ปัญญาจารย์ ๓:๘ เวลารัก เวลาเกลียด เวลาสงคราม เวลาสันติ
เอเฟซัส ๖:๑๑ จงสวมยุทธภัณฑ์ทั้งชุดของพระเจ้าเพื่อท่านจะยืนหยัดต่อสู้แผนการทั้งหลายของมารได้
อิสยาห์ ๒:๔ พระองค์จะทรงตัดสินความระหว่างประชาชาติทั้งหลาย และยุติกรณีพิพาทให้ชนชาติทั้งหลาย พวกเขาจะตีดาบให้เป็นผาลไถนา และตีหอกให้เป็นขอลิด ประชาชาติจะเลิกรบราฆ่าฟันกัน ทั้งจะไม่มีการฝึกรบอีกต่อไป
อิสยาห์ ๑๙:๒ “เราจะกระตุ้นชาวอียิปต์ให้สู้รบกันเอง พี่สู้กับน้อง เพื่อนบ้านรบกับเพื่อนบ้าน เมืองรบพุ่งกับเมือง อาณาจักรรบกับอาณาจักร
เยเรมีย์ ๔๖:๑๖ นักรบทั้งหลายจะล้มลุกคลุกคลาน ล้มทับกัน และพวกเขาพูดกันว่า ‘ลุกขึ้นเถิด ให้เรากลับบ้านเกิดเมืองนอน ไปหาพี่น้องร่วมชาติของเรา หนีให้พ้นดาบของผู้กดขี่ข่มเหง’
เยเรมีย์ ๕๑:๒๐ “เจ้าเป็นตะบองรบ เป็นอาวุธสำหรับทำสงครามของเรา ซึ่งเราใช้เจ้าทุบบรรดาประชาชาติ เราใช้เจ้าทำลายอาณาจักรต่างๆ
โยเอล ๓:๙ จงประกาศในหมู่ประชาชาติดังนี้ว่า เตรียมรบเถิด! จงปลุกใจเหล่านักรบ! ให้พลรบทั้งปวงเข้ามาใกล้และบุกทันที
มีคาห์ ๗:๘ ศัตรูของข้าเอ๋ย! อย่ากระหยิ่มยิ้มเยาะข้าเลย ถึงแม้ข้าล้มลง ข้าจะลุกขึ้นมาอีก ถึงแม้ข้านั่งอยู่ในความมืด องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงเป็นความสว่างของข้า
มัทธิว ๒๔:๖ ท่านจะได้ยินข่าวสงครามและข่าวลือเรื่องสงคราม จงระวัง อย่าตื่นตกใจ สิ่งเหล่านั้นต้องเกิดขึ้นแต่ยังไม่ถึงจุดจบ
สดุดี ๖๘:๓๐ ขอทรงลงโทษสัตว์ร้ายในพงอ้อ ขอทรงลงโทษฝูงโคถึกในหมู่ลูกวัวแห่งชนชาติทั้งหลาย ขอทรงกระทำให้พวกเขาสยบและนำเงินแท่งมา ขอทรงกระทำให้ชนชาติต่างๆ ที่ใฝ่สงครามกระจัดกระจายไป
วิวรณ์ ๒๑:๗ ผู้ที่มีชัยชนะจะได้รับทั้งหมดนี้เป็นกรรมสิทธิ์ เราจะเป็นพระเจ้าของเขาและเขาจะเป็นบุตรของเรา
โรม ๘:๓๗ เปล่าเลย ในสถานการณ์ทั้งปวงนี้เราเป็นยิ่งกว่าผู้พิชิตโดยทางพระองค์ผู้ทรงรักเราทั้งหลาย
โรม ๑๒:๑๙ เพื่อนเอ๋ย อย่าแก้แค้น แต่จงปล่อยให้พระเจ้าทรงสำแดงพระพิโรธ เพราะมีเขียนไว้ว่า “การแก้แค้นเป็นหน้าที่ของเราเอง เราจะคืนสนอง” องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้
๑ ทิโมธี ๖:๑๒ จงต่อสู้อย่างเข้มแข็งเพื่อความเชื่อนี้ จงยึดมั่นชีวิตนิรันดร์ซึ่งทรงเรียกท่านมารับเมื่อท่านประกาศตนรับเชื่อต่อหน้าพยานหลายคน
๒ โครินธ์ ๑๐:๔ อาวุธที่เราใช้ต่อสู้ไม่ใช่อาวุธของโลก แต่เป็นอาวุธที่เปี่ยมด้วยฤทธิ์อำนาจของพระเจ้าสามารถทำลายล้างที่มั่นต่างๆ ได้
