امّا ما را تنها یک خداست، یعنی پدر، که همه چیز از اوست و ما برای او هستیم؛ و تنها یک خداوند است، یعنی عیسی مسیح، که همه چیز به واسطۀ او پدید آمده و ما به واسطۀ او هستیم.
خداوند، روح است و هر جا روحِ خداوند باشد، آنجا آزادی است.
فیض خداوندْ عیسی مسیح، محبت خدا و رفاقتِ روحالقدس با همۀ شما باد.
زیرا الوهیت با همۀ کمالش به صورت جسمانی در مسیح ساکن است،
زیرا که برای ما کودکی زاده و پسری به ما بخشیده شد؛ سلطنت بر دوش او خواهد بود و او ’مشاور شگفتانگیز‘ و ’خدای قدیر‘ و ’پدر سرمدی‘ و ’سَرور صلح‘ خوانده خواهد شد.
خداوند چنین میفرماید، خداوند لشکرها، که پادشاه اسرائیل و ولیّ ایشان است: «من اوّلم و من آخر، و جز من خدایی نیست.
و کلام، انسان شد و در میان ما مسکن گزید. ما بر جلال او نگریستیم، جلالی شایستۀ آن پسر یگانه که از جانب پدر آمد، پر از فیض و راستی.
من و پدر یکی هستیم.»
فرشته پاسخ داد: «روحالقدس بر تو خواهد آمد و قدرت خدای متعال بر تو سایه خواهد افکند. از این رو، آن مولودْ مقدّس و پسر خدا خوانده خواهد شد.
«باکره آبستن شده، پسری به دنیا خواهد آورد و او را عِمانوئیل خواهند نامید،» که بهمعنی ’خدا با ما‘ است.
پس بروید و همۀ قومها را شاگرد سازید و ایشان را به نام پدر و پسر و روحالقدس تعمید دهید
[۱۶] چون عیسی تعمید گرفت، بیدرنگ از آب برآمد. همان دم آسمان گشوده شد و او روح خدا را دید که همچون کبوتری فرود آمد و بر وی قرار گرفت. [۱۷] سپس ندایی از آسمان در رسید که «این است پسر محبوبم که از او خشنودم.»
[۱۷] زیرا پادشاهی خدا خوردن و نوشیدن نیست، بلکه پارسایی، سلامتی و شادی در روحالقدس است. [۱۸] هر که بدین طریق مسیح را خدمت کند، خدا را خشنود میسازد و پذیرفتۀ مردم نیز هست.
[۲۱] هنگامی که مردم همه تعمید میگرفتند و عیسی نیز تعمید گرفته بود و دعا میکرد، آسمان گشوده شد [۲۲] و روحالقدس به شکل جسمانی، همچون کبوتری بر او فرود آمد، و ندایی از آسمان در رسید که «تو پسر محبوب من هستی، و من از تو خشنودم.»
[۱] در آغاز، خدا آسمانها و زمین را آفرید. [۲] زمین بیشکل و خالی بود، و تاریکی بر روی ژرفا؛ و روح خدا سطح آبها را فرو گرفت.
[۷] مرد علیل گفت: «سرورم، کسی را ندارم که چون آب به حرکت میآید، مرا به درون حوض بَرَد، و تا خود را به آنجا میرسانم، دیگری پیش از من داخل شده است.» [۸] عیسی به او گفت: «برخیز، بستر خود را برگیر و راه برو.»
[۱] از پطرس، رسول عیسی مسیح، به غریبانِ پراکنده در پونتوس و غَلاطیه و کاپادوکیه و آسیا و بیطینیه؛ [۲] به آنان که بنا بر پیشدانی خدای پدر، به واسطۀ عمل تقدیسکنندۀ روح، و برای اطاعت از عیسی مسیح و پاشیده شدن خونش بر ایشان، برگزیده شدهاند: فیض و سلامتی بهفزونی بر شما باد.
[۲۱] امّا خداست که ما را با شما در پیوندمان با مسیح استوار میسازد. او ما را مسح کرده [۲۲] و مُهر مالکیت خویش را بر ما زده و روح خود را همچون بیعانه در دلهای ما جای داده است.
[۴] باری، عطایا گوناگونند، امّا روحْ همان است؛ [۵] خدمتها گوناگونند، امّا خداوند همان است؛ [۶] عملها گوناگونند، امّا همان خداست که همه را در همه به عمل میآورد.
[۴] زیرا یک بدن هست و یک روح، چنانکه فرا خوانده شدهاید به یک امیدِ دعوت خویش؛ [۵] یک خداوند، یک ایمان، یک تعمید؛ [۶] و یک خدا و پدر همه که فوق همه، از طریق همه، و در همه است.
[۱۵] او صورت خدای نادیده است و فرزند ارشد بر تمامی آفرینش، [۱۶] زیرا همه چیز به واسطۀ او آفریده شد: آنچه در آسمان و آنچه بر زمین است، دیدنیها و نادیدنیها، تختها و فرمانرواییها، ریاستها و قدرتها، همه به واسطۀ او و برای او آفریده شدند. [۱۷] او پیش از همه چیز وجود داشته، و همه چیز در او قوام دارد.
[۹] عیسی به او گفت: «فیلیپُس، دیری است با شما هستم و هنوز مرا نشناختهای؟ کسی که مرا دیده، پدر را دیده است؛ پس چگونه است که میگویی ”پدر را به ما بنما“؟ [۱۰] آیا باور نداری که من در پدرم و پدر در من است؟ سخنانی که من به شما میگویم از خودم نیست، بلکه پدری که در من ساکن است، اوست که کارهای خود را به انجام میرساند. [۱۱] این سخن مرا باور کنید که من در پدرم و پدر در من است؛ وگرنه به سبب آن کارها این را باور کنید.
[۵] همان طرز فکر را داشته باشید که مسیحْ عیسی داشت: [۶] او که همذات با خدا بود، از برابری با خدا به نفع خود بهره نجست، [۷] بلکه خود را خالی کرد و ذات غلام پذیرفته، به شباهت آدمیان درآمد. [۸] و چون در سیمای بشری یافت شد خود را خوار ساخت و تا به مرگ، حتی مرگ بر صلیب مطیع گردید.
[۳۰] من و پدر یکی هستیم.» [۳۱] آنگاه بار دیگر یهودیان سنگ برداشتند تا سنگسارش کنند. [۳۲] عیسی به ایشان گفت: «کارهای نیکِ بسیار از جانب پدر خود به شما نمایاندهام. به سبب کدامین یک از آنها میخواهید سنگسارم کنید؟» [۳۳] پاسخ دادند: «به سبب کار نیک سنگسارت نمیکنیم، بلکه از آن رو که کفر میگویی، زیرا انسانی و خود را خدا میخوانی.» [۳۴] عیسی به آنها پاسخ داد: «مگر در تورات شما نیامده است که ”گفتم، شما خدایانید“ ؟ [۳۵] اگر آنان که کلام خدا به ایشان رسید، ’خدایان‘ خوانده شدهاند - و هیچ بخش از کتب مقدّس از اعتبار ساقط نمیشود - [۳۶] چگونه میتوانید به کسی که پدر وقف کرده و به جهان فرستاده است، بگویید ”کفر میگویی،“ تنها از آن رو که گفتم پسر خدا هستم؟
Persian (NMV) 2014
The Persian New Millennium Version 2014, is a production of Elam Ministries