[۱۲] «حکم من این است که یکدیگر را محبت کنید، چنانکه من شما را محبت کردهام. [۱۳] محبتی بزرگتر از این وجود ندارد که کسی جان خود را در راه دوستانش فدا کند.
اگر کسی در پی تأمین معاش خویشان و بخصوص خانوادۀ خود نباشد، منکر ایمان است و پستتر از بیایمان.
ای پدران، فرزندان خود را خشمگین مسازید، بلکه آنها را با تعلیم و تربیت خداوند بزرگ کنید.
دوست خود و دوست پدر خود را ترک مکن، و به هنگام مصیبت به خانۀ برادرت مرو؛ همسایۀ نزدیک بِه از برادر دور است.
[۴۸] پاسخ داد: «مادر من کیست؟ و برادرانم چه کسانی هستند؟» [۴۹] سپس با دست خود به سوی شاگردانش اشاره کرد و گفت: «اینانند مادر و برادران من! [۵۰] زیرا هر که ارادۀ پدر مرا که در آسمان است به جای آوَرَد، برادر و خواهر و مادر من است.»
[۱۸] آن مرد پرسید: «کدام احکام را؟» عیسی گفت: «”قتل مکن، زنا مکن، دزدی مکن، شهادت دروغ مده، [۱۹] پدر و مادر خود را گرامیدار،“ و ”همسایهات را همچون خویشتن محبت نما.“ »
نسبت به یکدیگر بردبار باشید و چنانچه کسی نسبت به دیگری کدورتی دارد، او را ببخشاید. چنانکه خداوند شما را بخشود، شما نیز یکدیگر را ببخشایید.
پس تا فرصت داریم به همه نیکی کنیم، بهویژه به اهل بیت ایمان.
[۳۳] فریب مخورید: «معاشِر بد، اخلاق خوب را فاسد میسازد.» [۳۴] سَرِ عقل بیایید و دیگر گناه مکنید؛ زیرا هستند بعضی که خدا را نمیشناسند. این را میگویم تا شرمنده شوید.
چه بسا دوستان که یکدیگر را به نابودی میکشند، اما دوستی هم هست که از برادر چسبندهتر است.
سرود صعود. مزمور داوود. اینک چه خوش و چه دلپسند است که برادران به یکدلی با هم به سر برند!
دوست در همه حال محبت میکند، و برادر برای روز تنگی به دنیا آمده است.
جوان را در رفتن به راهی که درخور اوست تربیت کن، که تا پیری هم از آن منحرف نخواهد شد.
«پدر و مادر خود را گرامی دار تا در سرزمینی که یهوه خدایت به تو میبخشد، روزهایت دراز شود.
و اگر در نظرتان ناپسند است که خداوند را عبادت کنید، همین امروز برای خود برگزینید کِه را عبادت خواهید کرد، خواه خدایانی را که پدرانتان در آن سوی اردن عبادت میکردند، خواه خدایان اَموریان را که در سرزمینشان به سر میبرید. اما من و خاندانم، یهوه را عبادت خواهیم کرد.»
پارسا راهنمای خوب برای همسایۀ خویش است، اما راه شریران به گمراهی میانجامد.
[۶] و این سخنان که من امروز تو را امر میفرمایم، بر دل تو باشد. [۷] آنها را بهدقّت به فرزندانت بیاموز، و حین نشستن در خانه و رفتن به راه، و هنگام خوابیدن و برخاستن، از آنها گفتگو کن.
[۱۵] «آیا ممکن است مادر کودک شیرخوارۀ خود را فراموش کند، و بر پسر رَحِم خویش ترحم ننماید؟ اینان ممکن است فراموش کنند، اما من هرگز تو را فراموش نخواهم کرد. [۱۶] ببین، تو را بر کف دستهایم نقش کردهام، و حصارهایت پیوسته در نظر من است.
[۱۷] اما از ازل تا به ابد محبت خداوند شامل حال ترسندگان اوست، و عدالت او شامل حال فرزندانِ فرزندانِ ایشان، [۱۸] و آنان که عهد او را حفظ میکنند و به جا آوردن احکامش را یاد میدارند.
تاجِ سَرِ پیران، نوادگانند، و شوکت فرزندان، پدران ایشان.
[۳] فرزندان، میراثیاز جانب خداوندند، و ثمرۀ رَحِم، پاداشیاز سوی او. [۴] بسان تیرها در دست مرد دلاور، همچنانند فرزندان ایام جوانی. [۵] خوشا به حال آن که تَرکِش خویش از آنها پر سازد! چنین کسان هرگز شرمسار نخواهند شد، آنگاه که در دروازه با دشمنان سخن بگویند.
آن که خطایی را میپوشاند، محبت را میگسترد؛ آن که مسئله را بازگو میکند، میان دوستانِ خالص جدایی میافکند!
پسرم، فرمان پدر خود را نگاه دار و رهنمود مادر خویش را ترک مکن.
زخمی هم که از دوست رسد وفادار است، اما به صد بوسۀ دشمن هم نتوان اعتماد کرد.
فریب مخورید: «معاشِر بد، اخلاق خوب را فاسد میسازد.»
پدر شخص پارسا را شادی بسیار است؛ آن که پسری حکیم دارد، از او شادمان خواهد بود.
یهوه خدای ما با ما باشد، همانگونه که با پدران ما بود، و ما را ترک نکند و به حال خود وانگذارد.
حال اگر شما با همۀ بدسیرتیتان میدانید که باید به فرزندان خود هدایای نیکو بدهید، چقدر بیشتر پدر آسمانی شما روحالقدس را به هر که از او بخواهد، عطا خواهد فرمود.»
پسرم، اگر دل تو حکیم باشد، دل من نیز شاد خواهد بود؛
[۱۲] زیرا دشمنِ من نیست که بر من طعنه میزند، وگرنه تاب میآوردم؛ و بدخواه من نیست که در برابرم قد برمیافرازد، وگرنه از او پنهان میشدم. [۱۳] بلکه تویی! مرد همتای من، یار خالص و دوست نزدیکم، [۱۴] که روزگاری با هم رفاقتی شیرین داشتیم، آنگاه که با انبوه جمعیت در خانۀ خدا گام میزدیم.
آهن آهن را تیز میکند، مرد، مرد را.
Persian (NMV) 2014
The Persian New Millennium Version 2014, is a production of Elam Ministries