โรม ๑๓:๔ เพราะเขาเป็นผู้รับใช้ของพระเจ้าเพื่อประโยชน์ สุขของท่าน แต่ถ้าท่านทำผิดก็จงกลัวเถิด เพราะเขาไม่ได้ถือดาบไว้เฉยๆ เขาเป็นผู้รับใช้ของพระเจ้า เป็นตัวแทนของพระพิโรธที่จะนำการลงโทษมาสู่ผู้กระทำผิด
เศคาริยาห์ ๑๐:๕ เขาทั้งปวงจะเป็นนักรบเกรียงไกร ย่ำไปบนถนนโคลนเลนในสงคราม เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าสถิตกับพวกเขา พวกเขาจะต่อสู้และพิชิตพลม้า
เศคาริยาห์ ๑๔:๒ เราจะรวบรวมประชาชาติทั้งมวลมาสู้รบกับเยรูซาเล็ม กรุงนั้นจะถูกยึด บ้านเรือนถูกปล้น ข้าวของถูกริบ พวกผู้หญิงถูกข่มขืน ประชาชนครึ่งเมืองถูกจับไปเป็นเชลย ส่วนที่เหลือจะยังคงอยู่ในกรุงนั้น
ยากอบ ๔:๑-๒ [๑] อะไรคือต้นเหตุของการต่อสู้และการทะเลาะวิวาทในหมู่พวกท่าน? สิ่งเหล่านี้มาจากตัณหาซึ่งขับเคี่ยวกันภายในท่านไม่ใช่หรือ? [๒] ท่านอยากได้แต่ไม่ได้ ท่านฆ่าและละโมบของผู้อื่น ท่านไม่ได้สิ่งที่ตนต้องการก็วิวาทและต่อสู้กัน ท่านไม่มีเพราะไม่ได้ทูลขอพระเจ้า
เฉลยธรรมบัญญัติ ๒๐:๑-๔ [๑] เมื่อท่านออกรบและเห็นศัตรูมีม้า รถม้าศึก และกองทัพยิ่งใหญ่เหนือกว่าท่าน อย่ากลัวพวกเขาเลย เพราะว่าพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านผู้นำท่านออกมาจากอียิปต์นั้นจะสถิตกับท่าน [๒] ก่อนจะออกรบ ปุโรหิตจะเดินมาข้างหน้าและกล่าวแก่กองทัพว่า [๓] “อิสราเอลเอ๋ย จงฟังเถิด วันนี้ท่านกำลังจะไปรบกับศัตรู ไม่ต้องขวัญหนีดีฝ่อหรือหวาดกลัว อย่าหวาดหวั่นพรั่นพรึงหรือตื่นตระหนกตกใจ [๔] เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านเสด็จไปกับท่าน พระองค์ทรงต่อสู้กับศัตรูเพื่อท่านและจะประทานชัยชนะแก่ท่าน”
โรม ๑๓:๑-๕ [๑] ทุกคนต้องยอมตนเชื่อฟังผู้มีอำนาจปกครอง เพราะไม่มีผู้ใดมีอำนาจเว้นแต่พระเจ้าได้ทรงสถาปนา ผู้มีอำนาจต่างๆ ที่มีอยู่ ล้วนได้รับการแต่งตั้งจากพระเจ้า [๒] ฉะนั้นผู้ที่กบฏต่อผู้มีอำนาจก็กำลังกบฏต่อผู้ที่พระเจ้าได้ทรงสถาปนา และผู้ที่ทำเช่นนั้นจะนำโทษมาสู่ตนเอง [๓] เพราะว่าผู้ปกครองบ้านเมืองนั้นไม่น่ากลัวสำหรับคนที่ทำถูก แต่น่ากลัวสำหรับคนที่ทำผิด ท่านอยากจะพ้นจากความกลัวผู้มีอำนาจใช่ไหม? ถ้าเช่นนั้นก็จงทำสิ่งที่ถูกต้อง แล้วเขาจะชมเชยท่าน [๔] เพราะเขาเป็นผู้รับใช้ของพระเจ้าเพื่อประโยชน์ สุขของท่าน แต่ถ้าท่านทำผิดก็จงกลัวเถิด เพราะเขาไม่ได้ถือดาบไว้เฉยๆ เขาเป็นผู้รับใช้ของพระเจ้า เป็นตัวแทนของพระพิโรธที่จะนำการลงโทษมาสู่ผู้กระทำผิด [๕] ฉะนั้นเราจึงต้องยอมเชื่อฟังผู้มีอำนาจไม่เพียงเพราะกลัวการลงโทษ แต่เพราะเห็นแก่จิตสำนึกด้วย
