bütün kaygınızı onun üzerine atın, çünkü o sizi kayırır.
Çünkü Rabbimiz İsa Mesihin inayetini bilirsiniz; onun fakirliği ile siz zengin olasınız diye, zengin olduğu halde fakir oldu.
Hakikat sözünü doğrulukla kullanarak, kendini Allaha makbul ve utanılmaz bir işçi olarak takdim etmeğe gayret et.
sen korkma, çünkü ben seninle beraberim; etrafına bakınma, çünkü Allahın benim; seni pekiştireceğim; evet, sana yardım edeceğim; evet, adaletimin sağ elile sana destek olacağım.
Çünkü sizin için düşünmekte olduğum düşünceleri ben bilirim, RAB diyor, kötülük düşünceleri değil, ancak sonunuzda size ümit vermek için selâmet düşünceleridir.
Bende selâmetiniz olsun diye size bu şeyleri söyledim. Dünyada sıkıntınız vardır; fakat cesur olun; ben dünyayı yendim.
Sana emretmedim mi? Kuvvetli ol ve yürekli ol; korkma ve yılgınlığa düşme; çünkü yürüyeceğin her yerde Allahın RAB seninle beraberdir.
Ve Allahım her ihtiyacınızı kendi zenginliğine göre izzetle Mesih İsada dolduracaktır.
Sahteliği ve yalan sözü benden uzaklaştır; Bana ne fakirlik ve ne zenginlik ver; Payıma düşen ekmekle beni besle;
RABBİ bekle, Kuvvetli ol, ve yüreğin cesaretli olsun; Evet, RABBİ bekle.
Genç idim, ve şimdi ihtiyar oldum; Ve salihin bırakıldığını görmedim, Ne de zürriyetini ekmek dilenmekte.
Ve sıkıntı gününde beni çağır; Seni kurtarırım, ve bana izzet vereceksin.
Yükünü RABBE bırak, ve o sana destek olur; Salihi asla sarsılmağa bırakmaz.
Ve Allahı sevenlere, kendi muradına göre davet olunanlara, bütün şeylerin birlikte iyilik için işlediğini biliriz.
[6] Hiç bir şeyde kaygı çekmeyin, fakat her şeyde istekleriniz, Allaha dua ve yalvarışla, şükranla bildirilsin. [7] Ve Allahın her anlayışın çok üstünde olan selâmeti Mesih İsada yüreklerinizi ve düşüncelerinizi muhafaza edecektir.
[18] Önceki şeyleri anmayın, ve eski şeyleri düşünmeyin. [19] İşte, ben yeni bir şey yapıyorum; şimdi ortaya çıkacak; onu anlamıyacak mısınız? hattâ çölde yol, ve kurak yerde ırmaklar yapacağım.
[2] Ey kardeşlerim, ne zaman çeşit çeşit tecrübelere düşerseniz, [3] imanınızın imtihanı sabır hasıl ettiğini bilerek, bunu tam bir sevinç sayın. [4] Ve sabır kendi işini ikmal etsin ki, bir şeyde eksiğiniz olmıyarak, kâmil ve tam adamlar olasınız.
[28] Ve niçin esvaptan ötürü kaygı çekiyorsunuz? Kır zambaklarının nasıl büyüdüklerine iyi bakın; ne çalışırlar, ne de iplik eğirirler; [29] size derim: Süleyman bile, bütün izzetinde bunlardan biri gibi giyinmiş değildi. [30] Fakat bugün mevcut olup yarın fırına atılan kır otunu Allah böyle giydirirse, sizi daha çok giydirmez mi, ey az imanlılar? [31] İmdi: Ne yiyeceğiz? yahut: Ne içeceğiz? yahut: Ne giyeceğiz? diye kaygı çekmeyin. [32] Çünkü Milletler bütün bu şeyleri ararlar; çünkü semavî Babanız bütün bu şeylere muhtaç olduğunuzu bilir. [33] Fakat önce onun melekûtunu ve salâhını arayın; ve bütün bu şeyler size artırılacaktır.
[1] İMDİ biz imanla salih sayılmış olup Rabbimiz İsa Mesih vasıtası ile Allah indinde selâmetimiz vardır; [2] onun vasıtası ile de içinde sabit olduğumuz inayete iman ile methal elde ettik; ve Allahın izzeti ümidile övünüyoruz. [3] Ve yalnız bu değil, fakat sıkıntı metaneti, [4] metanet de tecrübeyi, ve tecrübe ümidi hasıl ettiğini bilerek sıkıntılarla dahi övünürüz; [5] ve ümit utandırmaz; çünkü bize verilmiş olan Ruhülkudüs vasıtası ile, Allahın sevgisi yüreklerimize dökülmüştür. [6] Çünkü biz henüz zayıf iken, muayyen zamanında Mesih fasıklar için öldü. [7] Zira bir kimse salih için güç ölür, fakat iyi bir adam için belki biri ölmeğe bile cesaret eder. [8] Fakat Allah bize olan kendi sevgisini bununla ispat ediyor ki, biz henüz günahkârlar iken, Mesih bizim için öldü.
