[۱۷] و هرآنچه کنید، چه در گفتار و چه در کردار، همه را به نام خداوندْ عیسی انجام دهید، و به واسطۀ او خدای پدر را شکرگزارید. [۱۸] ای زنان، تسلیم شوهران خود باشید، چنانکه در خداوند شایسته است. [۱۹] ای شوهران، زنان خود را محبت کنید و به آنان تندی روا مدارید. [۲۰] ای فرزندان، والدین خود را در هر امری اطاعت کنید، زیرا این خداوند را خشنود میسازد. [۲۱] ای پدران، فرزندان خویش را تلخکام مسازید، مبادا دلسرد شوند. [۲۲] ای غلامان، اربابان زمینی خویش را در هر امری اطاعت کنید، نه فقط آنگاه که مراقب شما هستند و یا برای جلب توجهشان، بلکه با اخلاص قلبی و به احترام خداوند مطیع باشید. [۲۳] هر کاری را از جان و دل چنان انجام دهید که گویی برای خداوند کار میکنید، نه برای انسان،
هرآنچه دستت برای انجام دادن بیابد، با تمام توان خویش انجام بده، زیرا در هاویه که بدان رهسپاری، از کار و تدبیر و معرفت و حکمت خبری نخواهد بود.
اگر کسی در پی تأمین معاش خویشان و بخصوص خانوادۀ خود نباشد، منکر ایمان است و پستتر از بیایمان.
یهوه خدا آدم را برگرفت و او را در باغ عدن نهاد تا کار آن را بکند و از آن نگاهداری نماید.
«آن که در امور کوچک امین باشد، در امور بزرگ نیز امین خواهد بود، و آن که در امور کوچک امین نباشد، در امور بزرگ نیز امین نخواهد بود.
دستانِ کاهل، فقیر میسازد، دستانِ کاری، دولتمند.
عاقل است پسری که در تابستان گِرد میآورد، اما پسری که در فصل درو میخوابد، شرمسار میسازد.
آن که بر زمین خود کار کند، نانِ سیر خواهد خورد، اما کمعقل است آن که از پی باد میدود.
دستان سختکوش حُکم خواهد راند، اما کاهل، بندگی خواهد کرد.
کاهل حسرت غذا را میخورد و چیزی به دست نمیآورد، اما شخص سختکوش فربه خواهد شد.
در هر محنت، منفعتی است، اما از سخنِ خالی، تنها فقر به بار آید.
کاهلی خواب سنگین میآورد، آن که در کار سست است، گرسنه میماند.
کاهل زمین را در فصلش شخم نمیزند؛ پس در موسم درو گدایی میکند و چیزی نمییابد.
کاهِلاٰ! نزد مورچه برو، و به راههایش بیَندیش و حکمت بیاموز!
کاهل دست به ظرف غذا فرو میبرد اما از تنبلی به دهان برنمیآورد!
[۱۵] پس، بسیار مراقب باشید که چگونه رفتار میکنید، رفتاری نه چون نادانان بلکه چون دانایان. [۱۶] فرصتها را غنیمت شمارید، زیرا روزهای بدی است. [۱۷] پس نادان نباشید، بلکه دریابید که ارادۀ خداوند چیست.
[۹] کاهِلاٰ! تا به کی خواهی خُفت؟ و از خوابِ خود کی بر خواهی خاست؟ [۱۰] اندکی خفتن و اندکی چُرت زدن، و اندکی دست بر دست گذاشتن برای استراحت، [۱۱] و فقر همچون راهزن بر تو خواهد تاخت و ناداری، بهسان مردی مسلح. [۱۲] شخص رذل و خبیث با زبانی کج میگردد،
[۶] ای برادران، به نام خداوندْ عیسی مسیح به شما حکم میکنیم که از هر برادری که کاهلی پیشه کرده است و مطابق تعلیمی که از ما گرفتهاید رفتار نمیکند، دوری کنید. [۷] زیرا خود میدانید که چگونه باید از ما سرمشق بگیرید. زمانی که ما با شما بودیم، کاهلی نکردیم [۸] و نان کسی را مفت نخوردیم، بلکه شب و روز کار کردیم و زحمت کشیدیم تا سربار هیچیک از شما نباشیم. [۹] نه اینکه چنین حقّی نداریم، بلکه میخواستیم نمونهای به شما بدهیم تا از ما سرمشق بگیرید. [۱۰] زیرا حتی زمانی که با شما بودیم این حکم را به شما دادیم که «هر که نمیخواهد کار کند، نان هم نخورد.»
[۳۰] از مزرعۀ مرد کاهل گذر کردم و از تاکستان مرد کمعقل گذشتم؛ [۳۱] همه جا را خار گرفته بود، علفِ هرز زمین را پوشانده بود، و دیوار سنگی ویران گشته بود. [۳۲] در آنچه دیدم تأمل کردم، و از آنچه دیدم عبرت آموختم: [۳۳] اندکی خواب، اندکی چشم بر هم نهادن و اندکی دست بر دست گذاشتن برای استراحت، [۳۴] و فقر همچون راهزن بر تو خواهد تاخت و ناداری، همچون مردی مسلح.
[۲۴] آنگاه خادمی که یک قنطار گرفته بود، نزدیک آمد و گفت: ”چون میدانستم مردی تندخو هستی، از جایی که نکاشتهای میدِرَوی و از جایی که نپاشیدهای جمع میکنی، [۲۵] پس ترسیدم و پول تو را در زمین پنهان کردم. این هم پول تو!“ [۲۶] اما سرورش پاسخ داد: ”ای خادم بدکاره و تنبل! تو که میدانستی از جایی که نکاشتهام، میدِرَوَم و از جایی که نپاشیدهام، جمع میکنم، [۲۷] پس چرا پول مرا به صرّافان ندادی تا چون از سفر بازگردم آن را با سود پس گیرم؟ [۲۸] آن قنطار را از او بگیرید و به آن که ده قنطار دارد بدهید. [۲۹] زیرا به هر که دارد، بیشتر داده خواهد شد تا بهفراوانی داشته باشد؛ امّا آن که ندارد، همان که دارد نیز از او گرفته خواهد شد.
Persian (NMV) 2014
The Persian New Millennium Version 2014, is a production of Elam Ministries