|
| มีวาระรัก และวาระเกลียด มีวาระสงคราม และวาระสันติ |
|
|
| จงสวมยุทธภัณฑ์ทั้งชุดของพระเจ้าเพื่อจะสามารถต่อสู้กับอุบายของมารได้ |
|
|
| พระองค์จะทรงวินิจฉัยระหว่างประชาชาติทั้งหลาย และจะทรงตัดสินความให้ชนชาติจำนวนมาก และพวกเขาจะตีดาบของเขาให้เป็นผาลไถนา และหอกของเขาทั้งหลายให้เป็นขอลิดแขนง ประชาชาติจะไม่ยกดาบขึ้นต่อสู้กัน และเขาจะไม่ศึกษายุทธศาสตร์อีกต่อไป |
|
|
| เราจะเร้าให้คนอียิปต์ต่อสู้กับคนอียิปต์ แต่ละคนสู้กับพี่น้องของตน และแต่ละคนสู้กับเพื่อนบ้านของตน เมืองสู้กับเมือง อาณาจักรสู้กับอาณาจักร |
|
|
| ฝูงชนสะดุดและต่างก็ล้มทับกัน และพวกเขาพูดว่า “ลุกขึ้นเถอะ ให้เรากลับไปยังชนชาติของเรา ไปยังแผ่นดินที่เราถือกำเนิดมา ไปจากดาบของผู้บีบบังคับ” |
|
|
| “เจ้าเป็นค้อนและยุทโธปกรณ์ของเรา เราใช้เจ้าทุบบรรดาประชาชาติเป็นชิ้นๆ เราใช้เจ้าทำลายราชอาณาจักรทั้งหลาย |
|
|
| จงประกาศเรื่องนี้ท่ามกลางประชาชาติทั้งหลาย จงเตรียมการรบ จงเร้าใจนักรบทั้งหลาย ให้ทหารทุกคนเข้ามาใกล้ ให้เขาขึ้นมา |
|
|
| ศัตรูของข้าเอ๋ย อย่าเปรมปรีดิ์เย้ยข้าเลย เมื่อข้าล้มลง ข้าจะลุกขึ้นอีก เมื่อข้านั่งอยู่ในความมืด พระยาห์เวห์จะทรงเป็นความสว่างแก่ข้า |
|
|
| ท่านจะได้ยินเสียงสงครามและข่าวลือเรื่องสงคราม คอยระวังอย่าตื่นตระหนกเลย เพราะว่าทุกสิ่งจะต้องเกิดขึ้น แต่ที่สุดปลายยุคยังมาไม่ถึง |
|
|
| ขอทรงขนาบสัตว์ที่อยู่ในกอกก ฝูงวัวกับฝูงลูกวัว แห่งชนชาติทั้งหลาย ผู้นอบน้อมด้วยถวายเงินแผ่น ขอทรงทำให้ชนชาติทั้งหลายผู้ยินดีในสงคราม กระจัดกระจายไป |
|
|
| คนที่ชนะจะได้รับสิ่งเหล่านี้เป็นมรดก และเราจะเป็นพระเจ้าของเขา และเขาจะเป็นบุตรของเรา |
|
|
| แต่ว่าในเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ เรามีชัยเหลือล้นโดยพระองค์ผู้ทรงรักเราทั้งหลาย |
|
|
| นี่แน่ะ ท่านผู้เป็นที่รักของข้าพเจ้า อย่าแก้แค้น แต่จงมอบการนั้นไว้ แล้วแต่พระเจ้าจะทรงลงโทษ เพราะมีคำเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า องค์พระผู้เป็นเจ้า ตรัสว่า “การแก้แค้นเป็นของเรา เราเองจะตอบแทน” |
|
|
| จงต่อสู้อย่างเต็มที่เพื่อความเชื่อ จงยึดชีวิตนิรันดร์ให้มั่น คือชีวิตที่พระเจ้าทรงเรียกให้ท่านไปรับ ในตอนที่ท่านกล่าวคำยอมรับอันดีต่อหน้าพยานหลายคน |
|
|
| เพราะว่าอาวุธของเราที่ใช้สู้รบไม่ใช่แบบมนุษย์ แต่เป็นฤทธานุภาพจากพระเจ้าที่จะทำลายป้อมปราการได้ คือทำลายเหตุผลปลอมทั้งหลาย |
