Haidnkristner +mablich unter d Arm greiffend.
28. Wenn i dös abtaan und d Spenddnen für ien gwissnschaft abglifert haan, aft will i enk bsuechen und drauf auf Spängen weiterraisn.
29. Und wenn i zo enk kimm, dann waiß i, däß i mit n vollen Sögn von n Heiland kimm.
30. Ietz wär s halt non mein Bitt, Brüeder, in n Nam von n Iesenn Kristn, ünsern Herrn, und bei dyr Lieb von n Heilign Geist, däßß myr beisteetß und für mi zo n Herrgot bettß,
31. däß myr von de Unglaauber z Judau her nix hinkimmt und däß mein Hilf für Ruslham von de Kristner dortn dankbar angnummen werd.
32. Und schliesstß aau dös ein, wenn s dyr Willn von n Herrgot ist, däß i dann voll Freud aau zo enk kemmen kan, däß i mi bei enk ayn Weengerl ausrast.
33. Dyr Herrgot, was önn Frid gibt, sei mit enk allsand, amönn!
Bavarian Bible 1998
De Bibl auf Bairisch (Sturmibibl, 1998)