[1] UTS diyarında bir adam vardı, adı Eyub idi; ve bu adam kâmil ve doğru idi, Allahtan korkar ve kötülükten çekinirdi. [2] Ve kendisine yedi oğul ile üç kız doğdu. [3] Ve mal olarak onun yedi bin koyunu, ve üç bin devesi, ve beş yüz çift öküzü, ve beş yüz dişi eşeği, ve pek çok kölesi vardı; ve bütün şark oğullarından bu adam en büyüktü. [4] Ve oğulları gider, ve her biri gününde kendi evinde, ziyafet yaparlardı; ve kendilerile beraber yemek ve içmek için, gönderip üç kızkardeşlerini çağırırlardı. [5] Ve öyle olurdu ki, ziyafet günleri bir devir yapınca, Eyub gönderip onları takdis ederdi, ve sabahlayın erken kalkar, ve hepsinin sayısına göre yakılan takdimeler arzederdi; çünkü Eyub derdi: Belki oğullarım suç işlemişler, ve yüreklerinden Allaha lânet etmişlerdir. Ve Eyub daima böyle ederdi. [6] Ve Allah oğulları RABBİN önünde kendilerini takdim etmeğe geldikleri gün vaki oldu ki, onların arasında Şeytan da geldi. [7] Ve RAB Şeytana dedi: Nereden geliyorsun? Ve Şeytan RABBE cevap verip dedi: Dünyada dolaşmaktan, ve orada gezinmekten. [8] Ve RAB Şeytana dedi: Kulum Eyuba iyice baktın mı? çünkü dünyada onun gibisi yok; kâmil ve doğru adam; Allahtan korkar ve kötülükten çekinir. [9] Ve Şeytan RABBE cevap verip dedi: Eyub Allahtan boşuna mı korkuyor? [10] Onun etrafına, evinin etrafına, ve nesi varsa hepsinin etrafına sen çepçevre çit çevirmedin mi? ellerinin işini sen bereketledin, ve onun malı memlekette çoğaldı. [11] Fakat şimdi elini uzat da, nesi varsa hepsine dokun, ve yüzüne karşı sana lânet edecektir. [12] Ve RAB Şeytana dedi: İşte, bütün nesi varsa senin elinde; ancak kendisine elini uzatma. Ve Şeytan RABBİN önünden çıktı. [13] Ve günlerden bir gün, oğulları ile kızları büyük kardeşlerinin evinde yemek yemekte ve şarap içmekte iken vaki oldu ki, [14] Eyuba bir ulak gelip dedi: Öküzler çift sürüyor, ve eşekler onların yanında otlıyorlardı; [15] ve onların üzerine Şebalılar baskın ettiler, ve onları alıp götürdüler; ve uşakları kılıçtan geçirdiler; ve ancak ben, sana bildireyim diye tek başıma kaçıp kurtuldum. [16] Bu adam henüz söylemekte iken bir başkası da gelip dedi: Göklerden Allahın ateşi düştü, ve koyunlarla uşakları yaktı, ve onları yiyip bitirdi; ve ancak ben, sana bildireyim diye tek başıma kaçıp kurtuldum. [17] Bu adam henüz söylemekte iken bir başkası da gelip dedi: Kildanîler üç bölük olarak develerin üzerine saldırdılar, ve onları alıp götürdüler, ve uşakları kılıçtan geçirdiler; ve ancak ben, sana bildireyim diye tek başıma kaçıp kurtuldum. [18] Bu adam henüz söylemekte iken bir başkası da gelip dedi: Oğullarınla kızların büyük kardeşlerinin evinde yemek yemekte ve şarap içmekte idiler; [19] ve işte, çölün ötesinden büyük bir yel geldi, ve evin dört köşesine çarptı, ve gençlerin üzerine ev yıkıldı, onlar da öldüler; ve ancak ben, sana bildireyim diye tek başıma kaçıp kurtuldum. [20] Ve Eyub kalktı, ve kaftanını yırttı, ve saçlarını kesti, ve yere düşüp secde kıldı; [21] ve dedi: Anam bağrından çıplak çıktım, ve oraya çıplak döneceğim; RAB verdi, ve RAB aldı; RABBİN ismi mubarek olsun. [22] Bu işin hepsinde Eyub suç işlemedi, ve Allaha uygunsuzluk yüklemedi.