|
|
| เพราะว่าผู้ครอบครองนั้น เป็นผู้รับใช้ของพระเจ้าเพื่อให้ประโยชน์แก่ท่าน แต่ถ้าท่านทำความชั่วก็จงกลัวเถิด เพราะว่าผู้ครอบครองไม่ได้ถือดาบไว้เฉยๆ แต่เป็นผู้รับใช้ของพระเจ้า และจะเป็นผู้ลงโทษแทนพระเจ้าแก่ทุกคนที่ประพฤติชั่ว |
|
|
| รวมกันเข้าพวกเขาจะเป็นอย่างชายฉกรรจ์ในสงคราม เหยียบย่ำศัตรูไปในโคลนตามถนน พวกเขาจะสู้รบเพราะพระยาห์เวห์สถิตกับเขา เขาจะทำให้ทหารม้าอับอายขายหน้า |
|
|
| เพราะเราจะรวบรวมประชาชาติทั้งสิ้นให้ทำศึกกับเยรูซาเล็ม เมืองนั้นจะถูกยึด ทรัพย์ในบ้านจะถูกปล้นและผู้หญิงจะถูกข่มขืน พลเมืองครึ่งหนึ่งจะตกไปเป็นเชลย แต่ประชาชนส่วนที่เหลืออยู่จะไม่ถูกตัดออกเสียจากเมือง |
|
|
| [๑] อะไรเป็นสาเหตุของสงคราม และการทะเลาะวิวาทกันในท่านทั้งหลาย? มันมาจากความปรารถนาชั่วของท่านที่ต่อสู้อยู่ภายในตัวพวกท่าน ไม่ใช่หรือ? [๒] ท่านทั้งหลายอยากได้แต่ไม่ได้ ท่านก็ฆ่ากัน พวกท่านโลภแต่ไม่ได้ ท่านก็ทะเลาะและทำสงครามกัน ท่านไม่มีเพราะไม่ได้ขอ |
|
|
| [๑] “เมื่อท่านจะออกไปทำสงครามกับพวกศัตรูของท่าน ท่านเห็นม้า รถรบ และประชาชนจำนวนมากกว่าของท่าน ท่านอย่ากลัวพวกเขาเลย เพราะว่าพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน ผู้ทรงนำท่านออกมาจากแผ่นดินอียิปต์สถิตกับท่าน [๒] และเมื่อใกล้จะรบกัน ปุโรหิตจะออกมาอยู่ข้างหน้าและกล่าวแก่ประชาชน [๓] และจะกล่าวแก่พวกเขาว่า ‘โอ อิสราเอล จงฟังเถิด วันนี้พวกท่านมาใกล้จะสู้รบกับศัตรูของท่าน อย่าให้ใจของท่านทั้งหลายวิตก อย่ากลัวหรือหวาดหวั่น หรือครั่นคร้ามต่อพวกเขาเลย [๔] เพราะว่าพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายเสด็จไปกับท่าน ทรงต่อสู้ศัตรูของท่านเพื่อท่าน จะทรงช่วยกู้ท่าน’ |
|
|
| [๑] ทุกคนจงยอมอยู่ใต้บังคับของผู้ที่มีอำนาจปกครอง เพราะว่าไม่มีอำนาจใดเลยที่ไม่ได้มาจากพระเจ้า และผู้ที่ถืออำนาจนั้น พระเจ้าทรงแต่งตั้งขึ้น [๒] เพราะฉะนั้นผู้ที่ขัดขืนอำนาจนั้น ก็ขัดขืนผู้ซึ่งพระเจ้าทรงแต่งตั้งขึ้น และผู้ที่ขัดขืนนั้นจะต้องถูกลงโทษ [๓] เพราะว่าผู้ครอบครองนั้นไม่น่ากลัวเลยสำหรับคนที่ประพฤติดี แต่ว่าเป็นที่น่ากลัวสำหรับคนที่ประพฤติชั่ว ท่านไม่อยากจะกลัวผู้มีอำนาจหรือ? ถ้าอย่างนั้นก็จงทำแต่ความดี แล้วท่านก็จะได้เป็นที่พอใจของผู้มีอำนาจนั้น [๔] เพราะว่าผู้ครอบครองนั้น เป็นผู้รับใช้ของพระเจ้าเพื่อให้ประโยชน์แก่ท่าน แต่ถ้าท่านทำความชั่วก็จงกลัวเถิด เพราะว่าผู้ครอบครองไม่ได้ถือดาบไว้เฉยๆ แต่เป็นผู้รับใช้ของพระเจ้า และจะเป็นผู้ลงโทษแทนพระเจ้าแก่ทุกคนที่ประพฤติชั่ว [๕] เพราะฉะนั้นท่านจะต้องเชื่อฟังผู้ครอบครอง ไม่ใช่เพื่อจะหลีกเลี่ยงการลงโทษอย่างเดียว แต่เพื่อมโนธรรมด้วย |
