[۲۶] اگر كسی از شما قبلاً دزد بوده، بايد فوراً از اين كار دست بكشد و با همان دستها، آبرومندانه كار كند تابتواند به محتاجان كمک نمايد. [۲۷] هيچگاه سخنان بد و زشت بر زبان نياوريد، بلكه گفتارتان نيكو و مفيد باشد تا به شنوندگان خير و بركت برساند. [۲۸] طوری زندگی نكنيد كه باعث رنجش روحالقدس گردد. به ياد داشته باشيد كه او بر شما مهر زده است تا شما را برای روز رستگاری آماده كند، روزی كه در آن بطور كامل از گناه آزادی خواهيد يافت. [۲۹] هر نوع تلخی، خشم، غضب، درشتخويی، ناسزاگويی و نفرت را از خود دور كنيد، [۳۰] و در عوض نسبت به هم مهربان و دلسوز باشيد و يكديگر را ببخشيد، همانطور كه خدا نيز شما را بخاطر مسيح بخشيده است. [۳۱] همچنانكه يک كودک عزيز از رفتار پدرش تقليد میكند، شما نيز در هر امری از خدا سرمشق بگيريد.
[۱۹] بنابراين، هر نوع ناپاكی و عادت زشت را كه هنوز در وجودتان باقی است، از خود دور كنيد؛ و با فروتنی كلام خدا را كه در دلتان كاشته شده است، بپذيريد، زيرا اين كلام قدرت دارد جانهای شما را نجات بخشد. [۲۰] اما فراموش نكنيد كه اين كلام را نه فقط بايد شنيد، بلكه بايد به آن عمل كرد. پس خود را فريب ندهيد،
آدم نادان خشم خود را فوری بروز میدهد، اما شخص دانا جلو خشم خود را میگيرد.
بر خشم خود چيره شو، زيرا كسانی كه زود خشمگين میشوند احمقند.
جواب ملايم خشم را فرو مینشاند، اما جواب تند آن را بر میانگيزاند.
آدم تندخو نزاع به پا میكند، ولی شخص صبور دعوا را فرو مینشاند.
اما اكنون وقت آن است كه خشم و كينه و فحش و سخنان زشت را همچون جامهای پوسيده از تن خود درآوريد و دور بيندازيد.
[۱] علت جنگ و دعواهای شما چيست؟ آيا علت آنها، آرزوهای ناپاكی نيست كه در وجود شما منزل دارد؟ [۲] در حسرت چيزی بسر میبريد كه نداريد؛ پس دستتان را به خون آلوده میكنيد تا آن را به چنگ آوريد. در آرزوهای چيزهايی هستيد كه متعلق به ديگران است، و شما نمیتوانيد داشته باشيد؛ پس به جنگ و دعوا میپردازيد تا از چنگشان بيرون بكشيد. علت اينكه آنچه میخواهيد نداريد، اينست كه آن را از خدا درخواست نمیكنيد.
صبر از قدرت بهتر است و كسی كه بر خود مسلط باشد از شخصی كه شهری را تسخير نمايد برتر است.
با اشخاص تندخو كه زود عصبانی میشوند معاشرت نكن،
اما من میگويم كه حتی اگر نسبت به برادر خود خشمگين شوی و براو فرياد بزنی، بايد تو را محاكمه كرد؛ و اگر برادر خود را «ابله» خطاب كنی، بايد تو را به دادگاه برد؛ و اگر به دوستت ناسزا گويی، سزايت آتش جهنم میباشد.
[۸] خشم و غضب را ترک كن. خاطر خود را آزرده مساز تا گناه نكنی. [۹] كسانی كه انتظار خداوند را میكشند از بركات او برخوردار خواهند شد.
خدا داور عادل است. او هر روز بر بدكاران خشمگين میشود.
[۹] پس فرماندهان مطابق دستورات يهوياداع عمل كردند. ايشان نگهبانانی را كه روز سبت سر خدمت میرفتند و نيز نگهبانانی را كه در آن روز سر خدمت نبودند احضار كرده، نزد يهوياداع آوردند. [۱۰] يهوياداع آنها را با نيزهها و سپرهای خانۀ خداوند كه متعلق به داود پادشاه بود، مسلح كرد.
اما يهودا نيز دستورات خداوند، خدای خود را اطاعت نكرد و به همان راههای بدی رفت كه اسرائيل رفته بود.
كسی كه صبر و تحمل دارد شخص بسيار عاقلی است، اما از آدم تندخو حماقت سر میزند.
Persian Bible (FACB) 2005
Persian Contemporary Bible 1995, 2005, 2018 by Biblica, Inc.®