Onun ismine olan iman ile bu gördüğünüz ve bildiğiniz adamı onun ismi kuvvetlendirdi; ve onun vasıtası ile olan iman hepinizin karşısında o adama bu tam sağlığı verdi.
O senin hamdindir, ve gözlerinin gördüğü bu büyük ve heybetli şeyleri senin için yapan Allahındır.
ve dedi: Eğer senin Allahın RABBİN sözünü dikkatle dinlersen, ve onun gözünde doğru olanı yaparsan, ve onun emirlerine kulak verirsen, ve onun bütün kanunlarını tutarsan, Mısırlılara verdiğim hastalıkların hiç birini sana vermiyeceğim; çünkü ben sana şifa veren RAB'İM.
İşte, bütün beşerin Allahı RAB benim; benim için yapılamaz şey var mı?
Kendi alâmetlerinin bu başlangıcını İsa Galilenin Kana şehrinde yaptı; ve izzetini gösterdi; şakirtleri de ona iman ettiler.
Fakat İsa dedi: İnsanlar indinde mümkün olmıyan şeyler Allah indinde mümkündür.
İsa ona dedi: Eğer yapabilirsen! İman edene her şey mümkündür.
İsa da onlara dedi: İmanınız az olduğu için; zira doğrusu size derim: Sizde bir hardal tanesi kadar iman olursa, siz bu dağa: Buradan şuraya göç, dersiniz, ve göçer, ve size hiç bir şey imkânsız olmaz.
Ve İsa onlara bakıp dedi: İnsanlar indinde bu imkânsızdır, fakat Allah indinde her şey mümkündür.
İsa cevap verip onlara dedi: Doğrusu size derim: Eğer imanınız olup şüphe etmezseniz, yalnız bu incir ağacına olanı yapacak değilsiniz, fakat bu dağa: Kalk, denize atıl, derseniz, olacaktır.
[18] Çünkü Milletlerin itaati için Mesihin benim vasıtamla, sözle ve işle, [19] alâmetler ve hârikalar kuvvetile, Ruhülkudüsün kuvvetile işlediğinden başka şeyler hakkında bir şey söylemeğe cesaret etmem; şöyle ki, ben Yeruşalimden başlıyıp İlliryaya kadar dolaşarak Mesihin incilini tamamen vâzettim.
[11] Ve Allah Pavlusun ellerile görülmemiş kudretli işler yaptı; [12] o derece ki, hastalara onun bedeninden mendiller veya peştamallar götürülürdü, ve onlardan hastalıklar gider, ve kötü ruhlar çıkardı.
[8] Fakat ben, ben Allahı arardım, Ve işimi Allaha bırakırdım; [9] O Allah ki, büyük ve keşfedilemez şeyler, Sayısız şaşılacak şeyler yapar;
[20] Bizde âmil olan kudrete göre, istediğimizden yahut düşündüğümüzden daha çok ziyade yapabilene, [21] kilisede ve Mesih İsada bütün nesillere kadar ebetler ebedince izzet olsun. Amin.
[29] Ve şimdi, ya Rab, onların tehditlerine bak, mukaddes Kulun İsanın ismile alâmetler ve hârikalar olsun diye şifa vermek için elini uzattığın zaman, [30] kullarına da senin sözünü bütün cesaretle söylemeği ihsan eyle. [31] Onlar dua ettikten sonra, toplanmış oldukları yer sarsıldı; hepsi Ruhülkudüsle doldular, ve Allahın sözünü cesaretle söyliyorlardı.
[17] Şu alâmetler iman edenlerle beraber gidecektir: benim ismimle cinler çıkaracaklar; yeni dillerle söyliyecekler; [18] yılanlar tutup kaldıracaklar, öldürücü bir şey içseler onlara hiç zarar etmiyecek; hastalar üzerine ellerini koyacaklar, ve onlar iyi olacaklar. [19] İmdi Rab İsa onlara söyledikten sonra göke alındı, ve Allahın sağında oturdu. [20] Onlar da çıkıp her yerde vâzettiler; ve Rab birlikte işliyerek, kelâmı arkadan gelen alâmetler ile tasdik ediyordu. Amin.
[13] Fakat İsa kendilerine dedi: Siz onlara yiyecek verin. Onlar da dediler: Beş ekmek ile iki balıktan başka hiç bir şeyimiz yok, meğer ki, bütün bu halk için gidip yiyecek satın alalım. [14] Çünkü beş bin erkek kadar idiler. Fakat İsa şakirtlerine dedi: Ellişer kişi kadar olmak üzre onları bölük bölük oturtun. [15] Onlar da böyle edip hepsini oturttular. [16] Ve İsa beş ekmeği, iki balığı aldı, göke bakarak onların üzerine şükran duası etti, ve kırıp halkın önüne koymak için şakirtlerine verdi. [17] Ve hepsi yiyip doydular; ve onlara fazla gelen parçalardan on iki küfe dolusu kaldırıldı.
[43] On iki yıldan beri kan akıntısına tutulmuş, bütün nafakasını da hekimler için sarfetmiş, hiç biri tarafından iyi edilememiş bir kadın [44] İsanın arkasından gelip esvabının eteğine dokundu, ve hemen kan akıntısı kesildi. [45] İsa: Bana dokunan kimdir? dedi. Fakat hepsi inkâr edince, Petrus ve onunla beraber olanlar: Üstat, halk seni sıkıştırıyor ve itiyor, dediler. [46] Fakat İsa dedi: Biri bana dokundu, çünkü kendimden kuvvet çıktığını duydum. [47] Kadın ise, kendisinin gizli kalmadığını görünce, titriyerek geldi, önünde yere kapandı ve bütün halkın karşısında ona ne maksatla dokunmuş olduğunu, ve nasıl o anda şifa bulduğunu anlattı. [48] İsa da ona dedi: Kızım, seni imanın kurtardı, selâmetle git.
[46] Bunun üzerine, İsa suyu şarap yaptığı Galilenin Kana şehrine yine geldi; ve orada kıralın bir memuru vardı, oğlu Kefernahumda hasta idi. [47] O adam, İsanın Yahudiyeden Galileye gelmiş olduğunu işitince, yanına gitti, ve inip oğlunu iyi etsin diye yalvardı; çünkü ölmek üzre idi. [48] Bunun üzerine İsa ona dedi: Alâmetler ve hârikalar görmedikçe, asla iman etmiyeceksiniz. [49] Kıralın memuru ona dedi: Efendi, çocuğum ölmeden önce in! [50] İsa ona: Git, oğlun yaşıyor, dedi. Adam İsanın kendisine söylediği söze iman edip gitti. [51] O daha inmekte iken, hizmetçileri onu karşıladılar ve oğlunun yaşamakta olduğunu söylediler. [52] Onun iyileşmeğe başladığı saati hizmetçilerden sordu. Onlar da kendisine dediler: Dün yedinci saatte ısıtma onu bıraktı. [53] Böylece İsanın kendisine: Oğlun yaşıyor, dediği saatte olduğunu baba anladı; ve kendisile bütün ev halkı iman etti. [54] Bu da İsanın Yahudiyeden Galileye geldiği zaman, yaptığı ikinci alâmettir.