|
|
| [๑] ของดาวิด สาธุการแด่พระยาห์เวห์ พระศิลาของข้าพระองค์ ผู้ทรงฝึกมือของข้าพระองค์ให้ทำสงคราม และฝึกนิ้วมือของข้าพระองค์ให้ทำศึก [๒] ทรงเป็นผู้อารักขาและป้อมปราการของข้าพระองค์ ทรงเป็นที่กำบังอันแข็งแกร่ง และผู้ช่วยกู้ของข้าพระองค์ ทรงเป็นโล่ของข้าพระองค์ และทรงเป็นผู้ซึ่งข้าพระองค์เข้าลี้ภัย ผู้ทรงปราบชนชาติทั้งหลาย ให้อยู่ใต้ข้าพระองค์ [๓] ข้าแต่พระยาห์เวห์ มนุษย์เป็นอะไรเล่า ซึ่งพระองค์เอาพระทัยใส่เขา? บุตรของมนุษย์เป็นอะไรเล่า ซึ่งพระองค์ทรงคิดถึงเขา? [๔] มนุษย์เป็นเหมือนลมหายใจ วันเวลาของเขาเหมือนเงาที่ผ่านไป [๕] ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอทรงโน้มฟ้าสวรรค์และเสด็จลงมา และขอทรงแตะต้องภูเขาทั้งหลาย เพื่อให้มีควันขึ้น [๖] ขอทรงให้สายฟ้าแลบ ทำให้พวกศัตรูกระจัดกระจาย ขอทรงแผลงศรของพระองค์ ทำให้พวกเขาแตกหนี [๗] ขอเหยียดพระหัตถ์ของพระองค์จากที่สูง ขอทรงฉวยและช่วยกู้ข้าพระองค์ให้พ้นจากน้ำมากหลาย ให้พ้นจากมือคนต่างชาติ [๘] ผู้ซึ่งปากของเขาพูดเท็จ และมือขวาของเขาเป็นมือแห่งการหลอกลวง [๙] ข้าแต่พระเจ้า ข้าพระองค์จะร้องเพลงบทใหม่ถวายแด่พระองค์ ข้าพระองค์จะดีดพิณสิบสายสดุดีพระองค์ [๑๐] ผู้ประทานชัยชนะแก่บรรดาพระราชา และผู้ทรงฉวยดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์ให้พ้นจากดาบชั่วร้าย [๑๑] ขอทรงฉวยและช่วยกู้ข้าพระองค์ ให้พ้นจากมือคนต่างชาติ ผู้ซึ่งปากของเขาพูดเท็จ และมือขวาของเขาเป็นมือแห่งการหลอกลวง [๑๒] ขอให้บรรดาบุตรชายของข้าพระองค์ทั้งหลาย เมื่อพวกเขายังหนุ่มๆ อยู่เป็นเหมือนต้นไม้โตเต็มขนาด และขอให้บรรดาบุตรหญิงของข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นเหมือนเสาหัวมุม สลักเสลาตามแบบพระราชวัง [๑๓] ขอให้ยุ้งฉางของข้าพระองค์ทั้งหลายเต็ม มีของบรรจุอยู่ทุกอย่าง ขอให้ฝูงแกะของข้าพระองค์ทั้งหลาย เพิ่มพูนเป็นพันเป็นหมื่นที่ในทุ่งโล่ง [๑๔] ขอให้ฝูงวัวของข้าพระองค์ทั้งหลายมีลูกดก ไม่มีใครพังเข้ามา ไม่มีออกไป และขออย่าให้มีเสียงร้องทุกข์ในถนนหนทางของข้าพระองค์ทั้งหลาย [๑๕] ชนชาติผู้มีพระพรอย่างนี้ก็เป็นสุข ชนชาติซึ่งพระเจ้าของเขาคือพระยาห์เวห์ ก็เป็นสุข |
|