สดุดี ๑๔๔:๑-๑๕ [๑] (บทประพันธ์ของดาวิด) ขอถวายสรรเสริญแด่พระยาห์เวห์ พระศิลาของข้าพเจ้า ผู้ทรงฝึกมือของข้าพเจ้าให้ทำศึก ฝึกนิ้วของข้าพเจ้าให้สู้รบ [๒] พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าผู้ทรงเปี่ยมด้วยความรักและเป็นป้อมปราการของข้าพเจ้า เป็นที่มั่นและเป็นผู้ช่วยกู้ของข้าพเจ้า เป็นโล่ของข้าพเจ้า ผู้ซึ่งข้าพเจ้าเข้าไปลี้ภัย ผู้ทรงสยบชนชาติต่างๆ ไว้ใต้อำนาจของข้าพเจ้า [๓] ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า มนุษย์เป็นใครเล่า พระองค์จึงทรงห่วงใยเขา? บุตรของมนุษย์เป็นใครหนอ พระองค์จึงทรงคิดถึงเขา? [๔] มนุษย์เป็นเพียงลมหายใจเฮือกเดียว วันเวลาของเขาเหมือนเงาที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว [๕] ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงโน้มฟ้าสวรรค์ และเสด็จมา ขอทรงแตะภูเขาเพื่อให้ควันพวยพุ่งขึ้น [๖] ขอให้สายฟ้าและลูกธนูของพระองค์พุ่งเข้าใส่ศัตรูทั้งหลาย ทำให้พวกเขาแตกกระเจิงไป [๗] ขอทรงยื่นพระหัตถ์จากเบื้องสูงลงมาช่วยข้าพระองค์ ขอทรงปลดปล่อยข้าพระองค์และช่วยกู้ข้าพระองค์จากกระแสน้ำหลาก จากเงื้อมมือของคนต่างด้าว [๘] ผู้ซึ่งปากของเขามีแต่คำมุสา ผู้ซึ่งมือขวาของเขามีแต่การหลอกลวง [๙] ข้าแต่พระเจ้า ข้าพระองค์จะร้องเพลงบทใหม่ถวายแด่พระองค์ ข้าพระองค์จะบรรเลงพิณสิบสายถวายแด่พระองค์ [๑๐] แด่เอกองค์ผู้ประทานชัยชนะแก่กษัตริย์ทั้งหลาย ผู้ทรงช่วยกู้ดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์ให้รอดจากคมดาบ [๑๑] ขอทรงปลดปล่อยและช่วยกู้ข้าพระองค์ จากเงื้อมมือของคนต่างด้าว ผู้ซึ่งปากของเขามีแต่คำมุสา ผู้ซึ่งมือขวาของเขามีแต่การหลอกลวง [๑๒] แล้วบุตรชายของเราซึ่งอยู่ในวัยฉกรรจ์ จะเป็นเหมือนต้นไม้ซึ่งได้รับการหล่อเลี้ยงอย่างดี เหล่าบุตรสาวเป็นดั่งเสาสลัก เพื่อตกแต่งพระราชวัง [๑๓] ยุ้งฉางของเราจะมีธัญญาหารทุกชนิด เต็มบริบูรณ์ ฝูงแกะของเราจะเพิ่มขึ้น นับพันนับหมื่นในทุ่งหญ้าของเรา [๑๔] ฝูงวัวของเราจะมีลูกดก จะไม่มีการทำลายกำแพง ไม่มีการตกเป็นเชลย ไม่มีเสียงคร่ำครวญตามถนนหนทางของเรา [๑๕] ความสุขมีแก่ชนชาติที่ได้รับพระพรเช่นนี้ ชนชาติที่มีพระยาห์เวห์เป็นพระเจ้าของ เขาก็เป็นสุข